Description
L’âge d’or et l’épopée manufacturière de la "bleue" dans la vallée de Guerlédan a débuté à la fin du 17ème siècle et connu son apogée au 19ème siècle. L’exploitation de l’ardoise à Caurel est marquée par le nombre important de sites d’excavations de toutes tailles. En effet, quiconque possédant un droit sur le bois, avait la possibilité d’ouvrir une carrière, ce qui a entraîné un gaspillage de la matière première favorisant le déclin de l’exploitation dans la seconde moitié du 19ème siècle. Parallèlement, la concurrence rendue possible par le développement des moyens de transports comme le canal en 1843 puis le train en 1902, accentue le phénomène. La mise en eau du lac de Guerlédan en 1930 avec le barrage hydroélectrique, noyant les principaux sites d’extractions, scellera définitivement l’histoire ardoisière de Guerlédan. Aujourd’hui, les sentiers de balade se faufilant dans les bois de Kériven et de Caurel, sont un fil conducteur pour découvrir l'héritage culturel et manufacturier des anciens sites d’exploitations d'ardoises. Face aux trous béants des puits d'or bleu, c'est aussi une invitation à percevoir le travail quotidien et harassant que les gueules bleues enduraient.
English
Wooded area on slate ridge overlooking Guerlédan lake, PR walking trail.
Deutsch
Das goldene Zeitalter und das Manufaktur-Epos der "Blauen" im Tal von Guerlédan begann Ende des 17. Jahrhunderts und erreichte seinen Höhepunkt im 19. Der Schieferabbau in Caurel ist durch die große Anzahl an Ausgrabungsstätten aller Größenordnungen gekennzeichnet. Jeder, der ein Recht auf Holz besaß, konnte einen Steinbruch eröffnen, was zu einer Verschwendung von Rohstoffen führte, die den Niedergang des Schieferabbaus in der zweiten Hälfte des 19. Gleichzeitig verschärfte der Wettbewerb, der durch die Entwicklung von Transportmitteln wie dem Kanal im Jahr 1843 und dem Zug im Jahr 1902 ermöglicht wurde, das Phänomen. Die Flutung des Sees von Guerlédan im Jahr 1930 mit einem hydroelektrischen Staudamm, der die wichtigsten Abbaustätten überflutete, besiegelte die Geschichte des Schieferabbaus in Guerlédan endgültig. Heute sind die Wanderwege, die sich durch die Wälder von Kériven und Caurel schlängeln, ein roter Faden, um das kulturelle und industrielle Erbe der ehemaligen Schieferabbaugebiete zu entdecken. Angesichts der klaffenden Löcher in den Schächten des blauen Goldes ist dies auch eine Einladung, die tägliche, anstrengende Arbeit der "gueules bleues" wahrzunehmen.
Dutch
De gouden eeuw en het productie-epos van het "blauw" in de Guerlédan-vallei begon aan het einde van de 17e eeuw en bereikte zijn hoogtepunt in de 19e eeuw. De leisteenwinning in Caurel wordt gekenmerkt door het grote aantal uitgravingen van allerlei omvang. Iedereen die recht had op het bos kon een groeve openen, wat leidde tot verspilling van grondstoffen en een afname van de leisteenwinning in de tweede helft van de 19e eeuw. Tegelijkertijd werd het fenomeen versterkt door de concurrentie die mogelijk werd door de ontwikkeling van transportmiddelen, zoals het kanaal in 1843 en de trein in 1902. De opstuwing van het meer van Guerlédan in 1930 met zijn hydro-elektrische stuwdam, waardoor de belangrijkste ontginningsplaatsen verdronken, bezegelde definitief de geschiedenis van de leisteengroeve van Guerlédan. Vandaag de dag vormen de wandelpaden door de bossen van Kériven en Caurel een rode draad om het culturele en industriële erfgoed van de voormalige leisteengroeves te ontdekken. Geconfronteerd met de gapende gaten van de blauwe goudgroeves, is het ook een uitnodiging om het dagelijkse, slopende werk van de "gueules bleues" waar te nemen.
Español
La edad de oro y la epopeya manufacturera del "azul" en el valle de Guerlédan comenzaron a finales del siglo XVII y alcanzaron su apogeo en el siglo XIX. La explotación de la pizarra en Caurel está marcada por el gran número de excavaciones de todos los tamaños. Cualquiera que tuviera derecho al bosque podía abrir una cantera, lo que provocó un despilfarro de materia prima y un declive de la explotación de la pizarra en la segunda mitad del siglo XIX. Al mismo tiempo, la competencia que hizo posible el desarrollo de los medios de transporte, como el canal en 1843 y el tren en 1902, acentuó el fenómeno. El embalse del lago de Guerlédan en 1930 con su presa hidroeléctrica, que ahogó los principales lugares de extracción, selló definitivamente la historia de la cantera de pizarra de Guerlédan. Hoy, los senderos que serpentean por los bosques de Kériven y Caurel permiten descubrir el patrimonio cultural y manufacturero de las antiguas canteras de pizarra. Frente a los agujeros de los pozos de oro azul, es también una invitación a percibir el trabajo cotidiano y agotador de las "gueules bleues".
Italiano
L'epoca d'oro e l'epopea manifatturiera del "blu" nella valle del Guerlédan iniziò alla fine del XVII secolo e raggiunse il suo apice nel XIX secolo. L'estrazione dell'ardesia a Caurel è caratterizzata da un gran numero di siti di scavo di tutte le dimensioni. Chiunque avesse un diritto sul bosco poteva aprire una cava, il che ha portato a uno spreco di materia prima e a un declino dell'estrazione dell'ardesia nella seconda metà del XIX secolo. Allo stesso tempo, la concorrenza resa possibile dallo sviluppo dei mezzi di trasporto, come il canale nel 1843 e il treno nel 1902, accentuò il fenomeno. L'interramento del lago di Guerlédan nel 1930 con la sua diga idroelettrica, che ha sommerso i principali siti di estrazione, ha chiuso definitivamente la storia della cava di ardesia di Guerlédan. Oggi, i sentieri che si snodano tra i boschi di Kériven e Caurel sono un filo conduttore per scoprire il patrimonio culturale e produttivo degli antichi siti di estrazione dell'ardesia. Di fronte ai buchi delle cave di oro blu, è anche un invito a percepire il lavoro quotidiano e massacrante sopportato dalle "gueules bleues".