Fontaine de Saint-Jean de Malte – Aix-en-Provence

Le quartier Mazarin fut conçu au XVIIe. siècle sur un plan d'urbanisme baroque romain à 2 axes, dont le decumanus (axe routier dans les villes romaines) aboutissait à l'église Saint-Jean de Malte. Il fallait réussir l'intégration de ce nouveau quartier avec l'ensemble médiéval fortifié constitué par l'église et ses attachements, lieu qui servait de sépulture aux derniers comtes de Provence. Le bassin est en pierre dure et l'eau y est déversée par 2 modestes canons. La Fontaine est adossée à un mur et offre un décor inspiré de l'ordre des Hospitaliers de Saint-Jean de Malte (qui est omniprésent aux alentours avec son église et son prieuré). Deux croix de Malte sont visibles sur le fronton. L'une est taillée dedans, à l'intérieur tandis que l'autre ressort de cette première. En tout 8 branches sont donc visibles, symbole probable des huit langues que traverses l'ordre en Europe (le provençal, l'auvergnat, le français, l'italien, l'aragon, l'anglais,…). Cette fontaine ne trouble pas l'unité de la place, elle en fait partie mais n'en vole pas l'attention grâce à sa modestie et sa beauté simpliste.

It was destroyed and replaced by the present fountain in 1862. Its basin is in hardstone and the water flows into it from two small pipes. It is built against a wall and its design is inspired by the order of the Hospitaliers of St John of Malta (which is omnipresent around it, with its church and priory). Two Maltese crosses can be seen on the pediment. One is carved inside while the other protrudes from the first, so that eight branches are visible in all, probably symbolising the eight languages of the countries where the order is present in Europe (Provençal, Auvergnat, French, Italian, Aragon, English, etc). This fountain does not intrude: it is a part of the square, but its modest and simple beauty do not draw attention to itself.

Das Mazarin-Viertel wurde im 17. Jahrhundert nach einem römisch-barocken Stadtplan mit zwei Achsen entworfen, wobei der Decumanus (Straßenachse in römischen Städten) an der Kirche Saint-Jean de Malte endete. Die Integration dieses neuen Viertels in das mittelalterliche Festungsensemble, das aus der Kirche und ihren Anbauten bestand, einem Ort, der den letzten Grafen der Provence als Begräbnisstätte diente, musste gelingen. Das Becken ist aus hartem Stein und das Wasser wird aus zwei bescheidenen Kanonen in den Brunnen geleitet. Der Brunnen ist an eine Mauer gelehnt und bietet ein Dekor, das vom Orden der Johanniter inspiriert ist (der in der Umgebung mit seiner Kirche und seinem Priorat allgegenwärtig ist). Auf dem Giebel sind zwei Malteserkreuze zu sehen. Eines ist in das Innere hineingeschnitten, während das andere aus diesem ersten herausragt. Insgesamt sind also acht Arme sichtbar, wahrscheinlich ein Symbol für die acht Sprachen, die der Orden in Europa spricht (Provenzalisch, Auvergnatisch, Französisch, Italienisch, Aragonisch, Englisch, …) Dieser Brunnen stört die Einheit des Platzes nicht, er ist ein Teil von ihm, stiehlt aber dank seiner Bescheidenheit und seiner simplen Schönheit nicht die Aufmerksamkeit.

De wijk Mazarin werd in de 17e eeuw ontworpen volgens een Romeins barok stadsplan met twee assen, waarvan de decumanus (wegas in Romeinse steden) naar de kerk van Sint Jan van Malta leidde. Het was noodzakelijk deze nieuwe wijk succesvol te integreren met het versterkte middeleeuwse complex bestaande uit de kerk en haar aanhorigheden, een plaats die diende als begraafplaats voor de laatste graven van de Provence. Het bassin is gemaakt van harde steen en het water wordt erin gegoten door twee bescheiden kanonnen. De fontein staat tegen een muur en heeft een decoratie geïnspireerd op de Hospitaal Orde van Sint Jan van Malta (die met zijn kerk en priorij alomtegenwoordig is in het gebied). Op het fronton zijn twee Maltezer kruizen zichtbaar. De ene is in het interieur gesneden, terwijl de andere uit het interieur is gesneden. In totaal zijn acht takken zichtbaar, waarschijnlijk als symbool voor de acht talen die de orde in Europa gebruikt (Provençaals, Auvergne, Frans, Italiaans, Aragon, Engels, enz.) Deze fontein verstoort de eenheid van het plein niet, hij maakt er deel van uit, maar steelt de aandacht niet dankzij zijn bescheidenheid en simplistische schoonheid.

El barrio de Mazarino fue diseñado en el siglo XVII según un plan urbanístico barroco romano con dos ejes, cuyo decumanus (eje viario en las ciudades romanas) conducía a la iglesia de San Juan de Malta. Era necesario integrar con éxito este nuevo barrio con el conjunto medieval fortificado formado por la iglesia y sus anexos, un lugar que sirvió de lugar de enterramiento para los últimos condes de Provenza. La pila es de piedra dura y el agua se vierte en ella mediante dos modestos cañones. La fuente está adosada a un muro y tiene una decoración inspirada en la Orden Hospitalaria de San Juan de Malta (omnipresente en la zona con su iglesia y su priorato). En el frontón se ven dos cruces de Malta. Uno está tallado en el interior, mientras que el otro está tallado en el interior. En total, se ven ocho ramas, que probablemente simbolizan las ocho lenguas que la orden utiliza en Europa (provenzal, auvernés, francés, italiano, aragonés, inglés, etc.) Esta fuente no perturba la unidad de la plaza, forma parte de ella pero no roba la atención gracias a su modestia y belleza simplista.

Il quartiere Mazarin fu progettato nel XVII secolo secondo un piano urbanistico barocco romano con due assi, il cui decumano (asse stradale nelle città romane) conduceva alla chiesa di San Giovanni di Malta. Era necessario integrare con successo questo nuovo quartiere con il complesso fortificato medievale formato dalla chiesa e dai suoi annessi, un luogo che serviva da luogo di sepoltura per gli ultimi conti di Provenza. La vasca è in pietra dura e l'acqua viene versata da due modesti cannoni. La fontana è addossata a un muro e presenta una decorazione ispirata all'Ordine Ospedaliero di San Giovanni di Malta (onnipresente nella zona con la sua chiesa e il suo priorato). Sul frontone sono visibili due croci maltesi. Uno è scolpito all'interno, mentre l'altro è ricavato dall'interno. In tutto sono visibili otto rami, che probabilmente simboleggiano le otto lingue che l'ordine utilizza in Europa (provenzale, alvernese, francese, italiano, aragonese, inglese, ecc.) Questa fontana non disturba l'unità della piazza, ne fa parte ma non ruba l'attenzione grazie alla sua modestia e bellezza semplicistica.