FESTIVAL DU CLOWN – COMMENT VA LE MONDE ? – Barjac

Les impertinences existentielles d’un clochard poète, malaxeur de néologismes, dealé par une arlequine, funambule sur la concorde des rires, qui emplit nos têtes de vertiges surréalistes et dérange avec bonheur notre conformisme encroûté. La naissance de cet être au monde, ce regard pétillant de naïveté, nous dévoile une humanité qui s’obstine à mettre le monde à l’envers.

The existential impertinences of a homeless poet, a mixer of neologisms, guided by a harlequin, a tightrope walker on the harmony of laughter, who fills our heads with surrealist vertigo and joyfully disrupts our entrenched conformism. The birth of this being into the world, with that gaze sparkling with innocence, reveals to us a humanity that stubbornly turns the world upside down.

Die existenziellen Frechheiten eines obdachlosen Dichters, ein Kneter von Neologismen, von einer Harlekinin verführt, Seiltänzer auf der Concorde des Lachens, der unsere Köpfe mit surrealistischen Schwindelanfällen erfüllt und unseren verkrusteten Konformismus auf fröhliche Weise durcheinanderbringt. Die Geburt dieses Wesens in die Welt, dieser vor Unschuld funkelnde Blick, offenbart uns eine Menschlichkeit, die hartnäckig darauf aus ist, die Welt auf den Kopf zu stellen.

De existentiële onbeschaamdheden van een zwerver-dichter, een mengmeester van neologismen, gedreven door een harlekijn, koorddanser op de harmonie van het gelach, die onze hoofden vult met surrealistische duizeligheid en op vrolijke wijze ons verstarde conformisme doorbreekt. De komst van dit wezen in de wereld, die sprankelende, onschuldige blik, onthult ons een menselijkheid die hardnekkig de wereld op zijn kop blijft zetten.

Las impertinencias existenciales de un vagabundo poeta, mezclador de neologismos, guiado por una arlequina, funambulista sobre la concordia de las risas, que nos llena la cabeza de vértigos surrealistas y trastoca con alegría nuestro conformismo enraizado. El nacimiento de este ser en el mundo, esa mirada chispeante de ingenuidad, nos revela una humanidad que se empeña en poner el mundo patas arriba.

Le impertinenze esistenziali di un barbone poeta, creatore di neologismi, guidato da un’arlecchina, funambolo sulla concordia delle risate, che riempie le nostre teste di vertigini surrealiste e sconvolge con gioia il nostro conformismo incrostato. La nascita di questo essere nel mondo, questo sguardo frizzante di ingenuità, ci svela un’umanità che si ostina a capovolgere il mondo.