Synagogue-grenier Traenheim – Traenheim

La synagogue de Traenheim a été installée entre 1722 et 1723 dans le comble d’une maison datant de 1582. L’espace cultuel était composé d’un oratoire et d’un espace réservé aux femmes mais n’est que partiellement conservé. Un décor peint ornant les cloisons internes est composé de textes et d’objets religieux ainsi que de motifs végétaux. Traenheim fait partie de ces villages alsaciens dont la présence juives y demeurait déjà au XVIe siècle, néanmoins sans trace écrite du nombre. La première maison juive du village date de 1554. Faisant partie du comté de Hanau-Lichtenberg, les juifs bénéficiaient d’une situation assez privilégiée et n’étaient pas obligés de vivre dans un quartier spécifique. En 1784, ce sont un total de 25 individus juifs dans le village, 68 en 1851. Jusqu’en 1723, les juifs de Traenheim se rendaient à Westhoffen. Un homme, âgé et aveugle, reçu l’autorisation d’établir chez lui une pièce pouvant rassembler une vingtaine de personnes, ainsi qu’une autre pour les femmes au même nombre. L’endroit n’était autorisé qu’aux juifs du village, ce qui ne fut pas respecté lors de son inauguration, entrainant colère et mécontentement du pasteur. Bien qu’ayant beaucoup fait parler d’elle, l’emplacement de cette synagogue n’était pas connu. C’est en 1990-1991, lors de travaux effectués dans un grenier, qu’une famille découvrit sous une couche de crépi des inscriptions en hébreu, ainsi que tout un ensemble de motifs décoratifs symboliques. C’est un espace de 5,50m par 4,50m qui était sous une charpente, avec un décor peint sur les parties entre les colombages avec une variable de bleu et de noir. L’ensemble des panneaux comporte un décor floral. Le grenier est classé monument historique grâce à la rareté des décors par rapport à ce que l’on connait dans la région. – Synagogue non ouverte au public –

The Traenheim synagogue was built between 1722 and 1723 in the attic of a house dating from 1582. The worship space consisted of an oratory and a women?s area, but is only partially preserved. The internal partitions are decorated with religious texts, objects and plant motifs. Traenheim is one of those Alsatian villages where Jews were already present in the 16th century, although there is no written record of their numbers. The first Jewish house in the village dates back to 1554. As part of the Hanau-Lichtenberg county, Jews enjoyed a privileged position and were not obliged to live in a specific district. In 1784, there were a total of 25 Jewish individuals in the village, rising to 68 in 1851. Until 1723, Jews from Traenheim went to Westhoffen. An elderly, blind man was given permission to set up a room in his home for around twenty people, as well as another room for the same number of women. The place was only open to Jews from the village, but this was not respected at the time of its inauguration, leading to the anger and displeasure of the pastor. Although much talked about, the location of this synagogue was unknown. It was only in 1990-1991, when work was being carried out in an attic, that a family discovered Hebrew inscriptions under a layer of plaster, as well as a whole series of symbolic decorative motifs. The space, measuring 5.50m by 4.50m, was under a roof frame, with the areas between the half-timbering painted in varying shades of blue and black. All the panels feature floral decoration. The attic has been listed as a historic monument, thanks to the rarity of the decor compared with other buildings in the region. – Synagogue not open to the public –

Die Synagoge von Traenheim wurde zwischen 1722 und 1723 im Dachgeschoss eines Hauses aus dem Jahr 1582 eingerichtet. Der Kultbereich bestand aus einem Oratorium und einem Frauenraum, der jedoch nur teilweise erhalten ist. Die Innenwände sind mit einem gemalten Dekor verziert, das religiöse Texte und Gegenstände sowie Pflanzenmotive zeigt. Traenheim gehört zu den elsässischen Dörfern, in denen bereits im 16. Jahrhundert Juden lebten, allerdings ohne schriftliche Aufzeichnungen über ihre Zahl. Das erste jüdische Haus im Dorf stammt aus dem Jahr 1554. Als Teil der Grafschaft Hanau-Lichtenberg genossen die Juden eine recht privilegierte Lage und waren nicht gezwungen, in einem bestimmten Viertel zu leben. Im Jahr 1784 lebten insgesamt 25 jüdische Personen im Dorf, 1851 waren es 68. Bis 1723 gingen die Juden aus Traenheim nach Westhoffen. Einem älteren, blinden Mann wurde erlaubt, in seinem Haus einen Raum für etwa 20 Personen und einen weiteren Raum für Frauen in gleicher Anzahl einzurichten. Der Raum durfte nur von den Juden des Dorfes betreten werden, was bei der Eröffnung nicht beachtet wurde und den Pastor verärgerte und unzufrieden machte. Obwohl die Synagoge viel von sich reden machte, war ihr Standort nicht bekannt. Erst 1990/91 entdeckte eine Familie bei Arbeiten auf dem Dachboden unter einer Schicht Putz hebräische Inschriften und eine Reihe von symbolischen Dekorationsmustern. Es handelt sich um einen 5,50 m x 4,50 m großen Raum unter einem Dachgebälk mit einem Dekor, das auf den Teilen zwischen den Fachwerkbalken mit einer Variation aus Blau und Schwarz gemalt ist. Die gesamten Paneele weisen ein Blumendekor auf. Der Dachboden wurde aufgrund der Seltenheit des Dekors im Vergleich zu dem, was man in der Region kennt, als historisches Denkmal eingestuft. – Synagoge nicht öffentlich zugänglich –

De synagoge van Traenheim werd tussen 1722 en 1723 gebouwd op de zolder van een huis uit 1582. De gebedsruimte bestond uit een oratorium en een ruimte voor vrouwen, maar is slechts gedeeltelijk bewaard gebleven. De binnenwanden zijn versierd met religieuze teksten en voorwerpen, maar ook met plantenmotieven. Traenheim is een van die Elzasser dorpen waar al in de 16e eeuw joden woonden, hoewel hun aantal niet schriftelijk is vastgelegd. Het eerste joodse huis in het dorp dateert uit 1554. Als deel van het graafschap Hanau-Lichtenberg genoten de joden een tamelijk bevoorrechte situatie en waren ze niet verplicht om in een bepaald district te wonen. In 1784 woonden er in totaal 25 joden in het dorp en in 1851 waren dat er 68. Tot 1723 gingen de joden van Traenheim naar Westhoffen. Een oudere blinde man kreeg toestemming om in zijn huis een kamer in te richten voor ongeveer twintig mensen, en nog een kamer voor hetzelfde aantal vrouwen. De plek was alleen toegankelijk voor Joden uit het dorp, maar dit werd bij de opening niet gerespecteerd, wat leidde tot de woede en het ongenoegen van de pastoor. Hoewel er veel over gesproken werd, was de locatie van deze synagoge niet bekend. Pas in 1990-1991, tijdens werkzaamheden op een zolder, ontdekte een familie Hebreeuwse inscripties en een hele reeks symbolische decoratieve motieven onder een laag pleisterwerk. De ruimte van 5,50 m bij 4,50 m lag onder een daklijst, met een geschilderde decoratie op de vlakken tussen het vakwerk in verschillende tinten blauw en zwart. Alle panelen zijn versierd met bloemen. De zolder staat op de monumentenlijst vanwege de zeldzaamheid van de decoratie in vergelijking met andere gebouwen in de regio. – Synagoge niet toegankelijk voor het publiek

La sinagoga de Traenheim se construyó entre 1722 y 1723 en el ático de una casa de 1582. El espacio de culto constaba de un oratorio y una zona reservada a las mujeres, pero sólo se ha conservado parcialmente. Los tabiques interiores están decorados con textos y objetos religiosos, así como con motivos vegetales. Traenheim es uno de los pueblos alsacianos donde ya había judíos en el siglo XVI, aunque no hay constancia escrita de su número. La primera casa judía del pueblo data de 1554. Como parte del condado de Hanau-Lichtenberg, los judíos disfrutaban de una situación bastante privilegiada y no estaban obligados a vivir en un distrito específico. En 1784, había un total de 25 judíos en el pueblo, cifra que ascendió a 68 en 1851. Hasta 1723, los judíos de Traenheim iban a Westhoffen. Un anciano ciego obtuvo permiso para instalar en su casa una habitación para unas veinte personas, así como otra para el mismo número de mujeres. El lugar sólo estaba abierto a los judíos del pueblo, pero esto no se respetó cuando se inauguró, lo que provocó el enfado y el disgusto del pastor. Aunque se hablaba mucho de ella, no se conocía la ubicación de esta sinagoga. No fue hasta 1990-1991, durante unas obras en un desván, cuando una familia descubrió bajo una capa de yeso inscripciones en hebreo y toda una serie de motivos decorativos simbólicos. El espacio, de 5,50 m por 4,50 m, estaba bajo un armazón de tejado, con una decoración pintada en las zonas entre los entramados en diversos tonos de azul y negro. Todos los paneles presentan decoración floral. El ático ha sido catalogado como monumento histórico debido a la rareza de la decoración en comparación con otros edificios de la región. – Sinagoga no abierta al público –

La sinagoga di Traenheim fu costruita tra il 1722 e il 1723 nel sottotetto di una casa del 1582. Lo spazio di culto consisteva in un oratorio e in un'area riservata alle donne, ma si è conservato solo in parte. Le partizioni interne sono decorate con testi e oggetti religiosi e motivi vegetali. Traenheim è uno dei villaggi alsaziani in cui gli ebrei erano già presenti nel XVI secolo, anche se non esistono documenti scritti sul loro numero. La prima casa ebraica del villaggio risale al 1554. Come parte della contea di Hanau-Lichtenberg, gli ebrei godevano di una situazione abbastanza privilegiata e non erano obbligati a vivere in un distretto specifico. Nel 1784, il villaggio contava un totale di 25 ebrei, che salirono a 68 nel 1851. Fino al 1723, gli ebrei di Traenheim si recavano a Westhoffen. Un anziano cieco ottenne il permesso di allestire nella sua casa una stanza per una ventina di persone, oltre a un'altra stanza per lo stesso numero di donne. Il locale era aperto solo agli ebrei del villaggio, ma questo non fu rispettato al momento dell'inaugurazione, provocando la rabbia e il disappunto del pastore. Sebbene se ne parli molto, l'ubicazione di questa sinagoga non era nota. Solo nel 1990-1991, durante i lavori in una soffitta, una famiglia scoprì sotto uno strato di intonaco delle iscrizioni in ebraico e tutta una serie di motivi decorativi simbolici. Lo spazio, che misura 5,50 m per 4,50 m, si trovava sotto l'intelaiatura del tetto, con una decorazione dipinta nelle zone tra i semitelai in varie tonalità di blu e nero. Tutti i pannelli presentano decorazioni floreali. Il sottotetto è stato classificato come monumento storico per la rarità della decorazione rispetto ad altri edifici della regione. – Sinagoga non aperta al pubblico