Description
OPENVIA The Pigeon Dance, Simone Mousset, Simone Mousset Projects The Pigeon Dance, chorégraphiée et interprétée par Simone Mousset sur une composition originale de et en collaboration avec le musicien français Nosfell, est une relecture contemporaine de l’un des ballets les plus anciens, sombres et obscurs du répertoire du Ballet National Folklorique du Luxembourg : L’Après-midi d’un Pigeon. Créé vers 1967 par Josiane Bal, fille de la figure emblématique luxembourgeoise Joséphine Bal, ce ballet mettait en scène les fantasmes d’un pigeon rêvant d’être écrasé par une chèvre. Cette version revisitée plonge au cœur des thèmes de l’œuvre originale : l’ennui féminin, la cupidité et le plaisir. Inspirée par les fragments survivants et une esthétique mêlant horreur et fantastique, la pièce explore la quête d’une preuve de sa propre existence, ainsi que le désir d’être adorée, écrasée, pénétrée. C’est un oratorio folklorique érotique, un chant de guerre, un face-à-face avec soi-même. Elle parle de transformation, de douleurs générationnelles, et d’un désir désespéré de ne plus avoir peur.
English
OPENVIA The Pigeon Dance, Simone Mousset, Simone Mousset Projects The Pigeon Dance, choreographed and performed by Simone Mousset to an original composition by and in collaboration with the French musician Nosfell, is a contemporary reinterpretation of one of the oldest, darkest and most obscure ballets in the repertoire of the Ballet National Folklorique du Luxembourg: L'Après-midi d'un Pigeon. Created around 1967 by Josiane Bal, daughter of the Luxembourg icon Joséphine Bal, this ballet depicted the fantasies of a pigeon dreaming of being run over by a goat. This revisited version plunges to the heart of the original work's themes: female ennui, greed and pleasure. Inspired by surviving fragments and an aesthetic blending horror and fantasy, the play explores the quest for proof of one's own existence, as well as the desire to be adored, crushed and penetrated. It is an erotic folk oratorio, a war song, a face-to-face encounter with oneself. It's about transformation, generational pain, and a desperate desire to no longer be afraid.
Deutsch
OPENVIA The Pigeon Dance, Simone Mousset, Simone Mousset Projects The Pigeon Dance, choreografiert und aufgeführt von Simone Mousset nach einer Originalkomposition von und in Zusammenarbeit mit dem französischen Musiker Nosfell, ist eine zeitgenössische Neuinterpretation eines der ältesten, düstersten und dunkelsten Ballette im Repertoire des Ballet National Folklorique du Luxembourg: L'Après-midi d'un Pigeon (Der Nachmittag einer Taube). Dieses Ballett wurde um 1967 von Josiane Bal, der Tochter der luxemburgischen Kultfigur Josephine Bal, kreiert. Es handelte von den Fantasien einer Taube, die davon träumt, von einer Ziege zerquetscht zu werden. Diese überarbeitete Version führt tief in die Themen des Originalwerks ein: weibliche Langeweile, Gier und Vergnügen. Inspiriert von den überlebenden Fragmenten und einer Ästhetik, die Horror und Fantasy vermischt, erkundet das Stück die Suche nach einem Beweis für die eigene Existenz sowie den Wunsch, angebetet, zerquetscht und penetriert zu werden. Es ist ein erotisches Folklore-Oratorium, ein Kriegslied, eine Konfrontation mit sich selbst. Es handelt von Transformation, Generationenschmerz und dem verzweifelten Wunsch, keine Angst mehr zu haben.
Dutch
OPENVIA De duivendans, Simone Mousset, Simone Mousset Projecten The Pigeon Dance, gechoreografeerd en uitgevoerd door Simone Mousset op een originele compositie van en in samenwerking met de Franse muzikant Nosfell, is een hedendaagse herinterpretatie van een van de oudste, donkerste en meest obscure balletten uit het repertoire van het Ballet National Folklorique du Luxembourg: L?Après-midi d?un Pigeon. Dit ballet werd rond 1967 gecreëerd door Josiane Bal, dochter van het Luxemburgse icoon Joséphine Bal, en verbeeldt de fantasieën van een duif die ervan droomt overreden te worden door een geit. Deze herziene versie gaat diep in op de thema's van het oorspronkelijke werk: vrouwelijke lusteloosheid, hebzucht en genot. Geïnspireerd door overgeleverde fragmenten en een esthetiek die horror en fantasie vermengt, verkent het stuk de zoektocht naar bewijs van het eigen bestaan en het verlangen om aanbeden, verpletterd en gepenetreerd te worden. Het is een erotisch volksoratorium, een oorlogslied, een persoonlijke ontmoeting met zichzelf. Het spreekt over transformatie, generatiepijn en een wanhopig verlangen om niet langer bang te zijn.
Español
OPENVIA El baile de las palomas, Simone Mousset, Simone Mousset Projects La danza de las palomas, coreografiada e interpretada por Simone Mousset sobre una composición original del músico francés Nosfell y en colaboración con él, es una reinterpretación contemporánea de uno de los ballets más antiguos, oscuros y oscuros del repertorio del Ballet Folclórico Nacional de Luxemburgo: L'Après-midi d'un Pigeon. Creado hacia 1967 por Josiane Bal, hija del icono luxemburgués Joséphine Bal, este ballet representaba las fantasías de una paloma que sueña con ser atropellada por una cabra. Esta versión revisitada profundiza en los temas de la obra original: el hastío femenino, la codicia y el placer. Inspirada en fragmentos supervivientes y en una estética que mezcla horror y fantasía, la obra explora la búsqueda de la prueba de la propia existencia y el deseo de ser adorada, aplastada y penetrada. Es un oratorio erótico popular, una canción de guerra, un encuentro cara a cara con uno mismo. Habla de transformación, de dolor generacional y de un deseo desesperado de dejar de tener miedo.
Italiano
OPENVIA La danza del piccione, Simone Mousset, Simone Mousset Projects The Pigeon Dance, coreografato e interpretato da Simone Mousset su una composizione originale del musicista francese Nosfell, è una reinterpretazione in chiave contemporanea di uno dei balletti più antichi, cupi e oscuri del repertorio del Ballet National Folklorique du Luxembourg: L'Après-midi d'un Pigeon. Creato intorno al 1967 da Josiane Bal, figlia dell'icona lussemburghese Joséphine Bal, questo balletto rappresenta le fantasie di un piccione che sogna di essere investito da una capra. Questa versione rivisitata approfondisce i temi dell'opera originale: l'inquietudine femminile, l'avidità e il piacere. Ispirata a frammenti sopravvissuti e a un'estetica che mescola orrore e fantasia, la pièce esplora la ricerca di prove della propria esistenza e il desiderio di essere adorati, schiacciati e penetrati. È un oratorio popolare erotico, un canto di guerra, un incontro faccia a faccia con se stessi. Parla di trasformazione, di dolore generazionale e di un disperato desiderio di non avere più paura.