Description
Alors qu’une conférencière pétrie d’érudition se lance dans une histoire de l’hospitalité, un corps surgit sous sa chaise : le seul objet sur scène se transforme en accoudoir, en personnage double, en écho, pour venir prolonger les mots et leur donner de la matière. Violaine Schwartz et Victoria Belén allient leurs deux pratiques, la littérature et l’acrobatie, et leurs deux mémoires, française et espagnole, pour mettre en corps et en mots l’acte d’accueillir l’Autre. Tantôt drôle tantôt poignant, De l’une à l’hôte raconte le vertige de ne pas trouver sa place, la mise en péril de l’hospitalité et sa nécessité, comme le dernier fil qui relie chacun et chacune à son humanité. Saura-t-on encore, demain, partager cette chaise ?
English
As a distinguished confrere d'e?rudition launches into a story about hospitality, a body emerges from under her chair: the only object on stage becomes an armrest, a double character, an e?cho, extending the words and giving them substance. Violaine Schwartz and Victoria Bele?n combine their two practices, literature and acrobatics, and their two memories, French and Spanish, to put into words and bodies the act of welcoming the Other. Straightforward and poignant, De l?une a l?ho?te recounts the vertigo of not finding one?s place, the challenge of hospitality and its necessity, like the last thread linking each and every one of us to our humanity. Will we still be able to share this chair tomorrow?
Deutsch
Während eine Konferenzteilnehmerin eine Geschichte der Gastfreundschaft erzählt, taucht unter ihrem Stuhl ein Körper auf: Der einzige Gegenstand auf der Bühne verwandelt sich in eine Armlehne, eine Doppelfigur, ein Echo, um die Worte zu verlängern und ihnen Materie zu verleihen. Violaine Schwartz und Victoria Bele?n vereinen ihre beiden Praktiken, die Literatur und die Akrobatik, sowie ihre beiden Muttersprachen, Französisch und Spanisch, um den Akt der Aufnahme des Anderen in Körper und Worte zu fassen. De l'une a? l'ho?te ist sowohl drollig als auch ergreifend und erzählt vom Schwindelgefühl, seinen Platz nicht zu finden, von der Herausforderung der Gastfreundschaft und ihrer Notwendigkeit, wie der letzte Faden, der jeden und jede mit seiner oder ihrer Menschlichkeit verbindet. Können wir diesen Stuhl auch morgen noch teilen?
Dutch
Als een vooraanstaand docente begint aan een verhaal over gastvrijheid, komt er een lichaam onder haar stoel vandaan: het enige object op het podium wordt een armleuning, een dubbelrol, een echo, die de woorden verlengt en ze inhoud geeft. Violaine Schwartz en Victoria Bele?n combineren hun twee praktijken, literatuur en acrobatiek, en hun twee herinneringen, Frans en Spaans, om de daad van het verwelkomen van de Ander in woorden en lichamen om te zetten. De l'une a l'hôte is zowel rechttoe rechtaan als aangrijpend en vertelt over de duizelingwekkende ervaring van het niet je plaats vinden, de uitdaging van gastvrijheid en de noodzaak ervan, als de laatste draad die ieder van ons verbindt met onze menselijkheid. Zullen we deze stoel morgen nog kunnen delen?
Español
Cuando una distinguida conferenciante se lanza a contar una historia sobre la hospitalidad, un cuerpo emerge de debajo de su silla: el único objeto en escena se transforma en un reposabrazos, un doble personaje, un eco, que prolonga las palabras y les da sustancia. Violaine Schwartz y Victoria Bele?n combinan sus dos prácticas, la literatura y la acrobacia, y sus dos memorias, francesa y española, para poner en palabras y cuerpos el acto de acoger al Otro. A la vez directo y conmovedor, De l?une a l?h?te relata el vértigo de no encontrar el propio lugar, el desafío de la hospitalidad y su necesidad, como el último hilo que une a cada uno de nosotros con nuestra humanidad. ¿Seguiremos compartiendo esta silla mañana?
Italiano
Mentre un'illustre docente si lancia in un racconto sull'ospitalità, un corpo emerge da sotto la sua sedia: l'unico oggetto in scena si trasforma in un bracciolo, in un doppio personaggio, in un'eco che prolunga le parole e dà loro sostanza. Violaine Schwartz e Victoria Bele?n uniscono le loro due pratiche, letteratura e acrobazia, e le loro due memorie, francese e spagnola, per tradurre in parole e corpi l'atto di accogliere l'Altro. Al tempo stesso diretto e struggente, De l'une a l'hôte racconta la vertigine di non trovare il proprio posto, la piaga dell'ospitalità e la sua necessità, come l'ultimo filo che lega ciascuno di noi alla propria umanità. Saremo ancora in grado di condividere questa sedia domani?