Eglise Saint-Martin – Sampigny-lès-Maranges

L'église de Sampigny-lès-Maranges, dédiée à saint Martin, date du XVIIIe siècle. La façade, en partie cachée par deux prunus au feuillage rouge, s'inscrit dans un arc de cercle sur la place saint Martin, autrefois cimetière. La porte aux panneaux moulurés est dominée par un oculus. La pointe du pignon est ornée d'une croix. Ce portail a été repeint en ocre en 2016 par l'Association Terres et Couleurs. Le clocher de cette église est particulièrement original. Chaque face, percée de larges baies portant les abat-sons des cloches, est couverte d'un bardage en tavaillons (sorte de tuiles en bois) comme on en trouve en région de montagne comme la Savoie ou le Jura plus proche. Il se termine par une courte pyramide surmontée d'une croix de fer. L'intérieur de l'église présente un plan très simple avec une nef prolongée par le chœur qui est la partie la plus ancienne. La table de Communion en fer forgé sépare les deux parties. La nef est éclairée par quatre vitraux latéraux à décor de grisaille géométrique et l'oculus surplombant la porte.

The bell tower is original with its covering of a type of wooden tile that are typical of the mountainous regions of the Jura or Savoy

Origineller Kirchturm, mit Holzschindeln gedeckt, typisch für die Bergregionen der Savoie oder des Jura.

De kerk van Sampigny-lès-Maranges, gewijd aan Sint Maarten, dateert uit de 18e eeuw. De gevel, gedeeltelijk verborgen door twee roodbladige prunusbomen, ligt in een boog op het Sint-Maartensplein, vroeger een begraafplaats. De deur met geprofileerde panelen wordt gedomineerd door een oculus. De puntgevel is versierd met een kruis. Deze deur werd in 2016 door de vereniging Terres et Couleurs opnieuw in oker geschilderd. De klokkentoren van deze kerk is bijzonder origineel. Elke zijde, doorboord door grote traveeën met de klokkentorens, is bekleed met tavaillon-bekleding (een soort houten tegels) zoals die in bergstreken als de Savoie of de nabijgelegen Jura wordt aangetroffen. Het eindigt met een korte piramide met daarop een ijzeren kruis. Het interieur van de kerk heeft een zeer eenvoudige plattegrond met een schip dat wordt verlengd door het koor, dat het oudste gedeelte is. De smeedijzeren communietafel scheidt de twee delen. Het schip wordt verlicht door vier zijramen met geometrische grisaille en de oculus boven de deur.

La iglesia de Sampigny-lès-Maranges, dedicada a San Martín, data del siglo XVIII. La fachada, parcialmente oculta por dos prunos de hojas rojas, se sitúa en un arco de la plaza Saint Martin, antiguo cementerio. La puerta con paneles moldeados está dominada por un óculo. El frontón está decorado con una cruz. Esta puerta fue repintada en ocre en 2016 por la Asociación Terres et Couleurs. El campanario de esta iglesia es especialmente original. Cada uno de los lados, perforados con grandes vanos que soportan las pantallas de las campanas, está cubierto con revestimientos de tavaillon (un tipo de teja de madera) como los que se encuentran en regiones montañosas como Saboya o el cercano Jura. Termina con una corta pirámide coronada por una cruz de hierro. El interior de la iglesia tiene una planta muy sencilla con una nave prolongada por el coro, que es la parte más antigua. La mesa de comunión de hierro forjado separa las dos partes. La nave está iluminada por cuatro vidrieras laterales con decoración geométrica en grisalla y el óculo sobre la puerta.

La chiesa di Sampigny-lès-Maranges, dedicata a San Martino, risale al XVIII secolo. La facciata, in parte nascosta da due alberi di prunus dalle foglie rosse, è disposta ad arco su Place Saint Martin, un tempo cimitero. La porta con pannelli sagomati è dominata da un oculo. L'estremità del timpano è decorata con una croce. Questo portale è stato ridipinto in ocra nel 2016 dall'Associazione Terres et Couleurs. Il campanile di questa chiesa è particolarmente originale. Ogni lato, traforato da grandi campate che portano le campane, è rivestito da un rivestimento in tavaillon (un tipo di tegola in legno) come quelli che si trovano nelle regioni di montagna come la Savoia o il vicino Giura. Termina con una breve piramide sormontata da una croce di ferro. L'interno della chiesa ha una pianta molto semplice, con una navata allargata dal coro, che è la parte più antica. Il tavolo da comunione in ferro battuto separa le due parti. La navata è illuminata da quattro vetrate laterali con decorazioni geometriche a grisaglia e dall'oculo sopra la porta.