CONCERT "ORGUE ET CHANT OCCITAN" – 03-10-2025 – Portet-sur-Garonne

Le chant traditionnel, expression profonde et immatérielle de la culture populaire, a toujours présenté en son sein une grande tension vers une dimension sacrée. L’orgue, instrument du sacré par excellence, tout au long de son histoire n’hésite pas à mettre en musique des scènes et des paysages ouvertement profanes. À partir de ce terrain commun, Giulio Tosti et Mathilde Lalle présenteront une série d’arrangements de chansons provenant principalement de la tradition occitane et des petites pièces en solo. Ensemble, ils cherchent à enrichir les mélodies originales avec l’instrumentation à leur disposition, mais aussi à ne pas dénaturer la nature intime monodique et libre de ces splendides mélodies.

Traditional song, a profound and intangible expression of popular culture, has always had within it a great tension towards a sacred dimension. Throughout its history, the organ, an instrument of the sacred par excellence, has not hesitated to set overtly profane scenes and landscapes to music. Building on this common ground, Giulio Tosti and Mathilde Lalle will present a series of arrangements of songs, mainly from the Occitan tradition, as well as short solo pieces. Together, they seek to enrich the original melodies with the instrumentation at their disposal, but also to avoid distorting the intimate, monodic and free nature of these splendid melodies.

Der traditionelle Gesang, ein tiefer und immaterieller Ausdruck der Volkskultur, hat in seinem Inneren immer eine große Spannung in Richtung einer sakralen Dimension aufgewiesen. Die Orgel, das Instrument des Sakralen schlechthin, zögerte im Laufe ihrer Geschichte nicht, offen weltliche Szenen und Landschaften zu vertonen. Ausgehend von diesem gemeinsamen Terrain präsentieren Giulio Tosti und Mathilde Lalle eine Reihe von Arrangements von Liedern, die hauptsächlich aus der okzitanischen Tradition stammen, sowie kleine Solostücke. Gemeinsam versuchen sie, die ursprünglichen Melodien mit der ihnen zur Verfügung stehenden Instrumentierung zu bereichern, aber auch die intime, monodische und freie Natur dieser herrlichen Melodien nicht zu verfälschen.

Het traditionele lied, een diepgaande en ontastbare uitdrukking van de populaire cultuur, heeft altijd een grote spanning gekend in de richting van een sacrale dimensie. Doorheen zijn geschiedenis heeft het orgel, het instrument van het sacrale bij uitstek, niet geaarzeld om scènes en landschappen op muziek te zetten die openlijk profaan zijn. Voortbouwend op deze gemeenschappelijke basis presenteren Giulio Tosti en Mathilde Lalle een reeks arrangementen van liederen die voornamelijk afkomstig zijn uit de Occitaanse traditie, evenals korte solostukken. Samen proberen ze de originele melodieën te verrijken met de instrumentatie die ze tot hun beschikking hebben, maar ook om het intieme, monodische en vrije karakter van deze prachtige melodieën niet te verstoren.

La canción tradicional, expresión profunda e intangible de la cultura popular, siempre ha tenido en su seno una gran tensión hacia una dimensión sagrada. A lo largo de su historia, el órgano, instrumento de lo sagrado por excelencia, no ha dudado en poner música a escenas y paisajes abiertamente profanos. Partiendo de esta base común, Giulio Tosti y Mathilde Lalle presentarán una serie de arreglos de canciones extraídas principalmente de la tradición occitana, así como breves piezas solistas. Juntos, buscan enriquecer las melodías originales con la instrumentación de que disponen, pero también evitar desvirtuar el carácter íntimo, monódico y libre de estas espléndidas melodías.

Il canto tradizionale, espressione profonda e intangibile della cultura popolare, ha sempre avuto al suo interno una grande tensione verso la dimensione sacra. Nel corso della sua storia, l'organetto, strumento del sacro per eccellenza, non ha esitato a mettere in musica scene e paesaggi apertamente profani. Partendo da questo terreno comune, Giulio Tosti e Mathilde Lalle presenteranno una serie di arrangiamenti di brani tratti principalmente dalla tradizione occitana, oltre a brevi pezzi solistici. Insieme, cercano di arricchire le melodie originali con la strumentazione a loro disposizione, ma anche di non snaturare la natura intima, monodica e libera di queste splendide melodie.