Description
1835-1840. La famille de L'Argentaye est fréquemment mentionnée dans les chartes de l'Abbaye de Saint-Aubin au 13ème siècle. On y voit apparaître Marguerite de Dinan, dame de Plancoët, épouse de Guy de L'Argentaye dont elle a un fils prénommé Guy, puis en seconde noce de Juhel de Montfort dont elle a deux fils. A la mort de leur mère, les demi-frères se livrent une véritable guerre de succession connue sous le nom de guerre de Plancoët, qui fait des ravages dans la région. Le château et le fief passent ensuite au cours du 17ème siècle aux Lesquen, puis au début du 19ème à la famille Rioust de L'Argntaye. C'est Frédéric, conseiller générale et député, qui fait construire le château actuel à l'architecture néo-classique. A l'Est du château, une chapelle est construite à la même époque.(source : Le Flohic)
English
1835-1840. The L'Argentaye family is frequently mentioned in the charters of the Abbey of Saint-Aubin in the 13th century. We see there appearing Marguerite de Dinan, lady of Plancoët, wife of Guy de L'Argentaye whose son she had a son named Guy, then as a second wedding of Juhel de Montfort whose two sons she had. When their mother died, the half-brothers engaged in a real war of succession known as the Plancoët war, which wreaked havoc in the region. The castle and the fief then passed during the 17th century to the Lesquen family, then at the beginning of the 19th century to the Rioust de L'Argntaye family. It was Frédéric, general councillor and member of parliament, who had the present castle built with neo-classical architecture. To the east of the castle, a chapel was built at the same time (source: Le Flohic)
Deutsch
1835-1840. Die Familie de L'Argentaye wird im 13. Jahrhundert häufig in den Urkunden der Abtei Saint-Aubin erwähnt. Dort taucht Marguerite de Dinan, Dame von Plancoët, als Ehefrau von Guy de L'Argentaye auf, von dem sie einen Sohn namens Guy hat, und dann in zweiter Ehe von Juhel de Montfort, von dem sie zwei Söhne hat. Nach dem Tod ihrer Mutter führten die Halbbrüder einen regelrechten Erbfolgekrieg, der als Krieg von Plancoët bekannt wurde und in der Region verheerende Schäden anrichtete. Das Schloss und das Lehen gingen dann im Laufe des 17. Jahrhunderts an die Familie Lesquen und Anfang des 19. Jahrhunderts an die Familie Rioust de L'Argntaye über. Es war Frédéric, Generalrat und Abgeordneter, der das heutige Schloss mit seiner neoklassizistischen Architektur errichten ließ. Östlich des Schlosses wurde zur gleichen Zeit eine Kapelle errichtet (Quelle: Le Flohic)
Dutch
1835-1840. De familie de L'Argentaye wordt vaak genoemd in de oorkonden van de abdij van Saint-Aubin in de 13e eeuw. Marguerite de Dinan, vrouwe van Plancoët, trouwde met Guy de L'Argentaye en kreeg een zoon Guy, daarna in tweede huwelijk met Juhel de Montfort en kreeg twee zonen. Bij de dood van hun moeder vochten de halfbroers een heuse opvolgingsoorlog uit, bekend als de Plancoët-oorlog, die een ravage veroorzaakte in de regio. Het kasteel en de heerlijkheid gingen in de 17e eeuw over naar de familie Lesquen, en vervolgens aan het begin van de 19e eeuw naar de familie Rioust de L'Argntaye. Het was Frédéric, een algemeen raadslid en parlementslid, die het huidige kasteel met zijn neoklassieke architectuur liet bouwen. Ten oosten van het kasteel werd tegelijkertijd een kapel gebouwd (bron: Le Flohic)
Español
1835-1840. La familia de L'Argentaye se menciona con frecuencia en los estatutos de la abadía de Saint-Aubin en el siglo XIII. Marguerite de Dinan, señora de Plancoët, se casó con Guy de L'Argentaye y tuvo un hijo llamado Guy, luego en segundo matrimonio con Juhel de Montfort y tuvo dos hijos. A la muerte de su madre, los hermanastros se enfrentaron en una verdadera guerra de sucesión conocida como la guerra de Plancoët, que causó estragos en la región. El castillo y el feudo pasaron luego a la familia Lesquen en el siglo XVII, y después a la familia Rioust de L'Argntaye a principios del siglo XIX. Fue Frédéric, consejero general y diputado, quien hizo construir el actual castillo de arquitectura neoclásica. Al este del castillo, se construyó al mismo tiempo una capilla (fuente: Le Flohic)
Italiano
1835-1840. La famiglia de L'Argentaye è spesso citata nelle carte dell'Abbazia di Saint-Aubin nel XIII secolo. Marguerite de Dinan, signora di Plancoët, sposò Guy de L'Argentaye ed ebbe un figlio di nome Guy, poi in seconde nozze con Juhel de Montfort ed ebbe due figli. Alla morte della madre, i fratellastri combatterono una vera e propria guerra di successione, nota come guerra di Plancoët, che portò scompiglio nella regione. Il castello e il feudo passarono poi alla famiglia Lesquen nel XVII secolo e alla famiglia Rioust de L'Argntaye all'inizio del XIX secolo. Fu Frédéric, consigliere generale e deputato, a far costruire l'attuale castello dall'architettura neoclassica. A est del castello, nello stesso periodo, fu costruita una cappella (fonte: Le Flohic)