Description
Moulin – XVIIème et XVIIIème siècles – Calcaire.
Le moulin à aube du Couret, dit "Le Petit Couret", a conservé des baies à meneaux ou aux angles ébrasés remontant à la Renaissance. Un linteau porte une date, illisible, du XVIIIème siècle. Entraînant une paire de meules à grain, l'établissement a fonctionné jusque vers 1920. Les meules, en bon état, sont alors vendues. Le passage d'eau étant fermé, la roue s'est rapidement envasée et les pierres mécaniques restantes se sont enfouies sous une épaisse couche de limon. La roue à aube faisait plus de 3 mètres de diamètre. L'une des flasques métalliques de la roue, extraite du rouet, est appuyée contre la façade. L'appareillage a été conservé en bon état, mais le bief est comblé.
English
Mill – 17th & 18th centuries – Limestone.
The Couret paddle mill, known as "Le Petit Couret", has preserved mullioned bays and splayed corners dating back to the Renaissance. One lintel bears an illegible 18th-century date. Powered by a pair of grindstones, the mill operated until around 1920. The millstones, in good condition, were then sold. With the water passage closed, the wheel quickly silted up and the remaining mechanical stones were buried under a thick layer of silt. The paddlewheel was over 3 meters in diameter. One of the wheel's metal flanges, removed from the spinning wheel, rests against the façade. The wheelwork has been preserved in good condition, but the millstream has been filled in.
Deutsch
Mühle – 17. und 18. Jahrhundert – Kalkstein.
Die Schaufelmühle von Couret, auch "Le Petit Couret" genannt, hat noch Fenster mit Sprossen oder abgeschrägten Ecken aus der Renaissance. Ein Türsturz trägt ein unleserliches Datum aus dem 18. Die Mühle wurde von einem Paar Mühlsteinen angetrieben und war bis etwa 1920 in Betrieb. Die Mühlsteine, die sich in gutem Zustand befanden, wurden dann verkauft. Da der Wasserdurchlass geschlossen war, verschlammte das Mühlrad schnell und die verbliebenen mechanischen Steine begruben sich unter einer dicken Schlammschicht. Das Wasserrad hatte einen Durchmesser von über drei Metern. Einer der Metallflansche des Rades, der aus dem Spinnrad herausgezogen wurde, lehnt an der Fassade. Die Verzierungen sind in gutem Zustand erhalten geblieben, aber der Wassergraben ist zugeschüttet.
Dutch
Molen – 17e en 18e eeuw – Kalksteen.
De schoepenradmolen van Le Couret, bekend als 'Le Petit Couret', heeft baaien met vleugels of baaien met afgeschuinde hoeken die dateren uit de renaissance. Op een latei staat een onleesbare datum uit de 18e eeuw. De molen werd aangedreven door een koppel maalstenen en werkte tot ongeveer 1920. De molenstenen, in goede staat, werden toen verkocht. Omdat de waterdoorgang gesloten was, slibde het rad snel dicht en werden de overgebleven mechanische stenen bedolven onder een dikke laag slib. Het schoepenrad had een diameter van meer dan 3 meter. Een van de metalen flenzen van het rad, verwijderd van het spinnewiel, rust tegen de gevel. Het steenwerk is in goede staat bewaard gebleven, maar de molenstroom is gedempt.
Español
Molino – Siglos XVII y XVIII – Piedra caliza.
El molino de ruedas de paletas de Le Couret, conocido como "Le Petit Couret", conserva vanos ajimezados o con esquinas abocinadas que datan del Renacimiento. Uno de los dinteles lleva una fecha ilegible del siglo XVIII. Accionado por un par de muelas, el molino funcionó hasta 1920 aproximadamente. Las muelas, en buen estado, se vendieron entonces. Con el paso del agua cerrado, la rueda se encenagó rápidamente y las piedras mecánicas restantes quedaron sepultadas bajo una gruesa capa de limo. La rueda de paletas tenía más de 3 metros de diámetro. Una de las bridas metálicas de la rueda, desmontada de la rueca, descansa sobre la fachada. Las piedras se han conservado en buen estado, pero la corriente del molino se ha rellenado.
Italiano
Mulino – XVII e XVIII secolo – Pietra calcarea.
Il mulino a pale di Le Couret, noto come "Le Petit Couret", conserva bifore o campate con angoli strombati risalenti al Rinascimento. Un'architrave reca una data illeggibile del XVIII secolo. Alimentato da una coppia di macine, il mulino ha funzionato fino al 1920 circa. Le macine, in buone condizioni, furono poi vendute. Con il passaggio dell'acqua chiuso, la ruota si è rapidamente insabbiata e le pietre meccaniche rimaste sono state sepolte sotto uno spesso strato di limo. La ruota a pale aveva un diametro di oltre 3 metri. Una delle flange metalliche della ruota, rimossa dall'arcolaio, è appoggiata alla facciata. La muratura si è conservata in buone condizioni, ma la corrente del mulino è stata riempita.