Jardin anglais – Vesoul

Le Jardin anglais est un jardin public situé à quelques pas du centre ancien, aménagé en 1863 par l'architecte paysagiste Brice Michel. Il subit plusieurs modifications depuis cette dernière date jusqu'à ce qu'il soit dessiné en jardin à l'anglaise comme on le connaît en 1976. Plus ancien jardin public de la ville, il occupe une superficie de 3 hectares et est notamment constitué de nombreuses espèces de plantes rares. Inventorié par l'Inventaire général du patrimoine culturel, sa présence contribue grandement au fait que Vesoul soit classée « Ville fleurie ». Une partie du site de l'actuel jardin anglais était aménagé en promenade, en 1792. En 1840, le conseil municipal de la ville de Vesoul prend la décision de réaliser un parc public sur ce site. Sa proximité avec la rivière du Durgeon en est l'un des principaux atouts. C'est en 1863 que le paysagiste Brice Michel est choisi pour fonder un jardin, au vu d'une exposition régionale d'horticulture qui doit se dérouler à Vesoul. Par ailleurs, l'espace vert est agrandi en 1882, dans le cadre d'une nouvelle exposition régionale d'horticulture en 1885. Durant toute la première moitié du XXe siècle, la commune de Vesoul possède de multiples petits terrains tout autour du parc, et c'est ainsi que ce dernier s'agrandit de plus en plus. En 1976, le parc est retracé en jardin à l'anglaise et plusieurs ornements font leurs apparitions tels qu'une rocaille et une pergola : c'est depuis cette date qu'il est dénommé « jardin anglais ». Riche de 850 variétés d'espèces végétales, comme l'arbre aux mouchoirs, ou le mûrier blanc, le Jardin Anglais de Vesoul a été classé Jardin remarquable en décembre 2013, le premier et unique jardin public remarquable de Franche-Comté. Il est, entre autres, composé d'une rocaille, d'un plan d'eau, d'une cascade, d'une pergola, d'une roseraie ainsi que des arbres d'alignement et de différentes arbustes, plantes annuelles et vivaces. De plus, des aires de jeux y sont présentes dont une, créée en 2007, réservée aux personnes à mobilité réduite. Le jardin compte aussi quelques œuvres d'art, comme la Ferronerie qui est une statue représentant Jeanne d'Arc sculptée par Henri Vauréal. Elle devait originellement être posée au palais du Trocadéro à Paris. Cependant la statue n'y fut pas exposée et fut donnée par l'État à la ville de Vesoul. On y trouve également la passerelle Meillier, de style Art nouveau, réalisée en 1891 et qui permet de faire communiquer la place des Allées au jardin anglais.

The English garden created in 1862/63 from the landscaper Brice Michel's plans. It was extended and modified in 1885 and 1911. Today, it presents a rockery with pergola and flowered flowerbeds. The tourist information office of Vesoul offers, in association with open spaces service, guided visits for groups (only with booking. Phone 03 84 97 10 85). Nice games area for children.

Dieser im englischen Stil angelegte Garten wurde 1862 / 63 nach den Plänen des Landschaftsarchitekten Brice geschaffen und 1885 und 1911 erweitert und umgestaltet. Er hat heute einen Steingarten mit Wasserfall und nach Themen angeordnete Blumenbeete

De Engelse Tuin is een openbare tuin op een steenworp afstand van het oude stadscentrum, aangelegd in 1863 door de landschapsarchitect Brice Michel. Sindsdien heeft het verschillende wijzigingen ondergaan tot het in 1976 werd ontworpen als een Engelse tuin zoals wij die kennen Het is de oudste openbare tuin van de stad, met een oppervlakte van 3 hectare en vele zeldzame plantensoorten. Het staat op de lijst van de Algemene Inventaris van het Cultureel Erfgoed en draagt er in hoge mate toe bij dat Vesoul als "Ville fleurie" geklasseerd is Een deel van het terrein van de huidige Engelse tuin werd in 1792 aangelegd als promenade. In 1840 besloot de gemeenteraad van Vesoul om op deze plaats een openbaar park aan te leggen. De nabijheid van de Durgeon rivier was een van zijn belangrijkste troeven. In 1863 werd de landschapsarchitect Brice Michel gekozen om een tuin aan te leggen met het oog op een regionale tuinbouwtentoonstelling in Vesoul. Bovendien werd de groene ruimte in 1882 vergroot in het kader van een nieuwe regionale tuinbouwtentoonstelling in 1885 Gedurende de eerste helft van de 20e eeuw bezat de gemeente Vesoul een aantal kleine percelen rond het park, en zo groeide het park van kracht tot kracht. In 1976 werd het park omgevormd tot een Engelse tuin en werden verschillende ornamenten toegevoegd, zoals een rotstuin en een pergola: sindsdien staat het bekend als de "Engelse tuin" Met 850 plantensoorten, zoals de zakdoekjesboom en de witte moerbeiboom, werd de Engelse tuin van Vesoul in december 2013 geklasseerd als opmerkelijke tuin, de eerste en enige opmerkelijke openbare tuin in de Franche-Comté. Het bestaat onder meer uit een rotstuin, een waterpartij, een waterval, een pergola, een rozentuin en bomen in lijn en diverse heesters, eenjarigen en vaste planten. Bovendien zijn er speelplaatsen, waaronder één die in 2007 is aangelegd, gereserveerd voor mensen met beperkte mobiliteit In de tuin staan ook enkele kunstwerken, zoals de Ferronerie, een standbeeld van Jeanne d'Arc gebeeldhouwd door Henri Vauréal. Het was oorspronkelijk bedoeld voor het Trocadero paleis in Parijs. Het beeld werd daar echter niet tentoongesteld en werd door de staat aan de stad Vesoul geschonken. Er is ook de Meillier loopbrug, gebouwd in 1891 in Art Nouveau stijl, die het Place des Allées verbindt met de Engelse tuin.

El Jardín Inglés es un jardín público situado a pocos pasos del casco antiguo de la ciudad, trazado en 1863 por el arquitecto paisajista Brice Michel. Desde entonces ha sufrido varias modificaciones hasta que en 1976 se diseñó como jardín inglés tal y como lo conocemos Es el jardín público más antiguo de la ciudad, tiene una superficie de 3 hectáreas y contiene muchas especies vegetales raras. Inscrita en el Inventario General del Patrimonio Cultural, su presencia contribuye en gran medida a que Vesoul esté clasificada como "Ville fleurie" Una parte del emplazamiento del actual jardín inglés se acondicionó como paseo marítimo en 1792. En 1840, el consejo municipal de la ciudad de Vesoul decidió crear un parque público en este lugar. Su proximidad al río Durgeon era uno de sus principales activos. En 1863, el arquitecto paisajista Brice Michel fue elegido para crear un jardín con vistas a una exposición hortícola regional que se celebraría en Vesoul. Además, el espacio verde se amplió en 1882, en el marco de una nueva exposición hortícola regional en 1885 A lo largo de la primera mitad del siglo XX, el municipio de Vesoul fue propietario de una serie de pequeñas parcelas alrededor del parque, por lo que éste fue creciendo. En 1976, el parque se rediseñó como jardín inglés y se añadieron varios ornamentos, como una rocalla y una pérgola: desde entonces, se le conoce como "jardín inglés" Con 850 variedades de especies vegetales, como el árbol del pañuelo y la morera blanca, el Jardín Inglés de Vesoul fue clasificado como jardín notable en diciembre de 2013, el primer y único jardín público notable del Franco Condado. Se compone, entre otras cosas, de un jardín de rocas, una fuente de agua, una cascada, una pérgola, una rosaleda, así como árboles en hileras y diversos arbustos, plantas anuales y perennes. Además, hay zonas de juego, entre ellas una creada en 2007, reservada para personas con movilidad reducida El jardín también cuenta con algunas obras de arte, como la Ferronerie, una estatua de Juana de Arco esculpida por Henri Vauréal. En un principio estaba previsto colocarla en el Palacio del Trocadero de París. Sin embargo, la estatua no se expuso allí y fue cedida por el Estado a la ciudad de Vesoul. También está la pasarela Meillier, construida en 1891 en estilo Art Nouveau, que conecta la plaza de las Alianzas con el jardín inglés.

Il Giardino Inglese è un giardino pubblico situato a pochi passi dal centro storico, realizzato nel 1863 dall'architetto paesaggista Brice Michel. Da allora ha subito diverse modifiche fino a quando, nel 1976, è stato progettato come giardino all'inglese come lo conosciamo Il più antico giardino pubblico della città, si estende su una superficie di 3 ettari e contiene molte specie di piante rare. Inserita nell'Inventario Generale del Patrimonio Culturale, la sua presenza contribuisce in modo determinante al fatto che Vesoul sia classificata come "Ville fleurie" Una parte del sito dell'attuale giardino all'inglese fu sistemata come passeggiata nel 1792. Nel 1840, il consiglio comunale della città di Vesoul decise di creare un parco pubblico su questo sito. La vicinanza al fiume Durgeon era uno dei suoi principali punti di forza. Nel 1863, il paesaggista Brice Michel fu scelto per creare un giardino in vista di un'esposizione regionale di orticoltura che si sarebbe tenuta a Vesoul. Inoltre, lo spazio verde è stato ampliato nel 1882, nell'ambito di una nuova esposizione regionale di orticoltura nel 1885 Per tutta la prima metà del XX secolo, il comune di Vesoul è stato proprietario di una serie di piccoli appezzamenti di terreno intorno al parco, che così è cresciuto sempre di più. Nel 1976 il parco è stato ridisegnato come giardino all'inglese e sono stati aggiunti diversi ornamenti, come un roccolo e un pergolato: da allora è conosciuto come "giardino all'inglese" Con 850 varietà di specie vegetali, come l'albero dei fazzoletti e il gelso bianco, il Giardino inglese di Vesoul è stato classificato come giardino straordinario nel dicembre 2013, primo e unico giardino pubblico straordinario della Franca Contea. È composto, tra l'altro, da un roccolo, un gioco d'acqua, una cascata, un pergolato, un roseto, nonché alberi in linea e vari arbusti, piante annuali e perenni. Inoltre, ci sono parchi giochi, tra cui uno creato nel 2007, riservato alle persone con mobilità ridotta Il giardino ospita anche alcune opere d'arte, come la Ferronerie, una statua di Giovanna d'Arco scolpita da Henri Vauréal. Originariamente era destinato a essere collocato nel Palazzo del Trocadero a Parigi. Tuttavia, la statua non fu esposta in quel luogo e fu donata dallo Stato alla città di Vesoul. C'è anche la passerella Meillier, costruita nel 1891 in stile Art Nouveau, che collega la Place des Allées al giardino inglese.