Description
Découvrez, à pied ou en canoë, les légendes de la vallée de la Nied.
Près des sculptures, scannez les QR codes et laissez Ondine, la fée de la rivière vous livrer ses secrets … La sculpture “Les os chanteurs”, située à Vaudreching, réalisée par Adrien Meneau, sculpteur sur bois. On raconte qu’autrefois, le maître du Château de Vaudreching revint des lointaines colonies avec un jeune et doux serviteur. Le garçon, serviable et souriant, chantait du matin au soir au point d’être très apprécié des habitants. Sa bonne humeur gagna le cœur de Maïa, une jeune fille du pays et les deux amoureux parlèrent rapidement de mariage.
Le jour des noces, Maïa attendit seule devant l’église, en vain. Le maître vint annoncer que son fiancé, pris de nostalgie, était malheureusement reparti dans son pays.
Les années passèrent et le château fut racheté par une vieille dame. Chaque dimanche, ses deux nièces lui rendaient visite et se promenaient dans le parc du château. Un jour, elles chantonnaient assises à l’ombre d’un vieux chêne quand l’arbre se mit à chanter « mon maître m’a tué parce que j’ai trop aimé celle que j’aimais… ».
Prise d’un pressentiment, la vieille dame fit abattre le chêne et découvrit un squelette tout entier emmêlé dans ses racines…
English
Discover the legends of the Nied valley, on foot or by canoe.
Near the sculptures, scan the QR codes and let Ondine, the river fairy, share her secrets with you… The "Singing Bones" sculpture in Vaudreching, created by woodcarver Adrien Meneau. The story goes that once upon a time, the master of the Château de Vaudreching returned from distant colonies with a young, gentle servant. The obliging, smiling boy sang from morning till night, to the point of being much appreciated by the locals. His good humor won the heart of Maïa, a young local girl, and the two lovers soon talked of marriage.
On the wedding day, Maïa waited alone in front of the church, to no avail. The master came to announce that her fiancé, overcome with nostalgia, had unfortunately returned to his homeland.
Years went by and the château was bought by an old lady. Every Sunday, her two nieces would visit her and stroll through the castle grounds. One day, as they sat singing in the shade of an old oak, the tree began to sing, "My master killed me because I loved the one I loved too much…".
Filled with foreboding, the old lady had the oak felled and discovered a skeleton entangled in its roots?
Deutsch
Entdecken Sie zu Fuß oder mit dem Kanu die Legenden des Nied-Tals.
Scannen Sie in der Nähe der Skulpturen die QR-Codes und lassen Sie sich von Ondine, der Flussfee, ihre Geheimnisse verraten … Die Skulptur "Les os chanteurs" (Die singenden Knochen) in Vaudreching, die vom Holzbildhauer Adrien Meneau geschaffen wurde. Man erzählt sich, dass der Herr des Schlosses von Vaudreching einst mit einem jungen und sanften Diener aus den fernen Kolonien zurückkehrte. Der hilfsbereite und lächelnde Junge sang von morgens bis abends und war bei den Einwohnern sehr beliebt. Seine gute Laune eroberte das Herz von Maia, einem einheimischen Mädchen, und die beiden Verliebten sprachen bald über eine Heirat.
Am Tag der Hochzeit wartete Maïa allein vor der Kirche, aber ohne Erfolg. Der Meister kam und verkündete, dass ihr Verlobter aus Heimweh leider wieder in seine Heimat zurückgekehrt war.
Die Jahre vergingen und das Schloss wurde von einer alten Dame gekauft. Jeden Sonntag besuchten ihre beiden Nichten sie und machten einen Spaziergang durch den Schlosspark. Eines Tages saßen sie im Schatten einer alten Eiche und summten vor sich hin, als der Baum zu singen begann: "Mein Herr hat mich getötet, weil ich die Frau, die ich liebte, zu sehr liebte…".
Die alte Frau hatte eine Vorahnung und ließ die Eiche fällen
Dutch
Ontdek de legendes van de Niedvallei te voet of per kano.
Scan bij de beelden de QR-codes en laat Ondine, de rivierfee, je haar geheimen vertellen… De "Zingende Beenderen" sculptuur in Vaudreching, gemaakt door houtsnijder Adrien Meneau. Er wordt verteld dat de meester van het kasteel van Vaudreching ooit terugkeerde uit de verre koloniën met een jonge, zachtaardige bediende. De jongen, gedienstig en goedlachs, zong van 's morgens vroeg tot 's avonds laat en werd zo gewaardeerd door de inwoners. Zijn goede humeur veroverde het hart van Maïa, een jong meisje uit de buurt, en de twee geliefden begonnen al snel over trouwen te praten.
Op de trouwdag wachtte Maïa alleen buiten de kerk, maar het mocht niet baten. De meester kwam aankondigen dat haar verloofde, overmand door heimwee, helaas was teruggekeerd naar zijn land.
Jaren gingen voorbij en het kasteel werd gekocht door een oude dame. Elke zondag bezochten haar twee nichtjes haar en maakten ze wandelingen op het kasteelterrein. Op een dag, toen ze in de schaduw van een oude eik zaten te zingen, begon de boom te zingen "mijn meester heeft me gedood omdat ik te veel hield van degene van wie ik hield".
Vol onheil liet de oude vrouw de eik kappen en ontdekte een heel skelet dat verstrikt zat in de wortels
Español
Descubre las leyendas del valle del Nied a pie o en canoa.
Cerca de las esculturas, escanea los códigos QR y deja que Ondine, el hada del río, te cuente sus secretos… La escultura "Huesos que cantan", en Vaudreching, creada por el escultor Adrien Meneau. Se cuenta que, en cierta ocasión, el señor del castillo de Vaudreching regresó de las lejanas colonias con un joven y gentil criado. El muchacho, servicial y sonriente, cantaba de la mañana a la noche, hasta el punto de que era muy apreciado por los lugareños. Su buen humor conquistó el corazón de Maïa, una joven lugareña, y los dos amantes no tardaron en hablar de matrimonio.
El día de la boda, Maïa esperó sola fuera de la iglesia, pero fue en vano. El amo vino a anunciarle que su prometido, invadido por la nostalgia, desgraciadamente había regresado a su país.
Pasaron los años y el castillo fue comprado por una anciana. Todos los domingos, sus dos sobrinas la visitaban y paseaban por los terrenos del castillo. Un día, mientras estaban sentadas cantando a la sombra de un viejo roble, el árbol empezó a cantar "mi amo me mató porque amaba demasiado a quien amaba".
Llena de presentimientos, la anciana hizo talar el roble y descubrió un esqueleto entero enredado en sus raíces..
Italiano
Scoprite le leggende della valle del Nied a piedi o in canoa.
Vicino alle sculture, scansionate i codici QR e lasciate che Ondine, la fata del fiume, vi racconti i suoi segreti… La scultura "Ossa che cantano" a Vaudreching, realizzata dall'intagliatore Adrien Meneau. Si dice che un tempo il padrone del castello di Vaudreching tornasse dalle lontane colonie con un giovane e gentile servitore. Il ragazzo, servizievole e sorridente, cantava dalla mattina alla sera, tanto da essere molto apprezzato dalla gente del posto. Il suo buon umore conquistò il cuore di Maïa, una giovane ragazza del posto, e i due innamorati iniziarono presto a parlare di matrimonio.
Il giorno delle nozze, Maïa aspettò da sola fuori dalla chiesa, ma senza successo. Il maestro venne ad annunciare che il fidanzato, preso dalla nostalgia, era purtroppo tornato al suo paese.
Passarono gli anni e il castello fu acquistato da un'anziana signora. Ogni domenica le due nipoti andavano a trovarla e passeggiavano nel parco del castello. Un giorno, mentre erano sedute a cantare all'ombra di una vecchia quercia, l'albero iniziò a cantare: "Il mio padrone mi ha ucciso perché amavo troppo colui che amavo".
Piena di presagi, l'anziana donna fece abbattere la quercia e scoprì un intero scheletro impigliato nelle sue radici?