Description
Cette maison bourgeoise déjà connue au XVIIe siècle dans la Rue de la Mocquerie, (aujourd'hui Rue Jean Garnier), abrite une cheminée de la même époque, dont le manteau ouvragé fait environ deux mètres. La maison a été achetée en 1705 par le coutelier langrois Didier Diderot, père de Denis (l'encyclopédiste), Denise et Didier-Pierre (chanoine puis grand archidiacre). A la mort du coutelier en 1759, elle restera indivise entre ses trois enfants, mais elle était le plus souvent la résidence du chanoine Didier-Pierre, qui y fit aménager une petite chapelle latérale en 1777 afin de pouvoir y célébrer la messe avec ses amis ecclésiastiques de passage, pour les habitants de ce quartier assez éloigné de l'église paroissiale. Il n'en reste plus aujourd'hui que le bâtiment, transformé en cellier puis en remise. En réalité, Denis Diderot ne vint que rarement à Cohons, dans cette maison qu'il appelait familièrement « ma chaumière » et qu'il qualifiait par une affectueuse exagération, de « cellier de nos vendanges et grenier de nos moissons ». Il se faisait par contre expédier régulièrement à Paris « du vin, des légumes et des faisans » de ce petit domaine familial de Cohons. A la mort de Denis en 1784 et du chanoine en 1787, la maison échut à Angélique, fille de Denis Diderot, mariée à Caroillon de Vandeul. Elle passa ensuite par succession dans les familles Drevon (apparentés aux Diderot), puis Simon et enfin Emery et Nicard de Langres. Pas de visite : site privé visible uniquement de l'extérieur.
English
This 17th-century bourgeois house on Rue de la Mocquerie (now Rue Jean Garnier) boasts a fireplace from the same period, with an elaborate mantel approximately two meters high. The house was bought in 1705 by the Langrois cutler Didier Diderot, father of Denis (the encyclopedist), Denise and Didier-Pierre (canon, then grand archdeacon). On the cutler's death in 1759, the house remained undivided between his three children, but it was most often the residence of Canon Didier-Pierre, who had a small side chapel built there in 1777 so that he could celebrate mass with his visiting ecclesiastical friends for the inhabitants of this district, which was quite far from the parish church. All that remains today is the building, which has been converted into a wine cellar and then a coach house. In reality, Denis Diderot rarely came to Cohons, to the house he familiarly called "ma chaumière" (my thatched cottage), which he affectionately described as "the cellar of our harvests and the granary of our harvests". On the other hand, he regularly had "wine, vegetables and pheasants" shipped to Paris from this small family estate in Cohons. On the death of Denis in 1784 and of the canon in 1787, the house passed to Angélique, daughter of Denis Diderot, married to Caroillon de Vandeul. It then passed by succession into the Drevon families (related to the Diderots), then Simon and finally Emery and Nicard de Langres. Not open to the public: private site only visible from the outside.
Deutsch
Jahrhundert bereits bekannte Bürgerhaus in der Rue de la Mocquerie, (heute Rue Jean Garnier), beherbergt einen Kamin aus derselben Zeit, dessen kunstvoll gearbeiteter Mantel etwa zwei Meter lang ist. Das Haus wurde 1705 von dem Messerschmied Didier Diderot aus Langrois gekauft, dem Vater von Denis (dem Enzyklopädisten), Denise und Didier-Pierre (Kanoniker und später Großarchidiakon). Als der Messerschmied 1759 starb, blieb es ungeteilt unter seinen drei Kindern, war aber meistens der Wohnsitz des Kanonikers Didier-Pierre, der 1777 eine kleine Seitenkapelle einrichten ließ, um dort mit seinen durchreisenden kirchlichen Freunden die Messe für die Bewohner dieses von der Pfarrkirche recht weit entfernten Viertels feiern zu können. Heute ist davon nur noch das Gebäude erhalten, das in einen Weinkeller und später in einen Schuppen umgewandelt wurde. In Wirklichkeit kam Denis Diderot nur selten nach Cohons, in dieses Haus, das er umgangssprachlich "meine Reetdachkate" nannte und das er in liebevoller Übertreibung als "Keller unserer Weinlese und Speicher unserer Ernte" bezeichnete. Er ließ sich jedoch regelmäßig "Wein, Gemüse und Fasane" von diesem kleinen Familiengut in Cohons nach Paris schicken. Als Denis 1784 und der Kanoniker 1787 starben, fiel das Haus an Angélique, die Tochter von Denis Diderot, die mit Caroillon de Vandeul verheiratet war. Danach ging es durch Erbfolge in den Besitz der Familien Drevon (verwandt mit den Diderots), dann Simon und schließlich Emery und Nicard de Langres über. Keine Besichtigung: private Anlage, die nur von außen sichtbar ist.
Dutch
Dit burgerhuis, dat al bekend was in de 17e eeuw in de Rue de la Mocquerie (nu Rue Jean Garnier), herbergt een schouw uit dezelfde periode, met een uitgebreide schoorsteenmantel van ongeveer twee meter. Het huis werd in 1705 gekocht door Didier Diderot, een messenmaker uit Langon, vader van Denis (de encyclopedist), Denise en Didier-Pierre (kanunnik en vervolgens groot-aartsdiaken). Na de dood van de messenmaker in 1759 bleef het huis onverdeeld tussen zijn drie kinderen, maar het was meestal het verblijf van kanunnik Didier-Pierre, die er in 1777 een kleine zijkapel liet bouwen zodat hij er samen met zijn bezoekende kerkelijke vrienden de mis kon opdragen voor de inwoners van dit gebied, dat vrij ver van de parochiekerk lag. Alles wat er vandaag nog van over is, is het gebouw dat is omgebouwd tot opslagruimte en vervolgens tot koetshuis. In werkelijkheid kwam Denis Diderot zelden naar Cohons, naar dit huis dat hij "ma chaumière" (mijn rieten huisje) noemde en dat hij liefkozend omschreef als "de kelder van onze druivenoogst en de graanschuur van onze oogst". Aan de andere kant liet hij regelmatig "wijn, groenten en fazanten" naar Parijs sturen vanaf dit kleine familielandgoed in Cohons. Toen Denis Diderot in 1784 overleed en de kanunnik in 1787, ging het huis over op Angélique, dochter van Denis Diderot, die getrouwd was met Caroillon de Vandeul. Daarna ging het over naar de familie Drevon (familie van de Diderots), de familie Simon en uiteindelijk naar de families Emery en Nicard uit Langres. Niet te bezichtigen: privéterrein alleen zichtbaar van buitenaf.
Español
Esta casa burguesa, ya conocida en el siglo XVII en la calle de la Mocquerie (actual calle Jean Garnier), alberga una chimenea de la misma época, con una elaborada repisa de unos dos metros. La casa fue comprada en 1705 por Didier Diderot, cuchillero de Langon, padre de Denis (el enciclopedista), Denise y Didier-Pierre (canónigo y luego gran archidiácono). Tras la muerte del cuchillero en 1759, la casa permaneció indivisa entre sus tres hijos, pero la mayor parte del tiempo fue residencia del canónigo Didier-Pierre, que en 1777 hizo construir allí una pequeña capilla lateral para poder celebrar misa con sus amigos eclesiásticos visitantes para los habitantes de esta zona, bastante alejada de la iglesia parroquial. En la actualidad, sólo se conserva el edificio, convertido en almacén y, posteriormente, en cochera. En realidad, Denis Diderot venía poco a Cohons, a esta casa que él llamaba familiarmente "ma chaumière" (mi choza de paja) y que describía cariñosamente como "la bodega de nuestras vendimias y el granero de nuestras cosechas". Por otra parte, hacía enviar regularmente a París "vino, verduras y faisanes" desde esta pequeña finca familiar de Cohons. A la muerte de Denis Diderot en 1784 y del canónigo en 1787, la casa pasó a Angélique, hija de Denis Diderot, casada con Caroillon de Vandeul. A continuación, pasó a la familia Drevon (emparentada con los Diderot), a la familia Simon y, por último, a las familias Emery y Nicard de Langres. No visitable: lugar privado sólo visible desde el exterior.
Italiano
Questa casa borghese, già nota nel XVII secolo in Rue de la Mocquerie (oggi Rue Jean Garnier), ospita un camino dello stesso periodo, con un'elaborata mensola di circa due metri. La casa fu acquistata nel 1705 da Didier Diderot, un coltellinaio di Langon, padre di Denis (l'enciclopedista), Denise e Didier-Pierre (canonico e poi grande arcidiacono). Dopo la morte del coltellinaio, nel 1759, la casa rimase indivisa tra i suoi tre figli, ma fu più spesso la residenza del canonico Didier-Pierre, che nel 1777 vi fece costruire una piccola cappella laterale per poter celebrare la messa con i suoi amici ecclesiastici in visita agli abitanti di questa zona, piuttosto lontana dalla chiesa parrocchiale. Oggi rimane solo l'edificio, trasformato in magazzino e poi in rimessa per le carrozze. In realtà, Denis Diderot veniva raramente a Cohons, in questa casa che chiamava familiarmente "ma chaumière" (la mia casetta di paglia) e che descriveva affettuosamente come "la cantina delle nostre vendemmie e il granaio dei nostri raccolti". D'altra parte, faceva regolarmente arrivare a Parigi "vino, verdure e fagiani" da questa piccola tenuta di famiglia a Cohons. Alla morte di Denis Diderot nel 1784 e del canonico nel 1787, la casa passò ad Angélique, figlia di Denis Diderot, sposata con Caroillon de Vandeul. Passò poi alla famiglia Drevon (imparentata con i Diderot), alla famiglia Simon e infine alle famiglie Emery e Nicard di Langres. Non visitabile: sito privato visibile solo dall'esterno.