Épis de Faîtage – Mortroux

Dernière trace de la tradition des potiers Morterolais, fabriqués par Henri Renty, deux épis de faîtage ornent leschiens assis de son ancienne maison familiale où ce dernier aurait vécu au 19ème siècle. La fonction première de l'épi de faîtage était de protéger des intempéries, la pièce de bois verticale de la croupe de la toiture ou d'une lucarne, dite « poinçon ». Par la suite, l'utilisation de l'épi de faîtage a pris une dimension décorative, souvent symbole de prospérité, de richesse et notamment à l’effigie de la profession ou de l’appartenance politique du propriétaire de la maison.

The last trace of the tradition of Morterolais potters, made by Henri Renty, two finials adorn the seated dogs of his former family home, where he is said to have lived in the 19th century. The ridge finial's original function was to protect the vertical piece of wood on the hip of a roof or dormer, known as the "punch", from the elements. Subsequently, the use of finials took on a decorative dimension, often symbolizing prosperity and wealth, and in particular the profession or political affiliation of the house owner.

Als letzte Spur der Morterolais-Töpfertradition, die von Henri Renty hergestellt wurde, schmücken zwei Dachfirstähren die sitzenden Chiens seines ehemaligen Familienhauses, in dem Renty im 19. Die ursprüngliche Funktion der Ähre bestand darin, das vertikale Holzstück des Dachwalms oder einer Dachgaube, den sogenannten "Stempel", vor Witterungseinflüssen zu schützen. Später wurde die Firstspitze auch zu dekorativen Zwecken verwendet, oft als Symbol für Wohlstand und Reichtum und insbesondere zur Darstellung des Berufs oder der politischen Zugehörigkeit des Hausbesitzers.

Het laatste spoor van de traditie van de pottenbakkers uit Morterolais, gemaakt door Henri Renty, versieren twee kruisbloempjes de zittende honden van zijn vroegere ouderlijk huis, waar hij in de 19e eeuw zou hebben gewoond. Het oorspronkelijke doel van de nokvinnen was om het verticale stuk hout op de heup van het dak of een dakkapel, bekend als de "punch", te beschermen tegen de elementen. Later kreeg het gebruik van de kroonlijst een decoratieve dimensie, vaak als symbool voor welvaart en rijkdom en in het bijzonder voor het beroep of de politieke voorkeur van de eigenaar van het huis.

Último vestigio de la tradición de los alfareros de Morterolais, realizado por Henri Renty, dos remates adornan los perros sentados de su antigua casa familiar, donde se dice que vivió en el siglo XIX. La función original del remate de cumbrera era proteger de la intemperie la pieza vertical de madera situada en la lima del tejado o en una ventana abuhardillada, denominada "punzón". Posteriormente, el uso del remate adquirió una dimensión decorativa, simbolizando a menudo la prosperidad y la riqueza, y en particular la profesión o la afiliación política del propietario de la casa.

Ultima traccia della tradizione dei vasai di Morterolais, realizzata da Henri Renty, due terminali ornano i cani seduti della sua antica casa di famiglia, dove si dice abbia vissuto nel XIX secolo. La funzione originaria del terminale di colmo era quella di proteggere dalle intemperie il pezzo di legno verticale sull'anca del tetto o su un abbaino, detto "punzone". In seguito, l'uso del fregio ha assunto una dimensione decorativa, spesso simboleggiando prosperità e ricchezza, e in particolare la professione o l'appartenenza politica del proprietario della casa.