PORTERIE MEDIEVALE DE MONTSAUGEON – Le Montsaugeonnais

Observons tout d'abord la monumentale porterie de la fin du XVe siècle, protégeant l'ancienne enceinte médiévale du château. C'est le seul vestige subsistant de cette enceinte autrefois percée de sept portes (mais plus que cinq en 1645), qui a pu échapper en 1595 au marteau vengeur des démolisseurs langrois. Cette porterie, jadis fermée par un pont-levis dont on distingue encore la feuillure et les traces de son système de relevage, était autrefois protégée par une bretèche (disparue) et une bouche à feu encore visible. Le passage piétonnier, à gauche, a été réaménagé tardivement pour servir de prison et son couronnement a été refait en 1857 par l'architecte langrois Henri Brocard. Remarquer le grand calvaire du XVIIIe siècle à gauche sur la place, à la base cylindrique surmontée d'une colonne cannelée en réemploi supportant un chapiteau corinthien. Il semble avoir été édifié par un certain N. Jacob bourgeois de Montsaugeon (connu en 1562), comme le montrent ses armoiries surmontées de son nom présentées à mi-hauteur sur le fût.

First of all, let's take a look at the monumental late-15th-century gatehouse protecting the château's former medieval enclosure. This is the only remaining vestige of the seven-gate enclosure (reduced to five gates in 1645), which in 1595 escaped the vengeful hammer of the demolishers from Langois. This gateway, once closed by a drawbridge whose rebate and traces of its lifting system can still be seen, was once protected by a bretèche (no longer in existence) and a fire hydrant (still visible). The pedestrian passageway on the left was converted late in life to serve as a prison, and its crown was rebuilt in 1857 by the Langrois architect Henri Brocard. Note the large 18th-century calvary on the left of the square, with its cylindrical base topped by a reused fluted column supporting a Corinthian capital. It appears to have been built by a certain N. Jacob, a burgher from Montsaugeon (known in 1562), as shown by the coat of arms surmounted by his name halfway up the shaft.

Betrachten wir zunächst das monumentale Torhaus aus dem späten 15. Jahrhundert, das die alten mittelalterlichen Mauern des Schlosses schützt. Es ist das einzige Überbleibsel der einst sieben Tore (1645 nur noch fünf), die 1595 dem Rachehammer der Abrissbirne aus Langrois entkommen waren. Das Tor wurde einst von einer Zugbrücke verschlossen, deren Falz und die Spuren ihres Hochziehsystems noch zu erkennen sind, und wurde früher von einem (verschwundenen) Bretèche und einem noch sichtbaren Mündungsfeuer geschützt. Die Fußgängerpassage auf der linken Seite wurde erst spät als Gefängnis umgebaut und ihre Krone 1857 vom Architekten Henri Brocard aus Langrois neu gestaltet. Bemerkenswert ist der große Kalvarienberg aus dem 18. Jahrhundert links auf dem Platz, dessen zylindrische Basis von einer wiederverwendeten kannelierten Säule gekrönt wird, die ein korinthisches Kapitell trägt. Er wurde offenbar von einem gewissen N. Jacob, einem Bürger von Montsaugeon (bekannt 1562), errichtet worden zu sein, wie sein Wappen mit seinem Namen auf halber Höhe des Schafts zeigt.

Laten we eerst eens kijken naar het monumentale poortgebouw uit het einde van de 15e eeuw, dat de voormalige middeleeuwse muren van het kasteel beschermt. Het is het enige overblijfsel van deze ommuring, die ooit zeven poorten had (maar slechts vijf in 1645) en die in 1595 ontsnapte aan de wraakzuchtige hamer van de slopers uit Langois. Deze poort, ooit afgesloten door een ophaalbrug waarvan de sponning en de sporen van het hefsysteem nog zichtbaar zijn, werd vroeger beschermd door een bretèche (die niet meer bestaat) en een brandkraan die nog zichtbaar is. De voetgangersdoorgang aan de linkerkant werd laat verbouwd om dienst te doen als gevangenis en de kroon werd in 1857 herbouwd door de Langrois-architect Henri Brocard. Let op de grote 18e-eeuwse calvarieberg links op het plein, met zijn cilindrische basis bekroond door een gecanneleerde zuil met een Korinthisch kapiteel. Het lijkt te zijn gebouwd door een zekere N. Jacob, een inwoner van Montsaugeon (bekend in 1562), zoals te zien is aan het wapenschild met zijn naam erboven, dat halverwege de schacht is afgebeeld.

En primer lugar, echemos un vistazo a la monumental portería de finales del siglo XV, que protege las antiguas murallas medievales del castillo. Es el único vestigio que queda de este recinto, que llegó a tener siete puertas (pero sólo cinco en 1645), y que en 1595 escapó al martillo vengador de los demoledores de Langois. Esta puerta, antaño cerrada por un puente levadizo cuyo rebajo y vestigios de su sistema de elevación aún pueden verse, estaba protegida por una bretèche (hoy desaparecida) y una boca de incendios que aún puede verse. El paso peatonal de la izquierda se transformó tardíamente en prisión y su corona fue reconstruida en 1857 por el arquitecto langrois Henri Brocard. Obsérvese el gran calvario del siglo XVIII situado a la izquierda de la plaza, con su base cilíndrica coronada por una columna estriada que sostiene un capitel corintio. Parece ser que fue construido por un tal N. Jacob, burgomaestre de Montsaugeon (conocido en 1562), como se desprende del escudo de armas coronado por su nombre, que aparece a media altura del fuste.

Prima di tutto, osserviamo la monumentale portineria della fine del XV secolo, che protegge le antiche mura medievali del castello. È l'unica vestigia rimasta di questa cinta, che un tempo aveva sette porte (ma solo cinque nel 1645) e che nel 1595 sfuggì al martello vendicativo dei demolitori di Langois. Questa porta, un tempo chiusa da un ponte levatoio di cui sono ancora visibili la battuta e le tracce del sistema di sollevamento, era protetta da una bretèche (non più esistente) e da un idrante ancora visibile. Il passaggio pedonale a sinistra fu trasformato in tarda età in prigione e il suo coronamento fu ricostruito nel 1857 dall'architetto langarolo Henri Brocard. Si noti il grande calvario del XVIII secolo sulla sinistra della piazza, con la sua base cilindrica sormontata da una colonna scanalata che sostiene un capitello corinzio. Sembra che sia stato costruito da un certo N. Jacob, un borgomastro di Montsaugeon (conosciuto nel 1562), come si evince dallo stemma sormontato dal suo nome, esposto a metà dell'asta.