Oratoire Saint-Privat – Rousset

Juste à l'entrée du chemin du quartier Saint Privat – CD56c en direction de Puyloubier, chemin qui mène à la chapelle. Erigé en souvenir du séjour de Saint Privat, évêque de Mende, martyrisé en 260 pour avoir refusé d'indiquer le lieu où se trouvaient ses disciples. La légende rapporte que, revenant de Rome pour rejoindre son diocèse, il s'arrêta terrassé de fatigue en bordure de la voie Aurélienne en face d'un groupe de quelques huttes. Une jeune fille remarquant sa fatigue l'emmena chez son père Jolius où il fut accueilli et soigné. Remis de ses fatigues, un soir à la veillée, il leur conta la naissance du Christ, décrivant la grotte de Bethléem et les évènements qui suivirent. Il venait de narrer pour la première fois ce qui allait devenir une des plus importantes traditions de notre région : la crèche provençale. Cet oratoire, construit en pierre de taille avec niche en ogive fermée par une grille de fer forgé et couverte par un toit en gradins surmonté d'une croix de pierre, est situé au carrefour de la D.56C qui rejoint la N.7 au quartier de La Bégude et du chemin qui conduit à la chapelle Saint Privat dont l'existence est attestée dés 1079.

This shrine marks the crossroads of the path leading to St Privat's Chapel. The monument is built of dressed stones and is said to stand at the place where the Saint stopped, due to illness, before being taken in by the people of what would become Rousset. It was restored in 1933 with the help of Les Amis des Oratoires (Friends of the Shrines) and was blessed on the Saint's feast day by the Abbot Michelet.

Direkt am Eingang des Weges zum Viertel Saint Privat – CD56c in Richtung Puyloubier, ein Weg, der zur Kapelle führt. Errichtet zur Erinnerung an den Aufenthalt des Heiligen Privat, Bischof von Mende, der im Jahr 260 den Märtyrertod erlitt, weil er sich weigerte, den Aufenthaltsort seiner Jünger anzugeben. Die Legende berichtet, dass er auf dem Rückweg von Rom zu seiner Diözese am Rande der Via Aurelia vor einer Gruppe von wenigen Hütten erschöpft stehen blieb. Ein junges Mädchen, das seine Müdigkeit bemerkte, brachte ihn zu ihrem Vater Jolius, wo er aufgenommen und gepflegt wurde. Nachdem er sich von seinen Strapazen erholt hatte, erzählte er ihnen eines Abends bei der Nachtwache von der Geburt Christi, beschrieb die Höhle von Bethlehem und die Ereignisse, die darauf folgten. Er hatte zum ersten Mal erzählt, was zu einer der wichtigsten Traditionen unserer Region werden sollte: die provenzalische Krippe. Das aus Quadersteinen errichtete Oratorium mit einer Spitzbogennische, die von einem schmiedeeisernen Gitter verschlossen und von einem gestuften Dach mit einem Steinkreuz überdacht wird, befindet sich an der Kreuzung der D.56C, die im Viertel La Bégude auf die N.7 trifft, und dem Weg, der zur Kapelle Saint Privat führt, deren Existenz seit 1079 belegt ist.

Net bij de ingang van het pad van de wijk Saint Privat – CD56c in de richting van Puyloubier, het pad dat naar de kapel leidt. Opgericht ter herinnering aan het verblijf van de heilige Privat, bisschop van Mende, gemarteld in 260 omdat hij weigerde de plaats van zijn discipelen aan te geven. Volgens de legende stopte hij op de terugweg van Rome naar zijn bisdom, overmand door vermoeidheid, aan de rand van de Aureliaanse weg, tegenover een groepje hutten. Een jong meisje merkte zijn vermoeidheid op en bracht hem naar haar vader Jolius, waar hij werd opgevangen en verzorgd. Op een avond tijdens de wake vertelde hij hen over de geboorte van Christus, waarbij hij de grot in Bethlehem en de gebeurtenissen die volgden beschreef. Hij had zojuist voor het eerst verteld wat een van de belangrijkste tradities van onze streek zou worden: het Provençaalse kinderbedje. Dit oratorium, gebouwd in natuursteen met een door een smeedijzeren hek afgesloten ogivale nis en overdekt door een trapsgewijs dak met daarop een stenen kruis, bevindt zich op het kruispunt van de D.56C die de N.7 in de wijk La Bégude verbindt met de weg die leidt naar de kapel Saint Privat, waarvan het bestaan al in 1079 wordt aangetoond.

Justo a la entrada del camino del barrio de Saint Privat – CD56c en dirección a Puyloubier, el camino que lleva a la capilla. Erigido en memoria de la estancia de San Privat, obispo de Mende, martirizado en 260 por haberse negado a indicar el lugar donde se encontraban sus discípulos. Cuenta la leyenda que, de regreso de Roma a su diócesis, se detuvo, vencido por la fatiga, al borde de la Vía Aureliana, frente a un grupo de cabañas. Una joven se dio cuenta de su cansancio y lo llevó a su padre Jolius, donde fue acogido y atendido. Una noche, en el velatorio, les contó el nacimiento de Cristo, describiendo la cueva de Belén y los acontecimientos que siguieron. Acababa de narrar por primera vez lo que iba a convertirse en una de las tradiciones más importantes de nuestra región: el catre provenzal. Este oratorio, construido en piedra labrada con un nicho ojival cerrado por una puerta de hierro forjado y cubierto por un tejado escalonado rematado por una cruz de piedra, está situado en el cruce de la D.56C que une la N.7 en el barrio de La Bégude y el camino que lleva a la capilla de Saint Privat, cuya existencia está atestiguada ya en 1079.

Proprio all'ingresso del sentiero del quartiere Saint Privat – CD56c in direzione Puyloubier, il sentiero che conduce alla cappella. Eretto in memoria del soggiorno di San Privat, vescovo di Mende, martirizzato nel 260 per essersi rifiutato di indicare il luogo in cui si trovavano i suoi discepoli. La leggenda narra che, tornando da Roma alla sua diocesi, si fermò, sopraffatto dalla stanchezza, ai margini della via Aurelia, di fronte a un gruppo di capanne. Una ragazza si accorse della sua stanchezza e lo portò da suo padre Jolius, dove fu accolto e curato. Una sera, durante la veglia, raccontò loro la nascita di Cristo, descrivendo la grotta di Betlemme e gli eventi che seguirono. Aveva appena raccontato per la prima volta quella che sarebbe diventata una delle tradizioni più importanti della nostra regione: il lettino provenzale. Questo oratorio, costruito in pietra squadrata con una nicchia ogivale chiusa da un cancello in ferro battuto e coperto da un tetto a gradini sormontato da una croce in pietra, si trova all'incrocio tra la D.56C che unisce la N.7 nel quartiere La Bégude e il sentiero che conduce alla cappella di Saint Privat, la cui esistenza è attestata già nel 1079.