Chapelle Saint-Laurent – Caupenne

L’église Saint-Laurent occupe l’extrémité d’un éperon rocheux et domine un vaste paysage. L'église ne comportait à l'origine qu'une petite nef prolongée par un chevet, construit en grès ferrugineux. Elle fut agrandie au XVIIIème siècle. L’intérieur de l’église est richement orné, telle la voûte du chœur, décorée de vives peintures naïves. Le mobilier du XVIIIe siècle est protégé au titre des Monuments Historiques, avec notamment le maître-autel et son tabernacle, les six chandeliers en bois doré ainsi que l’armoire eucharistique et son baldaquin. Le retable vivement coloré est appliqué au moment de la Contre-Réforme et comporte un programme d'images alors privilégiées par l'église romaine : le Christ fondateur, des saints de préférence ecclésiastiques… qu'il s'agit de mettre en avant face aux attaques de la Réforme.

The church of Saint-Laurent is located at the end of a rocky spur and dominates a vast landscape. Originally, the church had only a small nave extended by a chevet, built in ferruginous sandstone. It was enlarged in the 18th century. The interior of the church is richly decorated, such as the vault of the choir, decorated with vivid naive paintings. The 18th century furnishings are protected as Historic Monuments, including the high altar and its tabernacle, the six gilded wooden candlesticks and the Eucharistic cupboard and its baldachin. The brightly coloured altarpiece was applied at the time of the Counter-Reformation and includes a programme of images favoured by the Roman Church at the time: Christ the founder, saints, preferably ecclesiastics, to highlight in the face of attacks from the Reformation.

Die St.-Laurentius-Kirche befindet sich am Ende eines Felsvorsprungs und überragt eine weite Landschaft. Die Kirche bestand ursprünglich nur aus einem kleinen Schiff mit einem Kopfende, das aus eisenhaltigem Sandstein gebaut war. Sie wurde im 18. Jahrhundert vergrößert. Das Innere der Kirche ist reich verziert, wie z. B. das Gewölbe des Chors, das mit lebhaften naiven Malereien geschmückt ist. Das Mobiliar aus dem 18. Jahrhundert ist als historisches Denkmal geschützt, darunter der Hochaltar und sein Tabernakel, die sechs vergoldeten Holzleuchter sowie der eucharistische Schrank und sein Baldachin. Das farbenfrohe Altarbild wurde zur Zeit der Gegenreformation angebracht und umfasst ein Programm mit Bildern, die damals von der römischen Kirche bevorzugt wurden: Christus als Stifter, Heilige, vorzugsweise Kleriker, die gegen die Angriffe der Reformation in den Vordergrund gerückt werden s

De kerk van St. Lawrence ligt aan het einde van een rotsachtige uitloper en domineert een uitgestrekt landschap. Oorspronkelijk had de kerk slechts een klein schip, verlengd met een chevet, gebouwd van ijzerhoudende zandsteen. Het werd uitgebreid in de 18e eeuw. Het interieur van de kerk is rijkelijk versierd, zoals het gewelf van het koor, versierd met levendige naïeve schilderingen. Het 18e-eeuwse meubilair wordt beschermd door de Monuments Historiques, met name het hoofdaltaar en het tabernakel, de zes vergulde houten kandelaars en de eucharistische kast met baldakijn. Het felgekleurde altaarstuk werd aangebracht ten tijde van de Contrareformatie en bevat een programma van beelden die destijds door de Roomse Kerk werden voorgestaan: de stichtende Christus, heiligen en bij voorkeur kerkelijken, die tegen de aanvallen van de Reformatie in het zonnetje moesten worden gezet.

La iglesia de San Lorenzo está situada al final de un espolón rocoso y domina un vasto paisaje. Originalmente, la iglesia sólo tenía una pequeña nave prolongada por una cabecera, construida en arenisca ferruginosa. Se amplió en el siglo XVIII. El interior de la iglesia está ricamente decorado, como la bóveda del coro, decorada con vívidas pinturas ingenuas. El mobiliario del siglo XVIII está protegido como Monumento Histórico, incluyendo el altar mayor y su tabernáculo, los seis candelabros de madera dorada y el armario eucarístico y su baldaquino. El retablo, de vivos colores, se aplicó en la época de la Contrarreforma e incluye un programa de imágenes favorecidas por la Iglesia romana de la época: el Cristo fundador, los santos, preferentemente eclesiásticos, que debían destacarse ante los ataques de la Reforma.

La chiesa di San Lorenzo si trova all'estremità di uno sperone roccioso e domina un vasto paesaggio. In origine, la chiesa aveva solo una piccola navata prolungata da un chevet, costruito in pietra arenaria ferruginosa. Fu ampliato nel XVIII secolo. L'interno della chiesa è riccamente decorato, come la volta del coro, ornata da vivaci dipinti naïf. Gli arredi del XVIII secolo sono protetti come Monumento Storico, compresi l'altare maggiore e il suo tabernacolo, i sei candelabri in legno dorato e la credenza eucaristica con il suo baldacchino. La pala d'altare, dai colori vivaci, fu applicata all'epoca della Controriforma e comprende un programma di immagini favorite dalla Chiesa romana dell'epoca: il Cristo fondatore, i santi, preferibilmente ecclesiastici, che dovevano essere messi in evidenza di fronte agli attacchi della Riforma.