Description
Blessé lors de la bataille de Cholet, qui fut d’ailleurs une grande défaite vendéenne, le généralissime Charles Bonchamps et ses troupes se replient à Saint-Florent-le-Vieil, le 17 octobre 1793. L’abbaye de la ville emprisonne alors 5 000 républicains.
À l'agonie, au 13 Grande Rue, Bonchamps ordonnent la grâce des prisonniers en proclamant « Grâce aux prisonniers ! Bonchamps le veut ! Bonchamps l’ordonne ! », alors que ses troupes voulaient les exécuter pour le venger. Vous trouverez donc apposée à cet endroit, une plaque commémorative, pour marquer ce geste à l’opposé de l’extrême violence de l’époque et qui sauve l’honneur des Vendéens. Il décédera par la suite lors de la Virée de Galerne, au village de pêcheurs de la Meilleraie, en face de Saint-Florent-le-Vieil, dans l'actuelle Maison Bonchamps. Afin de lui rendre hommage, les proches de Bonchamps vont commander un tombeau de marbre noir surmonté d'une sculpture monumentale en marbre blanc qui immortalise sa magnanimité : la main levée exprime à la fois l’autorité et la clémence de ce dernier. À la fois marquée par le néoclassicisme et les codes du portrait historique, la sculpture domine le tombeau orné de l'écu des Bonchamps, deux triangles vidés d’or, entrelacés en forme d’étoile, et encadré de 4 bas reliefs de David d’Angers représentant la Foi, la Douleur, la France et la Royauté. Initialement placé dans le choeur, il se situe aujourd'hui dans une des chapelles latérales de l'église abbatiale de Saint-Florent-le-Vieil. Réalisée par David d’Angers, célèbre sculpteur mais aussi fils d’un des prisonniers graciés par Bonchamps avant sa mort, elle est inaugurée le 19 juillet 1825. L’artiste est présent mais aussi la veuve et la fille du général, ainsi que tous les survivants qui avaient servi sous ses ordres. Cette œuvre, rend donc hommage au geste de grâce effectué par ce chef de l’armée vendéenne. De plus, selon le poète Louis Aragon, ce tombeau est un trésor de dimension nationale.
English
Generalissimo Charles Bonchamps and his troops were wounded during the Battle of Cholet, a major Vendée defeat, and withdrew to Saint-Florent-le-Vieil on October 17, 1793. The town?s abbey imprisoned 5,000 republicans.
In agony, at 13 Grande Rue, Bonchamps ordered a pardon for the prisoners, proclaiming "Grâce aux prisonniers! Bonchamps wants it! Bonchamps l?ordonne!", even though his troops wanted to execute them to avenge him. You will therefore find a commemorative plaque at this very spot, to mark this gesture, which stands in stark contrast to the extreme violence of the time, and saves the honor of the Vendéens. He later died during the Virée de Galerne, in the fishing village of La Meilleraie, opposite Saint-Florent-le-Vieil, in what is now Maison Bonchamps. To pay tribute to him, Bonchamps? family commissioned a black marble tomb topped by a monumental white marble sculpture immortalizing his magnanimity: the raised hand expresses both his authority and clemency. Marked by both neoclassicism and the codes of historical portraiture, the sculpture dominates the tomb adorned with the Bonchamps shield, two triangles emptied of gold, interlaced in the form of a star, and framed by 4 bas-reliefs by David d?Angers representing Faith, Sorrow, France and Royalty. Originally placed in the choir, it is now located in one of the side chapels of the abbey church of Saint-Florent-le-Vieil. Created by David d?Angers, the famous sculptor and son of one of the prisoners pardoned by Bonchamps before his death, it was inaugurated on July 19, 1825. The artist was present, as were the general?s widow and daughter, and all the surviving soldiers who had served under him. The work pays tribute to the gesture of grace performed by this leader of the Vendée army. What's more, according to the poet Louis Aragon, this tomb is a treasure of national significance.
Deutsch
Der Generalissimus Charles Bonchamps wurde in der Schlacht von Cholet, die übrigens eine große Niederlage der Vendée war, verwundet und zog sich am 17. Oktober 1793 mit seinen Truppen nach Saint-Florent-le-Vieil zurück. In der Abtei der Stadt wurden 5.000 Republikaner inhaftiert.
Als Bonchamps in 13 Grande Rue im Sterben lag, ordnete er die Begnadigung der Gefangenen an, indem er verkündete: "Grâce aux prisonniers! Bonchamps will es! Bonchamps l'ordonne!", obwohl seine Truppen sie aus Rache für ihn hinrichten wollten. An dieser Stelle befindet sich eine Gedenktafel, die an diese Geste erinnert, die im Gegensatz zur extremen Gewalt der damaligen Zeit stand und die Ehre der Vendéens rettete. Später starb er während der Gallerenfahrt im Fischerdorf La Meilleraie, gegenüber von Saint-Florent-le-Vieil, im heutigen Maison Bonchamps. Um ihn zu ehren, gaben Bonchamps' Verwandte ein Grabmal aus schwarzem Marmor in Auftrag, das von einer monumentalen Skulptur aus weißem Marmor gekrönt wird, die seinen Großmut verewigt: Die erhobene Hand drückt gleichzeitig seine Autorität und seine Milde aus. Die Skulptur ist sowohl vom Neoklassizismus als auch von den Codes des historischen Porträts geprägt und dominiert das Grabmal, das mit dem Wappen der Bonchamps, zwei goldenen Dreiecken, die zu einem Stern verschlungen sind, geschmückt ist und von vier Flachreliefs von David d'Angers eingerahmt wird, die den Glauben, den Schmerz, Frankreich und das Königtum darstellen. Ursprünglich war es im Chor angebracht, heute befindet es sich in einer der Seitenkapellen der Abteikirche von Saint-Florent-le-Vieil. Sie wurde von David d'Angers, einem berühmten Bildhauer und Sohn eines der Gefangenen, die von Bonchamps vor seinem Tod begnadigt wurden, geschaffen und am 19. Juli 1825 eingeweiht. Der Künstler war anwesend, aber auch die Witwe und die Tochter des Generals sowie alle Überlebenden, die unter ihm gedient hatten. Das Kunstwerk ist eine Hommage an die Geste der Gnade, die der Anführer der Vendée-Armee vollbrachte. Laut dem Dichter Louis Aragon ist das Grabmal ein Schatz von nationaler Bedeutung.
Dutch
Generalissimo Charles Bonchamps en zijn troepen raakten gewond tijdens de Slag bij Cholet, een grote nederlaag in de Vendée, en trokken zich op 17 oktober 1793 terug in Saint-Florent-le-Vieil. De abdij van de stad zette 5.000 republikeinen gevangen.
In zijn doodstrijd, in de Grande Rue 13, beval Bonchamps de gevangenen gratie te verlenen met de woorden "Vergeef de gevangenen! Bonchamps wil het! Bonchamps beveelt het!", ook al wilden zijn troepen hen executeren om hem te wreken. Daarom vind je hier een gedenkplaat ter herinnering aan dit gebaar, dat het tegenovergestelde was van het extreme geweld van die tijd en dat de eer van de Vendéens redde. Hij stierf later tijdens de Virée de Galerne, in het vissersdorp La Meilleraie, tegenover Saint-Florent-le-Vieil, in wat nu Maison Bonchamps is. Om hem eer te bewijzen liet de familie Bonchamps een zwartmarmeren grafmonument bouwen met daarop een monumentaal witmarmeren beeld dat zijn grootmoedigheid vereeuwigt: de opgeheven hand drukt zowel zijn autoriteit als zijn clementie uit. Getekend door zowel het neoclassicisme als de codes van historische portretten, domineert het beeld de tombe versierd met het schild van Bonchamps, twee gouden driehoeken die in elkaar gestrengeld zijn in de vorm van een ster, en omlijst door 4 bas-reliëfs van David d'Angers die Geloof, Verdriet, Frankrijk en Royalty voorstellen. Oorspronkelijk stond het in het koor, maar nu bevindt het zich in een van de zijkapellen van de abdijkerk van Saint-Florent-le-Vieil. Het werd gemaakt door David d'Angers, een beroemde beeldhouwer die ook de zoon was van een van de gevangenen die voor zijn dood gratie kreeg van Bonchamps. Het werd ingehuldigd op 19 juli 1825. De kunstenaar was aanwezig, net als de weduwe en dochter van de generaal en alle overlevenden die onder hem hadden gediend. Dit werk is een eerbetoon aan het gebaar van gratie van deze leider van het leger van de Vendée. Bovendien is dit graf volgens de dichter Louis Aragon een nationale schat.
Español
El generalísimo Charles Bonchamps y sus tropas, heridos durante la batalla de Cholet, gran derrota de Vendée, se retiran a Saint-Florent-le-Vieil el 17 de octubre de 1793. La abadía de la ciudad encarceló a 5.000 republicanos.
En su agonía, en el 13 de la Grande Rue, Bonchamps ordena el indulto de los prisioneros, proclamando "¡Indultad a los prisioneros! ¡Bonchamps lo quiere! Bonchamps lo ordena!", a pesar de que sus tropas querían ejecutarlos para vengarle. Por ello, aquí se encuentra una placa conmemorativa que recuerda este gesto, opuesto a la violencia extrema de la época, y que salvó el honor de los Vendéens. Más tarde murió durante la Virée de Galerne, en el pueblo pesquero de La Meilleraie, frente a Saint-Florent-le-Vieil, en la actual Maison Bonchamps. Para rendirle homenaje, la familia de Bonchamps encargó una tumba de mármol negro coronada por una monumental escultura de mármol blanco que inmortaliza su magnanimidad: la mano levantada expresa a la vez su autoridad y su clemencia. Marcada a la vez por el neoclasicismo y los códigos del retrato histórico, la escultura domina la tumba adornada con el escudo de Bonchamps, dos triángulos de oro entrelazados en forma de estrella, y enmarcada por 4 bajorrelieves de David d'Angers que representan la Fe, el Dolor, Francia y la Realeza. Colocado originalmente en el coro, actualmente se encuentra en una de las capillas laterales de la iglesia abacial de Saint-Florent-le-Vieil. Creada por David d'Angers, célebre escultor que era también hijo de uno de los prisioneros indultados por Bonchamps antes de su muerte, fue inaugurada el 19 de julio de 1825. El artista estaba presente, así como la viuda y la hija del general y todos los supervivientes que habían servido a sus órdenes. Esta obra rinde homenaje al gesto de gracia de este jefe del ejército de Vendée. Además, según el poeta Louis Aragon, esta tumba es un tesoro nacional.
Italiano
Il Generalissimo Charles Bonchamps e le sue truppe furono ferite durante la battaglia di Cholet, una grande sconfitta della Vandea, e si ritirarono a Saint-Florent-le-Vieil il 17 ottobre 1793. L'abbazia della città imprigionò 5.000 repubblicani.
In punto di morte, al numero 13 della Grande Rue, Bonchamps ordinò che i prigionieri fossero graziati, proclamando: "Graziate i prigionieri! Bonchamps lo vuole! Bonchamps lo ordina!", anche se le sue truppe volevano giustiziarli per vendicarlo. Qui si trova una targa commemorativa che ricorda questo gesto, che era l'opposto dell'estrema violenza dell'epoca e che salvò l'onore dei vandeani. Morì poi durante la Virée de Galerne, nel villaggio di pescatori di La Meilleraie, di fronte a Saint-Florent-le-Vieil, nell'attuale Maison Bonchamps. Per rendergli omaggio, la famiglia di Bonchamps commissionò una tomba in marmo nero sormontata da una monumentale scultura in marmo bianco che immortala la sua magnanimità: la mano alzata esprime sia la sua autorità che la sua clemenza. Segnata dal neoclassicismo e dai codici della ritrattistica storica, la scultura domina la tomba ornata dallo scudo di Bonchamps, due triangoli d'oro intrecciati a forma di stella, e incorniciata da 4 bassorilievi di David d'Angers che rappresentano la Fede, il Dolore, la Francia e la Regalità. Originariamente collocata nel coro, si trova oggi in una delle cappelle laterali della chiesa abbaziale di Saint-Florent-le-Vieil. Realizzata da David d'Angers, famoso scultore che era anche figlio di uno dei prigionieri graziati da Bonchamps prima della sua morte, fu inaugurata il 19 luglio 1825. Erano presenti l'artista, la vedova e la figlia del generale e tutti i superstiti che avevano servito sotto di lui. L'opera rende omaggio al gesto di grazia compiuto da questo capo dell'esercito vandeano. Inoltre, secondo il poeta Louis Aragon, questa tomba è un tesoro nazionale.