Description
Dans le paysage boisé et vallonné de la Champagne humide, venez découvrir, au cœur d'un village au patrimoine diversifié, une église à la silhouette atypique dédiée à Saint-Laurent. Située sur un petit tertre, l'église est entourée du cimetière et se trouve face à l'entrée du château, château aujourd'hui disparu. Comme de très nombreuses églises auboises, Saint-Laurent de Fuligny est un édifice composite qui comprend une nef romane qui aurait renfermé le mausolée de Guillaume, seigneur de Fuligny (1202-1264) qui accompagna St Louis à la septième croisade (il aurait rapporté de terre sainte un morceau de la Vraie Croix). L'église comprend aussi un chœur reconstruit à la fin du XVème siècle ou au début du XVIème siècle, un porche et une chapelle adossée au bas-côté nord de la nef au siècle suivant. La courte nef unique, édifiée en moellons au XIIème siècle, couverte en tuiles plates, est éclairée par deux baies en plein cintre et, au sud, par une baie contemporaine des travaux du chœur, baie qui a gardé son remplage flamboyant et quelques fragments de vitrerie XVIème siècle classés en 1913. Ils se trouvent intégrés dans deux lancettes, un soufflet et deux écoinçons du tympan. On y voit encore des éléments de décor végétal, une Sainte Trinité et de la vitrerie losangée qui comble les lacunes. Cette nef est couverte d’une voûte lambrissée qui a reçu un enduit. Sur la façade ouest est venu se greffer, à l’époque classique, un porche qui sert d’entrée principale à l’édifice et masque la porte médiévale en arc brisé. Le clocher, sans doute du XVIème siècle, s’élève à l’extrémité nord-ouest de la nef. Ses trois niveaux d’abat-son sont surmontés d’une flèche octogonale effilée, couverte d’ardoises, dont le plan et la silhouette se rencontrent fréquemment à cette époque en Champagne. Le chœur à trois pans est contrebuté par des contreforts aux angles. Trois baies, en partie murées, éclairaient le sanctuaire. Les baies latérales sud et nord présentent en partie basse un arc surbaissé dont l’un porte la date de 1769. La baie d’axe a été condamnée au XVIIème siècle lors de la mise en place du grand retable. Ce chœur est couvert, comme la nef, d’un lambris en chêne terminé ici par un cul-de-four au-dessus de l’abside, dont l’entrait repose sur quatre colonnes rondes tronquées.
English
In the wooded, undulating landscape of Champagne humide, come and discover, in the heart of a village with a diverse heritage, a church with an atypical silhouette dedicated to Saint-Laurent. Situated on a small knoll, the church is surrounded by the cemetery and faces the entrance to the castle, which has now disappeared. Like many of the churches in the Aube region, Saint-Laurent de Fuligny is a composite structure featuring a Romanesque nave that is said to have housed the mausoleum of Guillaume, Seigneur de Fuligny (1202-1264), who accompanied St. Louis on the Seventh Crusade (he is said to have brought back a piece of the True Cross from the Holy Land). The church also features a choir rebuilt in the late 15th or early 16th century, a porch and a chapel added to the north aisle in the following century. The short, single nave, built of rubble stone in the 12th century and covered in flat tiles, is lit by two round-headed bays and, to the south, by a bay that was built at the same time as the choir, a bay that has retained its flamboyant infill and a few fragments of 16th-century stained glass, listed in 1913. These are integrated into two lancets, a bellows and two spandrels of the tympanum. Still visible are elements of vegetal decoration, a Holy Trinity and diamond-shaped stained glass that fills in the gaps. The nave is covered by a panelled vault that has been plastered. A classical porch has been added to the west facade, serving as the main entrance to the building and concealing the medieval pointed-arched doorway. The bell tower, probably dating from the 16th century, stands at the north-west end of the nave. Its three-tiered ring-beams are topped by a slate-roofed, tapering octagonal spire, a plan and silhouette frequently encountered in Champagne at the time. The three-sided choir is buttressed by corner buttresses. The sanctuary was illuminated by three bays, some of which have been bricked up. The lower sections of the south and north side bays feature a low arch, one of which bears the date 1769. The axis bay was closed in the 17th century when the large altarpiece was installed. Like the nave, this choir is covered with oak panelling, in this case ending in a cul-de-four above the apse, the entablature of which rests on four truncated round columns.
Deutsch
In der bewaldeten und hügeligen Landschaft der feuchten Champagne entdecken Sie im Herzen eines Dorfes mit vielfältigem Kulturerbe eine Kirche mit atypischer Silhouette, die dem Heiligen Laurentius geweiht ist. Die Kirche befindet sich auf einer kleinen Anhöhe, ist vom Friedhof umgeben und liegt gegenüber dem Eingang des Schlosses, das heute nicht mehr existiert. Wie sehr viele Kirchen in der Aubois ist auch Saint-Laurent de Fuligny ein zusammengesetztes Gebäude mit einem romanischen Kirchenschiff, in dem sich das Mausoleum von Guillaume, dem Herrn von Fuligny (1202-1264), befunden haben soll, der den Heiligen Ludwig auf dem siebten Kreuzzug begleitete (er soll ein Stück des Wahren Kreuzes aus dem Heiligen Land mitgebracht haben). Die Kirche umfasst auch einen Ch?ur, der Ende des 15. oder Anfang des 16. Jahrhunderts wieder aufgebaut wurde, eine Vorhalle und eine Kapelle, die im folgenden Jahrhundert an das nördliche Seitenschiff angebaut wurde. Jahrhundert aus Bruchsteinen errichtet und mit flachen Ziegeln gedeckt wurde, wird durch zwei Rundbogenöffnungen und im Süden durch eine zeitgleich mit den Arbeiten am Chor entstandene Öffnung erhellt, die ihre flamboyante Füllung und einige Fragmente der 1913 unter Denkmalschutz gestellten Glasmalerei aus dem 16. Sie sind in zwei Lanzetten, einem Blasebalg und zwei Ecken des Tympanons integriert. Man sieht noch Elemente von Pflanzendekor, eine Heilige Dreifaltigkeit und rautenförmige Glasmalerei, die die Lücken füllt. Das Kirchenschiff wird von einem getäfelten Gewölbe bedeckt, das verputzt wurde. An der Westfassade wurde in der klassischen Epoche eine Vorhalle angebaut, die als Haupteingang des Gebäudes dient und die mittelalterliche Spitzbogentür verdeckt. Der Glockenturm, der wahrscheinlich aus dem 16. Jahrhundert stammt, erhebt sich am nordwestlichen Ende des Kirchenschiffs. Seine drei Ebenen mit Schalldächern werden von einer achteckigen, schiefergedeckten, spitz zulaufenden Spitze gekrönt, deren Grundriss und Silhouette zu dieser Zeit in der Champagne häufig anzutreffen waren. Der dreiteilige Chor wird an den Ecken von Strebepfeilern gestützt. Drei zum Teil zugemauerte Fenster erhellten das Heiligtum. Die südliche und die nördliche Seitenbucht weisen im unteren Teil einen Flachbogen auf, von denen einer das Datum 1769 trägt. Die Achsenöffnung wurde im 17. Jahrhundert bei der Anbringung des großen Altaraufsatzes verschlossen. Der Chor ist wie das Kirchenschiff mit einer Eichentäfelung bedeckt, die hier in einem Cul-de-four über der Apsis endet, dessen Strebe auf vier runden Stummelsäulen ruht.
Dutch
Kom in het beboste, golvende landschap van de Champagne humide, in het hart van een dorp met een divers erfgoed, een kerk ontdekken met een atypisch silhouet, gewijd aan Saint-Laurent. De kerk ligt op een kleine heuvel, wordt omringd door het kerkhof en kijkt uit op de ingang van het kasteel, dat nu verdwenen is. Zoals veel kerken in de Aube is Saint-Laurent de Fuligny een samengestelde structuur met een romaans schip dat het mausoleum zou hebben bevat van Guillaume, Seigneur de Fuligny (1202-1264), die Saint-Louis vergezelde op de Zevende Kruistocht (hij zou een stuk van het Ware Kruis hebben meegenomen uit het Heilige Land). De kerk heeft ook een koor dat eind 15e of begin 16e eeuw werd herbouwd, een portaal en een kapel die in de volgende eeuw aan de noordelijke zijbeuk werd vastgemaakt. Het korte, eenbeukige schip, gebouwd van breuksteen in de 12e eeuw en bedekt met platte dakpannen, wordt verlicht door twee halfronde traveeën en, aan de zuidkant, door een travee die tegelijkertijd met het koor werd gebouwd, een travee waarvan de flamboyante invulling en enkele fragmenten van 16e-eeuws glas-in-lood bewaard zijn gebleven, geklasseerd in 1913. Deze zijn geïntegreerd in twee lancetten, een stolp en twee borstweringen in het timpaan. Er zijn nog steeds elementen van plantenversiering, een Heilige Drie-eenheid en ruitvormig glas-in-lood dat de openingen opvult. Dit schip wordt overdekt door een gewelf met panelen dat gepleisterd is. Aan de westgevel werd in de klassieke periode een portiek toegevoegd als hoofdingang van het gebouw, die de middeleeuwse spitsboogdeur verbergt. De klokkentoren, waarschijnlijk daterend uit de 16e eeuw, staat aan de noordwestkant van het schip. De drie verdiepingen tellende ringbalken worden bekroond door een achthoekige spits met leien dak, een plan en silhouet dat in die tijd gebruikelijk was in Champagne. Het driezijdige koor wordt ondersteund door hoekberen. Het heiligdom werd verlicht door drie traveeën, waarvan sommige zijn dichtgemetseld. De onderste secties van de zuidelijke en noordelijke zijtravee zijn voorzien van een lage boog, waarvan er een het jaartal 1769 draagt. De middelste travee werd in de 17e eeuw gesloten toen het grote altaarstuk werd geïnstalleerd. Net als het schip is dit koor bedekt met eiken lambrisering, in dit geval eindigend in een cul-de-four boven de apsis, waarvan het hoofdgestel rust op vier afgeknotte ronde zuilen.
Español
En el paisaje boscoso y ondulado de la Champagne humide, venga a descubrir, en el corazón de un pueblo con un patrimonio diverso, una iglesia de silueta atípica dedicada a Saint-Laurent. Situada en una pequeña loma, la iglesia está rodeada por el cementerio y da a la entrada del castillo, hoy desaparecido. Como muchas de las iglesias de la región del Aube, San Lorenzo de Fuligny es una estructura compuesta por una nave románica que se dice que contenía el mausoleo de Guillaume, Señor de Fuligny (1202-1264), que acompañó a San Luis en la Séptima Cruzada (se dice que trajo de Tierra Santa un trozo de la Vera Cruz). La iglesia también incluye un coro reconstruido a finales del siglo XV o principios del XVI, un pórtico y una capilla adosada a la nave norte en el siglo siguiente. La nave única, corta, construida en piedra del siglo XII y cubierta de tejas planas, está iluminada por dos crujías semicirculares y, al sur, por una crujía que se construyó al mismo tiempo que el coro, crujía que ha conservado su relleno flamígero y algunos fragmentos de vidrieras del siglo XVI, catalogados en 1913. Éstos están integrados en dos lancetas, un fuelle y dos enjutas en el tímpano. Aún se conservan elementos de decoración vegetal, una Santísima Trinidad y vidrieras romboidales que rellenan los huecos. Esta nave está cubierta por una bóveda de casetones que ha sido enlucida. En la época clásica se añadió a la fachada oeste un porche que sirve de entrada principal al edificio, ocultando la portada medieval de arco apuntado. El campanario, probablemente del siglo XVI, se alza en el extremo noroeste de la nave. Sus tres pisos de vigas anulares están rematados por un chapitel octogonal cónico con tejado de pizarra, una planta y una silueta habituales en la Champaña de la época. El coro de tres lados está reforzado por contrafuertes angulares. El santuario estaba iluminado por tres crujías, algunas de las cuales están tapiadas. Los tramos inferiores de los lados sur y norte presentan un arco rebajado, uno de los cuales lleva la fecha de 1769. El tramo central se cerró en el siglo XVII, cuando se instaló el gran retablo. Al igual que la nave, el presbiterio está revestido de paneles de roble, que en este caso terminan en un cul-de-four sobre el ábside, cuyo entablamento descansa sobre cuatro columnas redondas truncadas.
Italiano
Nel paesaggio boscoso e ondulato della Champagne humide, venite a scoprire, nel cuore di un villaggio dal patrimonio variegato, una chiesa dalla silhouette atipica dedicata a Saint-Laurent. Situata su un piccolo poggio, la chiesa è circondata dal cimitero e si affaccia sull'ingresso del castello, oggi scomparso. Come molte chiese della regione dell'Aube, Saint-Laurent de Fuligny è una struttura composita che comprende una navata romanica che si dice contenesse il mausoleo di Guillaume, Seigneur de Fuligny (1202-1264), che accompagnò San Luigi nella Settima Crociata (si dice che abbia riportato un pezzo della Vera Croce dalla Terra Santa). La chiesa comprende anche un coro ricostruito alla fine del XV o all'inizio del XVI secolo, un portico e una cappella annessa alla navata nord nel secolo successivo. La breve navata unica, costruita in pietra nel XII secolo e rivestita di tegole piatte, è illuminata da due campate semicircolari e, a sud, da una campata costruita contemporaneamente al coro, che ha conservato il suo riempimento fiammeggiante e alcuni frammenti di vetrate del XVI secolo, catalogate nel 1913. Queste ultime sono integrate in due monofore, un soffietto e due pennacchi nel timpano. Sono ancora presenti elementi di decorazione vegetale, una Santissima Trinità e vetrate a forma di diamante che riempiono le lacune. Questa navata è coperta da una volta a cassettoni che è stata intonacata. Alla facciata occidentale è stato aggiunto in epoca classica un portico che funge da ingresso principale dell'edificio e che nasconde il portale medievale a sesto acuto. Il campanile, probabilmente risalente al XVI secolo, si trova all'estremità nord-ovest della navata. Le sue travi anulari a tre piani sono sormontate da una guglia ottagonale affusolata con tetto in ardesia, una pianta e una silhouette comuni nella Champagne dell'epoca. Il coro, a tre lati, è sostenuto da contrafforti angolari. Il santuario era illuminato da tre campate, alcune delle quali sono state murate. Le sezioni inferiori delle campate laterali sud e nord presentano un arco a sesto ribassato, uno dei quali reca la data 1769. La campata centrale fu chiusa nel XVII secolo quando fu installata la grande pala d'altare. Come la navata, anche il presbiterio è rivestito di pannelli di quercia, che in questo caso terminano in un cul-de-four sopra l'abside, la cui trabeazione poggia su quattro colonne rotonde tronche.