Eglise Saint Laurent – Bergbieten

L’église Saint Laurent de Bergbieten est de confession catholique. Elle est construite avec des pierres extraits des carrières de Wolxheim et de Westhoffen, du bois de la Vallée de la Kintzig en Allemagne, et des tuiles fabriquées dans le voisinage. L’édifice est construit selon un plan allongé se terminant par un chevet plat. Il conserve des fonts baptismaux de 1481 et les deux cloches proviennent de l’ancien clocher. La façade principale à mur pignon est percée d’un portail surmonté d’un tympan à contour chantourné surmonté d’un oculus. Au sommet de la façade se trouve le clocher dont son aspect diffère du reste de l’édifice. Il est percé d’une baie avec abat-sons sur chaque côté. Au niveau des baies, ce sont des baies en plein cintre qui se situent sur les murs latéraux et le chevet. En 1835, une orgue Stiehr de 17 registres est commandé.

The church of Saint Laurent in Bergbieten is catholic. It is built with stones extracted from the quarries of Wolxheim and Westhoffen, wood from the Kintzig Valley in Germany, and tiles made in the neighborhood. The building is built on an elongated plan ending with a flat chevet. It retains a baptismal font from 1481 and the two bells come from the old bell tower. The main facade with a gable wall is pierced by a portal surmounted by a tympanum with a curved outline topped by an oculus. At the top of the facade is the bell tower whose appearance differs from the rest of the building. It is pierced by a bay with a bell-cast on each side. The bays are round-headed bays on the side walls and the chevet. In 1835, a Stiehr organ with 17 registers was ordered.

Die Kirche Saint Laurent in Bergbieten ist eine katholische Kirche. Sie wurde mit Steinen aus den Steinbrüchen von Wolxheim und Westhoffen, Holz aus dem Kintzigtal in Deutschland und Dachziegeln aus der Nachbarschaft erbaut. Das Gebäude hat einen länglichen Grundriss, der in einem flachen Kopfende endet. Es besitzt noch ein Taufbecken aus dem Jahr 1481 und die beiden Glocken stammen aus dem alten Glockenturm. Die Hauptfassade mit Giebelwand wird von einem Portal durchbrochen, das von einem Tympanon mit einem Oculus gekrönt ist. An der Spitze der Fassade befindet sich der Glockenturm, dessen Aussehen sich vom Rest des Gebäudes unterscheidet. Er hat auf jeder Seite eine Öffnung mit Schalldämpfern. An den Seitenwänden und am Kopfende befinden sich Rundbogenöffnungen. Im Jahr 1835 wurde eine Stiehr-Orgel mit 17 Registern in Auftrag gegeben.

De kerk van St. Laurent in Bergbieten is katholiek. Het is gebouwd met stenen uit de steengroeven van Wolxheim en Westhoffen, hout uit de Kintzig-vallei in Duitsland en tegels die in de buurt zijn gemaakt. Het gebouw heeft een langwerpige plattegrond met een vlakke chevet. Het heeft een doopvont uit 1481 en de twee klokken komen uit de oude klokkentoren. De hoofdgevel, met zijn puntgevel, heeft een portaal met daarop een timpaan met een gebogen omtrek en een oculus. Bovenaan de gevel staat de klokkentoren, die afwijkt van de rest van het gebouw. Het wordt doorboord door een travee met aan weerszijden een klokkenstoel. In de zijmuren en het chevet zijn rondboogtraveeën aangebracht. In 1835 werd een Stiehr-orgel met 17 registers besteld.

La iglesia de San Lorenzo en Bergbieten es católica. Está construido con piedras extraídas de las canteras de Wolxheim y Westhoffen, madera del valle de Kintzig (Alemania) y baldosas fabricadas en los alrededores. El edificio tiene una planta alargada con una cabecera plana. Conserva una pila bautismal de 1481 y las dos campanas proceden del antiguo campanario. La fachada principal, con su muro a dos aguas, tiene un portal con un tímpano de contorno arqueado y un óculo. En la parte superior de la fachada se encuentra el campanario, que se diferencia del resto del edificio por su aspecto. Está atravesado por un vano con una campana de sombra a cada lado. Los vanos son de cabeza redonda en los muros laterales y el chevet. En 1835 se encargó un órgano Stiehr de 17 registros.

La chiesa di San Lorenzo a Bergbieten è cattolica. È costruito con pietre estratte dalle cave di Wolxheim e Westhoffen, legno proveniente dalla Valle del Kintzig in Germania e piastrelle prodotte nelle vicinanze. L'edificio ha una pianta allungata con un chevet piatto. Il fonte battesimale risale al 1481 e le due campane provengono dall'antico campanile. La facciata principale, con parete a timpano, presenta un portale con timpano a contorno di arco e oculo. In cima alla facciata si trova il campanile, che si distingue dal resto dell'edificio per il suo aspetto. È attraversato da una baia con un'ombra a campana su ciascun lato. Le campate sono a tutto sesto nelle pareti laterali e nel chevet. Nel 1835 fu ordinato un organo Stiehr a 17 registri.