Julia

L’œuvre d’Yves Lemarque a été commandée par la Ville de Mulhouse en 2011. La sculpture intitulée Julia est une réplique en réduction des cheminées qui ont fait la renommée de Mulhouse, qu’on appelait auparavant la ville aux cent cheminées. Il faut aussi mettre l’œuvre en lien avec le passé industriel du quartier du Nouveau Bassin, L’artiste a nommé sa création Julia. Il veut par le biais de ce prénom, si commun de nos jours, créer un lien avec le passant qui se promène le long du Bassin. Pourtant ce n’est pas l’artiste qui a une connaissance qui s’appelle Julia, mais bien le spectateur qui pourrait connaitre quelqu’un portant ce prénom et ainsi par le biais de la sculpture se rappeler des souvenirs, une histoire avec une personne prénommée Julia. Le fait d’apposer un prénom sur la sculpture permet également d’humaniser la sculpture, de lui donner une identité. Yves Lemarque a également percé la sculpture de petits trous qui font tout le tour de la sculpture. A hauteur d’yeux, ces trous permettent au spectateur de regarder à l’intérieur, à travers les trous. Une autre perspective et nouvelle relation à l’œuvre s’offre au spectateur.

Yves Lemarque's work was commissioned by the City of Mulhouse in 2011. The sculpture entitled Julia is a reduction replica of the chimneys that made Mulhouse famous, which used to be called the city of a hundred chimneys. The work is also linked to the industrial past of the Nouveau Bassin district, The artist named his creation Julia. Through this name, so common nowadays, he wants to create a link with the passer-by who walks along the Basin. However, it is not the artist who has an acquaintance named Julia, but the spectator who might know someone with this name and thus through the sculpture recall memories, a story with a person named Julia. Putting a first name on the sculpture also helps to humanize the sculpture, to give it an identity. Yves Lemarque also drilled small holes all around the sculpture. At eye level, these holes allow the viewer to look inside, through the holes. The viewer is offered another perspective and a new relationship to the work.

Das Werk von Yves Lemarque wurde 2011 von der Stadt Mulhouse in Auftrag gegeben. Die Skulptur mit dem Titel Julia ist eine verkleinerte Nachbildung der Schornsteine, für die Mulhouse, das früher die Stadt der hundert Schornsteine genannt wurde, berühmt war. Das Werk muss auch mit der industriellen Vergangenheit des Viertels Nouveau Bassin in Verbindung gebracht werden, Der Künstler hat sein Werk Julia genannt. Er möchte durch diesen heutzutage so üblichen Vornamen eine Verbindung zu den Passanten herstellen, die am Bassin entlang spazieren. Es ist jedoch nicht der Künstler, der einen Bekannten mit dem Namen Julia hat, sondern der Betrachter, der jemanden mit diesem Vornamen kennen könnte und so durch die Skulptur Erinnerungen, eine Geschichte mit einer Person namens Julia hervorrufen kann. Die Tatsache, dass die Skulptur mit einem Vornamen versehen wird, ermöglicht es auch, die Skulptur zu vermenschlichen, ihr eine Identität zu verleihen. Yves Lemarque hat die Skulptur außerdem mit kleinen Löchern versehen, die um die gesamte Skulptur herum verlaufen. Auf Augenhöhe ermöglichen diese Löcher dem Betrachter, in das Innere der Skulptur zu blicken, durch die Löcher hindurch. Dem Betrachter eröffnet sich eine andere Perspektive und eine neue Beziehung zum Kunstwerk.

Het werk van Yves Lemarque werd in 2011 gemaakt in opdracht van de stad Mulhouse. Het beeld, getiteld Julia, is een replica van de schoorstenen waar Mulhouse, vroeger bekend als de stad van de honderd schoorstenen, beroemd om is. Het werk houdt ook verband met het industriële verleden van de wijk Nouveau Bassin, De kunstenaar heeft zijn creatie Julia genoemd. De kunstenaar heeft zijn creatie Julia genoemd. Door deze tegenwoordig zo gebruikelijke voornaam te gebruiken wil hij een band leggen met de voorbijganger die langs het Bassin loopt. Het is echter niet de kunstenaar die een kennis heeft die Julia heet, maar de toeschouwer die misschien iemand met deze naam kent en zo via het beeld herinneringen oproept, een verhaal met een persoon die Julia heet. Door een voornaam op het beeld te zetten wordt het ook menselijker en krijgt het een identiteit. Yves Lemarque boorde ook kleine gaatjes rondom het beeld. Op ooghoogte laten deze gaten de kijker naar binnen kijken, door de gaten heen. De kijker krijgt een ander perspectief en een nieuwe relatie tot het werk.

La obra de Yves Lemarque fue encargada por la ciudad de Mulhouse en 2011. La escultura, titulada Julia, es una réplica de las chimeneas por las que es famosa Mulhouse, antiguamente conocida como la ciudad de las cien chimeneas. La obra también está relacionada con el pasado industrial del distrito de Nouveau Bassin, El artista ha llamado a su creación Julia. El artista ha bautizado su creación con el nombre de Julia. Quiere utilizar este nombre, tan común hoy en día, para crear un vínculo con el transeúnte que pasea por la cuenca. Sin embargo, no es el artista el que conoce a alguien llamado Julia, sino el espectador, que puede conocer a alguien llamado Julia y así, a través de la escultura, rememorar recuerdos, una historia con una persona llamada Julia. Poner un nombre a la escultura también la humaniza, le da una identidad. Yves Lemarque también perforó pequeños agujeros alrededor de la escultura. A la altura de los ojos, estos agujeros permiten al espectador mirar dentro, a través de los agujeros. Se ofrece al espectador otra perspectiva y una nueva relación con la obra.

L'opera di Yves Lemarque è stata commissionata dalla città di Mulhouse nel 2011. La scultura, intitolata Julia, è una replica delle ciminiere per cui Mulhouse, un tempo nota come la città delle cento ciminiere, è famosa. L'opera è anche legata al passato industriale del quartiere Nouveau Bassin, L'artista ha chiamato la sua creazione Julia. L'artista ha chiamato la sua creazione Julia e vuole usare questo nome, oggi così comune, per creare un legame con il passante che cammina lungo il bacino. Tuttavia, non è l'artista che conosce una persona di nome Julia, ma lo spettatore che potrebbe conoscere una persona di nome Julia e che, attraverso la scultura, potrebbe rievocare ricordi e una storia con una persona di nome Julia. Anche l'apposizione del nome sulla scultura la umanizza, le conferisce un'identità. Yves Lemarque ha anche praticato dei piccoli fori intorno alla scultura. All'altezza degli occhi, questi fori permettono all'osservatore di guardare all'interno, attraverso i fori. Allo spettatore viene offerta un'altra prospettiva e un nuovo rapporto con l'opera.