MAISON A ECHAUGUETTE – Langres

Dotée à l'origine d'ouvertures rares et réduites, cette bâtisse semble avoir été conçue davantage dans un but défensif que résidentiel. La proximité d'une des portes du quartier canonial, la porte de Moab, détruite au milieu du 19e siècle, vient appuyer cette hypothèse. Il s'agirait alors d'un édifice dû à la volonté des chanoines de la cathédrale, précisément seigneurs de cette partie de la ville. L'échauguette placée à un des angles aurait ainsi permis de contrôler l'accès à l'enclos canonial. Très pentue, sa toiture est constituée de bardeaux en châtaigner. Les supports des anciens chéneaux en bois ainsi que les gargouilles sculptées subsistent encore. Pas de visite : site privé visible uniquement de l'extérieur.

Originally with few, small openings, this building seems to have been designed more for defensive than residential purposes. The proximity of one of the gates to the canonical quarter, the Porte de Moab, destroyed in the mid-19th century, supports this hypothesis. This would seem to be an edifice created by the canons of the cathedral, the very lords of this part of the city. The watchtower at one of the corners would have controlled access to the canons' enclosure. The steeply sloping roof is made of chestnut shingles. The old wooden gutter supports and sculpted gargoyles still survive. Not open to the public: this private site can only be viewed from the outside.

Das ursprünglich mit wenigen und kleinen Öffnungen ausgestattete Gebäude scheint eher zu Verteidigungs- als zu Wohnzwecken errichtet worden zu sein. Die Nähe zu einem der Tore des Kanonissenviertels, dem Moab-Tor, das Mitte des 19. Jahrhunderts zerstört wurde, unterstützt diese Annahme. Jahrhunderts zerstört wurde. Es würde sich dann um ein Gebäude handeln, das auf den Willen der Domherren zurückzuführen ist, die in diesem Teil der Stadt die Herrschaft innehatten. Die an einer der Ecken angebrachte Schaluppe hätte es ermöglicht, den Zugang zum Kanonissengehege zu kontrollieren. Das Dach ist sehr steil und besteht aus Kastanienschindeln. Die Halterungen der alten hölzernen Dachrinnen sowie die geschnitzten Wasserspeier sind noch erhalten. Keine Besichtigung: Die private Anlage ist nur von außen sichtbar.

Oorspronkelijk had dit gebouw weinig kleine openingen, waardoor het meer ontworpen lijkt te zijn voor defensieve doeleinden dan voor residentieel gebruik. De nabijheid van een van de poorten van de kanunnikenwijk, de Moabpoort, die halverwege de 19e eeuw werd verwoest, ondersteunt deze hypothese. Het zou dus een gebouw geweest zijn dat ontworpen werd door de kanunniken van de kathedraal, de eigenlijke heren van dit deel van de stad. De wachttoren op een van de hoeken zou de toegang tot de ruimte van de kanunniken hebben gecontroleerd. Het dak is erg steil en gemaakt van kastanjehouten dakspanen. De steunen voor de oude houten goten en de gebeeldhouwde waterspuwers zijn nog bewaard gebleven. Niet toegankelijk voor het publiek: deze privéplek kan alleen van buitenaf worden bekeken.

Originalmente con pocas y pequeñas aberturas, este edificio parece haber sido diseñado más con fines defensivos que para uso residencial. La proximidad de una de las puertas del barrio canónico, la puerta de Moab, destruida a mediados del siglo XIX, apoya esta hipótesis. Se trataría, pues, de un edificio diseñado por los canónigos de la catedral, auténticos señores de esta parte de la ciudad. La torre de vigilancia situada en uno de los ángulos controlaba el acceso al recinto de los canónigos. El tejado, muy inclinado, es de tejas de castaño. Aún se conservan los soportes de los antiguos canalones de madera y las gárgolas esculpidas. No está abierto al público: este recinto privado sólo puede contemplarse desde el exterior.

Originariamente con poche e piccole aperture, questo edificio sembra essere stato progettato più per scopi difensivi che per uso residenziale. La vicinanza di una delle porte al quartiere canonico, la Porta di Moab, distrutta a metà del XIX secolo, avvalora questa ipotesi. Si tratterebbe quindi di un edificio progettato dai canonici della cattedrale, i veri signori di questa parte della città. La torre di guardia a uno degli angoli avrebbe controllato l'accesso al recinto dei canonici. Il tetto è molto ripido e realizzato con scandole di castagno. Sono rimasti i sostegni per le vecchie grondaie in legno e le gargolle scolpite. Non aperto al pubblico: questo sito privato può essere visitato solo dall'esterno.