Monument aux morts – Sermur

Les monuments aux morts sont des témoins de l’Histoire. Érigés en hommage aux morts pour la France, ils font partie intégrante du paysage. Objets de mémoire, ils se multiplient à partir de la fin des années 1920. En effet, en 1919, une loi d’hommage vote l’attribution de subventions aux communes pour “glorifier les héros morts pour la Patrie.” A Sermur, le monument aux morts se dresse à proximité du parvis de l'église. Surmonté d’une sculpture d’un poilu en fonte et édifié en granite, il est délimité par une grille en fer à barreaux. Il ne commémore que les victimes de la Première Guerre mondiale car la commune n’a perdu aucun soldat au cours de la Seconde Guerre mondiale.

War memorials are witnesses to history. Erected in tribute to those who died for France, they are an integral part of the landscape. Objects of remembrance, they began to multiply in the late 1920s. Indeed, in 1919, a tribute law voted to allocate subsidies to communes to ?glorify the heroes who died for the Fatherland? In Sermur, the war memorial stands near the church forecourt. Topped by a cast-iron sculpture of a poilu and built in granite, it is bordered by a barred iron gate. It commemorates only the victims of the First World War, as the commune lost no soldiers in the Second.

Kriegerdenkmäler sind Zeugen der Geschichte. Sie wurden zu Ehren der für Frankreich Gefallenen errichtet und sind ein fester Bestandteil der Landschaft. Als Objekte der Erinnerung wurden sie ab Ende der 1920er Jahre immer häufiger aufgestellt. Im Jahr 1919 beschloss ein Huldigungsgesetz die Vergabe von Subventionen an die Gemeinden, um die für das Vaterland gestorbenen Helden zu verherrlichen In Sermur steht das Kriegerdenkmal in der Nähe des Kirchplatzes. Es ist mit einer gusseisernen Skulptur eines Poilu aus Granit versehen und wird von einem Eisengitter mit Stäben begrenzt. Es erinnert nur an die Opfer des Ersten Weltkriegs, da die Gemeinde keine Soldaten im Zweiten Weltkrieg verloren hat.

Dodenmonumenten zijn getuigen van de geschiedenis. Ze zijn opgericht als eerbetoon aan degenen die voor Frankrijk zijn gestorven en maken deel uit van het landschap. Als herdenkingsobjecten begonnen ze zich te vermenigvuldigen vanaf het einde van de jaren 1920. In 1919 werd er een wet aangenomen die subsidies toekende aan lokale overheden om "de helden die stierven voor hun land te verheerlijken" In Sermur staat het oorlogsmonument vlakbij het voorplein van de kerk. Het wordt bekroond door een gietijzeren beeld van een militair en is opgetrokken in graniet en omgeven door een ijzeren hek met tralies. Het herdenkt alleen de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog, aangezien de gemeente geen soldaten verloor in de Tweede Wereldoorlog.

Los monumentos a los muertos son testigos de la historia. Erigidos en homenaje a los que murieron por Francia, forman parte integrante del paisaje. Objetos de recuerdo, empezaron a multiplicarse a partir de finales de los años veinte. En 1919, una ley de homenaje votó la concesión de subvenciones a las colectividades locales para "glorificar a los héroes que murieron por su país" En Sermur, el memorial de guerra se erige cerca del patio de la iglesia. Rematado por una escultura de hierro fundido de un militar y construido en granito, está rodeado por una verja de hierro enrejada. Conmemora únicamente a las víctimas de la Primera Guerra Mundial, ya que el municipio no perdió soldados en la Segunda.

I monumenti ai morti sono testimoni della storia. Eretti in omaggio a coloro che sono morti per la Francia, sono parte integrante del paesaggio. Oggetti di memoria, hanno iniziato a moltiplicarsi a partire dalla fine degli anni Venti. Nel 1919, una legge sui tributi votò l'assegnazione di sovvenzioni alle autorità locali per "glorificare gli eroi morti per la patria" A Sermur, il monumento ai caduti si trova vicino al sagrato della chiesa. Sormontato da una scultura in ghisa di un militare e costruito in granito, è circondato da un cancello di ferro sbarrato. Commemora solo le vittime della Prima guerra mondiale, poiché il comune non ha perso alcun soldato nella Seconda.