Sortir par la porte (une tentative d'évasion) – Cie 7Bis – Le Creusot

Une prouesse hypnotisante et attendrissante qui convie l’inconscient et frise l’inconscience. Quand il était adolescent, le circassien d’origine argentine Juan Ignacio Tula passa deux ans reclus dans un centre de désintox de Buenos Aires. De cet enfermement, quiconque serait sorti à moitié fou : pas Juan, qui transforme même aujourd’hui ce souvenir traumatique en émouvant spectacle. Juan libère sa parole, ravive sa mémoire, évoque tour à tour son enfance, son errance, ses erreurs avec beaucoup de franchise – jusqu’à ce que tout s’emballe. Grâce à ses performances physiques, il réussit bel et bien à s’extirper de sa propre prison et à sortir de son passé meurtri par la (grande) porte…

A mesmerizing and touching feat that draws on the unconscious and borders on recklessness. As a teenager, Argentine-born circus performer Juan Ignacio Tula spent two years in seclusion at a rehab center in Buenos Aires. Anyone else would have emerged from that confinement half-crazy—but not Juan, who even today transforms that traumatic memory into a moving performance. Juan lets his words flow, revives his memories, and recounts in turn his childhood, his wanderings, and his mistakes with great candor—until everything spirals out of control. Thanks to his physical performances, he does indeed manage to extricate himself from his own prison and walk out of his troubled past through the (grand) door…

Eine faszinierende und rührende Meisterleistung, die das Unbewusste einbezieht und an Leichtsinn grenzt. Als Teenager verbrachte der aus Argentinien stammende Zirkusartist Juan Ignacio Tula zwei Jahre lang zurückgezogen in einer Entzugsklinik in Buenos Aires. Aus dieser Gefangenschaft wäre wohl jeder halb verrückt herausgekommen – nicht so Juan, der diese traumatische Erinnerung sogar heute noch in eine bewegende Vorstellung verwandelt. Juan lässt seinen Worten freien Lauf, belebt seine Erinnerungen wieder und schildert abwechselnd seine Kindheit, sein Umherirren und seine Fehler mit großer Offenheit – bis alles außer Kontrolle gerät. Dank seiner körperlichen Leistungen gelingt es ihm tatsächlich, sich aus seinem eigenen Gefängnis zu befreien und seine von der Vergangenheit gezeichnete Vergangenheit durch die (große) Tür hinter sich zu lassen…

Een betoverende en ontroerende prestatie die het onderbewuste aanspreekt en grenst aan roekeloosheid. Toen hij nog een tiener was, bracht de uit Argentinië afkomstige circusartiest Juan Ignacio Tula twee jaar door in afzondering in een afkickcentrum in Buenos Aires. Iedereen zou half gek uit die opsluiting zijn gekomen: maar niet Juan, die deze traumatische herinnering vandaag de dag zelfs omzet in een ontroerende voorstelling. Juan laat zijn woorden de vrije loop, haalt herinneringen op en vertelt beurtelings met grote openhartigheid over zijn jeugd, zijn omzwervingen en zijn fouten – totdat alles uit de hand loopt. Dankzij zijn fysieke prestaties slaagt hij er daadwerkelijk in zich uit zijn eigen gevangenis te bevrijden en zijn door het verleden getekende verleden via de (grote) deur achter zich te laten…

Una hazaña hipnótica y conmovedora que invita al inconsciente y roza la inconsciencia. Cuando era adolescente, el artista circense de origen argentino Juan Ignacio Tula pasó dos años recluido en un centro de desintoxicación de Buenos Aires. De ese encierro, cualquiera habría salido medio loco: pero no Juan, que incluso hoy transforma ese recuerdo traumático en un espectáculo conmovedor. Juan da rienda suelta a su palabra, reaviva su memoria y evoca, por turnos, su infancia, su vagabundeo y sus errores con gran franqueza, hasta que todo se descontrola. Gracias a sus proezas físicas, consigue realmente liberarse de su propia prisión y salir de su pasado marcado por el dolor por la (gran) puerta…

Un’impresa ipnotica e commovente che coinvolge l’inconscio e sfiora l’incoscienza. Da adolescente, l’artista circense di origini argentine Juan Ignacio Tula trascorse due anni rinchiuso in un centro di disintossicazione a Buenos Aires. Da quella reclusione chiunque sarebbe uscito mezzo pazzo: non Juan, che ancora oggi trasforma quel ricordo traumatico in uno spettacolo commovente. Juan libera la sua voce, ravviva la sua memoria, rievoca a turno la sua infanzia, il suo vagabondare, i suoi errori con grande franchezza – finché tutto non va fuori controllo. Grazie alle sue performance fisiche, riesce davvero a liberarsi dalla propria prigione e a uscire dal suo passato tormentato passando per la (grande) porta…