Eglise Notre Dame – La Corne-en-Vexin

L'église Notre-Dame compose avec le porche d'entrée (16ème siècle) de l'ancien manoir seigneurial, contre lequel elle s'appuie, et un vaste colombier en arrière plan, un ensemble fort pittoresque. Un important château était venu compléter le manoir à partir de la fin du 18ème siècle. Il est aujourd'hui démoli et le manoir est lui-même en fort mauvais état. L'église est un édifice d'apparence modeste mais fort intéressant. Précédée d'un étroit porche en pierre du 16ème ou 17ème siècle, la nef unique remonte au 11ème siècle comme en témoignent les contreforts plats et sans larmiers intermédiaires qui épaulent la façade et deux petites fenêtres en plein cintre, aujourd'hui bouchées. L'archivolte de celle du mur sud est en effet constituée de claveaux simulés et des billettes garnissent la fenêtre de la façade. Les fenêtres actuelles sont modernes. Le choeur apparaît comme isolé de la nef en raison de l'étroitesse de l'arcade qui assure la communication entre les deux parties de l'édifice. Bâti peu après le milieu du 12ème siècle en remplacement du précédent, qui n'était vraisemblablement qu'une simple abside en hémicycle, il est de plan carré et couvert d'une voûte d'ogives qui en fait tout l'intérêt. Profilée d'une arête entre deux tores comme cela est courant à l'époque, elle retombe sur des chapiteaux décorés de feuilles d'acanthe ou, pour l'un d'entre eux, de godrons, preuve de l'influence de la Normandie toute proche. Quatre têtes très expressives entourent la clef de voûte. Au début du 16ème siècle, une chapelle de deux travées construite en damier de briques et de pierres a été accolée au sud du chœur et de l'extrémité de la nef. Sous chacun des deux pignons de sa toiture s'ouvre une fenêtre au réseau flamboyant (refait pour la fenêtre orientale). Le mobilier est riche de nombreuses statues intéressantes et d'un charmant maître-autel baroque du début du 18ème siècle. Dominique Vermand

The church of Notre-Dame, together with the entrance porch (16th century) of the old manor house, against which it is built, and a vast dovecote in the background, form a very picturesque ensemble. An important castle was added to the manor from the end of the 18th century. It is now demolished and the manor itself is in very poor condition. The church is a modest-looking but very interesting building. Preceded by a narrow stone porch from the 16th or 17th century, the single nave dates back to the 11th century, as evidenced by the flat buttresses without intermediate dripstones that support the façade and two small round-headed windows, now blocked. The archivolt of the one on the south wall is in fact made of simulated keystones, and the window on the façade is decorated with billets. The current windows are modern. The choir appears to be isolated from the nave because of the narrowness of the arcade that provides communication between the two parts of the building. Built shortly after the middle of the 12th century to replace the previous one, which was probably a simple semi-circular apse, it has a square plan and is covered with an ogival vault which is very interesting. Profiled by a ridge between two torus as was common at the time, it falls on capitals decorated with acanthus leaves or, for one of them, gadroons, proof of the influence of nearby Normandy. Four very expressive heads surround the keystone. At the beginning of the 16th century, a two-bay chapel built in a checkerboard pattern of brick and stone was added to the south of the choir and the end of the nave. Under each of the two gables of its roof opens a window with a flamboyant network (redone for the eastern window). The furnishings include many interesting statues and a charming baroque high altar from the early 18th century. Dominique Vermand

Die Kirche Notre-Dame bildet zusammen mit dem Eingangsportal (16. Jh.) des alten Herrenhauses, an das sie sich anlehnt, und einem großen Taubenschlag im Hintergrund ein malerisches Ensemble. Das Herrenhaus wurde ab Ende des 18. Jahrhunderts durch ein großes Schloss ergänzt. Es ist heute abgerissen und das Herrenhaus selbst ist in einem sehr schlechten Zustand. Die Kirche ist ein bescheidenes, aber sehr interessantes Gebäude. Das einschiffige Gebäude stammt aus dem 11. Jahrhundert, wie die flachen Strebepfeiler ohne Traufe an der Fassade und zwei kleine Rundbogenfenster, die heute verschlossen sind, belegen. Das Archivolt des Fensters in der Südwand besteht aus simulierten Keilsteinen und das Fenster in der Fassade ist mit Knüppeln verziert. Die heutigen Fenster sind modern. Der Chor erscheint aufgrund der schmalen Arkade, die die Verbindung zwischen den beiden Gebäudeteilen herstellt, isoliert vom Kirchenschiff. Er wurde kurz nach der Mitte des 12. Jahrhunderts erbaut, um den vorherigen Chor zu ersetzen, der wahrscheinlich nur eine einfache halbkreisförmige Apsis war. Er hat einen quadratischen Grundriss und ist mit einem Kreuzrippengewölbe bedeckt, das sein ganzes Interesse weckt. Das Gewölbe, das wie damals üblich mit einem Grat zwischen zwei Tori profiliert ist, fällt auf Kapitelle, die mit Akanthusblättern oder – bei einem von ihnen – mit Godronen verziert sind, was den Einfluss der nahe gelegenen Normandie belegt. Vier sehr ausdrucksstarke Köpfe umgeben den Schlussstein. Zu Beginn des 16. Jahrhunderts wurde südlich des Chors und des Endes des Kirchenschiffs eine zweijochige Kapelle angebaut, die im Schachbrettmuster aus Ziegeln und Steinen errichtet wurde. Unter jedem der beiden Giebel ihres Daches öffnet sich ein Fenster mit flamboyantem Gitter (das östliche Fenster wurde erneuert). Die Ausstattung ist reich an zahlreichen interessanten Statuen und einem charmanten barocken Hauptaltar aus dem frühen 18. Dominique Vermand

De Onze-Lieve-Vrouwekerk vormt samen met het 16e-eeuwse voorportaal van het voormalige herenhuis, waartegen zij staat, en een grote duiventil op de achtergrond, een zeer schilderachtig geheel. Aan het einde van de 18e eeuw werd een belangrijk kasteel aan het landhuis toegevoegd. Het is nu gesloopt en het landhuis zelf verkeert in een zeer slechte staat van onderhoud. De kerk is een bescheiden, maar zeer interessant gebouw. Voorafgegaan door een smalle stenen portiek uit de 16e of 17e eeuw, dateert het enkele schip uit de 11e eeuw, zoals blijkt uit de platte steunberen zonder tussenrand die de gevel ondersteunen en twee kleine rondboogvensters, die nu geblokkeerd zijn. De archivolt van die in de zuidmuur bestaat uit gesimuleerde sluitstenen en het raam in de gevel is versierd met knuppels. De huidige ramen zijn modern. Het koor lijkt geïsoleerd van het schip door de vernauwing van de boog die de communicatie tussen beide delen van het gebouw verzorgt. Gebouwd kort na het midden van de 12e eeuw ter vervanging van de vorige, die waarschijnlijk een eenvoudige halfronde apsis was, heeft zij een vierkante plattegrond en wordt gedekt door een ogivaal gewelf dat het belangrijkste kenmerk is. Geprofileerd door een rand tussen twee kraagstenen, zoals in die tijd gebruikelijk was, valt het op kapitelen versierd met acanthusbladeren of, in het geval van een van hen, met gadroenen, een bewijs van de invloed van het nabijgelegen Normandië. Vier zeer expressieve hoofden omringen de sluitsteen. Aan het begin van de 16e eeuw werd ten zuiden van het koor en aan het einde van het schip een kapel met twee traveeën gebouwd in een schaakbordpatroon van baksteen en steen. Onder elk van de twee puntgevels van het dak opent een venster met een flamboyant rasterwerk (het oostelijke venster werd vernieuwd). De inrichting omvat vele interessante beelden en een charmant barok hoogaltaar uit het begin van de 18e eeuw. Dominique Vermand

La iglesia de Nuestra Señora, junto con el pórtico de entrada del siglo XVI de la antigua casa solariega, contra la que se encuentra, y un gran palomar al fondo, forman un conjunto muy pintoresco. A finales del siglo XVIII se añadió al señorío un importante castillo. Ahora ha sido demolido y la propia mansión está en muy mal estado de conservación. La iglesia es un edificio de aspecto modesto pero muy interesante. Precedida por un estrecho pórtico de piedra del siglo XVI o XVII, la nave única data del siglo XI, como demuestran los contrafuertes planos sin alero intermedio que sostienen la fachada y dos pequeñas ventanas de medio punto, hoy tapadas. La arquivolta de la del muro sur es de dovelas simuladas y la ventana de la fachada está decorada con tochos. Las ventanas actuales son modernas. El coro parece estar aislado de la nave debido a la estrechez del arco que comunica ambas partes del edificio. Construida poco después de la mitad del siglo XII para sustituir a la anterior, que probablemente era un simple ábside semicircular, tiene una planta cuadrada y está cubierta con una bóveda ojival que es la característica principal. Perfilado por una cresta entre dos ménsulas, como era habitual en la época, cae sobre capiteles decorados con hojas de acanto o, en el caso de uno de ellos, con gallardetes, prueba de la influencia de la cercana Normandía. Cuatro cabezas muy expresivas rodean la clave. A principios del siglo XVI, se añadió al sur del coro y al final de la nave una capilla de dos naves construida en ladrillo y piedra a cuadros. Bajo cada uno de los dos hastiales de su tejado se abre una ventana con una flamante celosía (la ventana oriental fue rehecha). El mobiliario incluye muchas estatuas interesantes y un encantador altar mayor barroco de principios del siglo XVIII. Dominique Vermand

La chiesa di Nostra Signora, insieme al portico d'ingresso cinquecentesco dell'antica casa padronale, su cui si affaccia, e a una grande colombaia sullo sfondo, formano un insieme molto pittoresco. Un importante castello fu aggiunto al maniero a partire dalla fine del XVIII secolo. Oggi è stato demolito e il maniero stesso è in pessimo stato di conservazione. La chiesa è un edificio dall'aspetto modesto ma molto interessante. Preceduta da uno stretto portico in pietra del XVI o XVII secolo, la navata unica risale all'XI secolo, come testimoniano i contrafforti piatti senza gronda intermedia che sorreggono la facciata e due piccole finestre a tutto sesto, ora bloccate. L'archivolto di quella nella parete sud è costituito da chiavi di volta simulate e la finestra in facciata è decorata con listelli. Le finestre attuali sono moderne. Il coro sembra isolato dalla navata centrale a causa della ristrettezza dell'arco che mette in comunicazione le due parti dell'edificio. Costruita poco dopo la metà del XII secolo in sostituzione della precedente, che probabilmente era una semplice abside semicircolare, ha una pianta quadrata ed è coperta da una volta ogivale che ne costituisce l'elemento principale. Profilati da un colmo tra due mensole, come era comune all'epoca, ricadono su capitelli decorati con foglie d'acanto o, nel caso di uno di essi, con gadroons, prova dell'influenza della vicina Normandia. Quattro teste molto espressive circondano la chiave di volta. All'inizio del XVI secolo, a sud del coro e alla fine della navata fu aggiunta una cappella a due campate costruita a scacchiera in mattoni e pietra. Sotto ciascuno dei due timpani del tetto si apre una finestra con una sgargiante grata (la finestra orientale è stata rifatta). L'arredamento comprende molte statue interessanti e un affascinante altare maggiore barocco dell'inizio del XVIII secolo. Dominique Vermand