Description
L’église St Martin est de style néo-gothique. Les matériaux utilisés sont des briques et des moellons de calcaire. Sur la face sud de la tour est indiqué 1892, date de l’une des réfections du clocher. Cette tour massive est la partie de l’église la plus ancienne. Elle a été terminée en 1555.
Le reste de l’église a été détruit pendant la Révolution de 1789: les meubles et les matériaux ont été revendus. La tour est surmontée d’un clocher en bois couvert d’ardoises. Il abrite deux cloches de 1715 et 1770. Le portique sculpté a été édifié en 1807. On retrouve 10 contreforts sur l’élévation Nord et Sud de l’édifice. l le chevet de l’église est élevé en briques.
Eléments Remarquables
La chaire est en bois taillé vernis. Elle provient de l’église du St Sépulcre de Saint-Omer, et date du XVIIIème siècle. Elle est classée au titre d’objet à l’inventaire des Monuments Historiques depuis 1978. Le portail d’entrée en arc de plein-cintre est encadré par une architecture qui nous rappelle celle des temples grecs. Nous retrouvons en effet de part et d’autre de la porte d’entrée un pilastre d’ordre ionique et le tout surmonté d’une corniche denticulée, ainsi que d’un fronton triangulaire. Outre les décorations végétales, ce fronton présente les inscriptions « IHS », correspondant au monogramme du Christ. Ces éléments nous permettent d’identifier le type d’architecture de la tour-porche de l’église comme étant de style Renaissance. Le chœur, construit dans le même style architectural que la nef, présente le maître autel lui aussi de style gothique; un haut relief de St Martin y est encastré. Devant lui, on retrouve le nouvel autel en calcaire créé en 1970 suite aux réformes du Concile Vatican II qui dicte aux prêtres de célébrer la messe face aux paroissiens et d’abandonner le latin. Le chemin de croix est en céramique. Il a été fabriqué à l’abbaye St Paul de Wisques et acheté par l’abbé Diéval On retrouve un autel à chaque extrémité des bas-côtés : l’autel de la Vierge et l’autel du Sacré Cœur. Comme celui du chœur, ils sont en bois richement sculptés et rappellent l’architecture gothique. L’église abrite trois tableaux : un représentant la rencontre de St Paul avec le Christ ressuscité à Damas, un représentant l’Assomption de la Vierge et le dernier montrant le Christ en croix.
Un peu d'histoire …
Un château ancien, celui de Montoire, est à l’origine de la paroisse. En 1173, le comte de Guînes, Baudouin II, fonde une chapelle. Les terres sont asséchées par les moines de Licques et de Saint Bertin. L’église est pillée en 1595 par les Français. L’église initiale qui était en croix latine fut démolie lors de la Révolution Française. Seule la tour qui se trouvait dans l’axe du transept fut respectée. La tour-porche achevée en 1555 est la partie la plus ancienne de l’église de Zutkerque qui faisait alors partie du diocèse de Thérouanne. Il semblerait qu’à cette époque, le chœur était établi en ce lieu, c'est-à-dire tourné vers l’Est, comme dans la plupart des églises. Le reste de l’édifice fût pillé puis détruit lors de la Révolution Française de 1789. L’église fût reconstruite entre 1806 et 1813, et connut de nombreuses restaurations.
A l’entrée de l’église, sur la gauche, on trouve une reproduction de la grotte de Lourdes.
Saint-Martin
Saint-Martin est un soldat romain. Un jour, celui-ci, donna à Amiens la moitié de son manteau à un mendiant. Jésus ne resta pas insensible à cet acte de générosité puisqu’il apparut la nuit suivante auprès du futur saint, vêtu du manteau en question. Ce fut le commencement d’une grande carrière ecclésiastique, basée sur le schéma classique apparition-vocation-béatification. Saint-Martin, devenu par la suite évêque de Tours, joua un rôle important dans l’évangélisation de la Gaule, et plusieurs milliers d’églises portent aujourd’hui son nom en France.
English
St Martin?s church is in the neo-Gothic style. The materials used are brick and limestone rubble. The date of one of the bell tower?s renovations, 1892, is marked on the south face of the tower. This massive tower is the oldest part of the church. It was completed in 1555.
The rest of the church was destroyed during the Revolution of 1789: the furniture and materials were resold. The tower is topped by a slate-covered wooden bell tower. It houses two bells dating from 1715 and 1770. The sculpted portico was built in 1807. There are 10 buttresses on the north and south elevations. l The chevet of the church is brick.
Outstanding features
The pulpit is made of varnished carved wood. It comes from the St Sépulcre church in Saint-Omer, and dates from the 18th century. It has been listed as a Historic Monument since 1978. The round-arched entrance portal is framed by architecture reminiscent of Greek temples. On either side of the entrance door is an Ionic pilaster, topped by a denticulated cornice and triangular pediment. In addition to the plant decorations, this pediment bears the inscription "IHS", corresponding to the monogram of Christ. These elements allow us to identify the architectural style of the church?s tower-porch as Renaissance. The choir, built in the same architectural style as the nave, features the high altar, also in Gothic style, with a high relief of St. Martin. In front of it is the new limestone altar, created in 1970 following the reforms of the Second Vatican Council, which instructed priests to celebrate mass in front of the congregation, abandoning the use of Latin. The Way of the Cross is in ceramic. It was made at the St Paul de Wisques abbey and purchased by Abbé Diéval There is an altar at each end of the aisles: the Altar of the Virgin and the Altar of the Sacred Heart. Like the altar in the choir, they are made of richly carved wood, reminiscent of Gothic architecture. The church is home to three paintings: one depicting St. Paul's meeting with the risen Christ in Damascus, one depicting the Assumption of the Virgin and the last showing Christ on the Cross.
A little history …
An ancient castle, that of Montoire, was the origin of the parish. In 1173, the Count of Guînes, Baudouin II, founded a chapel. The land was drained by the monks of Licques and Saint Bertin. The church was pillaged by the French in 1595. The original Latin cross church was demolished during the French Revolution. Only the tower in the axis of the transept was preserved. The tower-porch, completed in 1555, is the oldest part of the Zutkerque church, which was then part of the Thérouanne diocese. It would appear that, at the time, the choir was located here, i.e. facing east, as in most churches. The rest of the building was looted and destroyed during the French Revolution of 1789. The church was rebuilt between 1806 and 1813, and underwent numerous restorations.
At the entrance to the church, on the left, is a reproduction of the grotto at Lourdes.
Saint-Martin
Saint-Martin was a Roman soldier. One day, in Amiens, he gave half his coat to a beggar. Jesus was not unmoved by this act of generosity, appearing the following night to the future saint wearing the coat in question. This was the beginning of a great ecclesiastical career, based on the classic pattern of apparition-vocation-beatification. Saint-Martin, who later became Bishop of Tours, played an important role in the evangelization of Gaul, and several thousand churches in France bear his name today.
Deutsch
Die St.-Martin-Kirche wurde im neugotischen Stil erbaut. Die verwendeten Materialien sind Ziegel und Kalkstein. Auf der Südseite des Turms ist das Jahr 1892 angegeben, das Datum einer der Renovierungen des Turms. Der massive Turm ist der älteste Teil der Kirche. Er wurde 1555 fertiggestellt.
Der Rest der Kirche wurde während der Revolution von 1789 zerstört: Die Möbel und Materialien wurden verkauft. Der Turm wird von einem hölzernen, mit Schiefer gedeckten Glockenturm gekrönt. Er beherbergt zwei Glocken aus den Jahren 1715 und 1770. Der geschnitzte Portikus wurde 1807 errichtet. An der Nord- und Südseite des Gebäudes befinden sich 10 Strebepfeiler. l Das Dach der Kirche ist aus Ziegelsteinen errichtet.
Bemerkenswerte Elemente
Die Kanzel ist aus lackiertem Holz geschnitzt. Sie stammt aus der Kirche des Heiligen Grabes in Saint-Omer und aus dem 18. Jahrhundert. Sie ist seit 1978 als Objekt im Inventar der Historischen Monumente aufgeführt. Das Eingangsportal mit Rundbogen wird von einer Architektur eingerahmt, die uns an die griechischen Tempel erinnert. Auf beiden Seiten des Eingangsportals befinden sich Pilaster in ionischer Ordnung, die von einem gezackten Gesims und einem dreieckigen Giebel gekrönt werden. Neben den Pflanzenverzierungen weist der Giebel die Inschrift "IHS" auf, die dem Christusmonogramm entspricht. Anhand dieser Elemente lässt sich die Architektur des Portalturms der Kirche als Renaissance identifizieren. Im Chor, der im selben Baustil wie das Kirchenschiff errichtet wurde, befindet sich der Hochaltar im gotischen Stil mit einem Hochrelief des Heiligen Martin, das in den Altar eingelassen ist. Vor ihm befindet sich der neue Kalksteinaltar, der 1970 nach den Reformen des Zweiten Vatikanischen Konzils geschaffen wurde. Der Kreuzweg ist aus Keramik. Er wurde in der Abtei St Paul in Wisques hergestellt und von Abbé Diéval gekauft An jedem Ende der Seitenschiffe befindet sich ein Altar: der Altar der Jungfrau Maria und der Altar des Heiligen Herzens. Wie der Altar im Chor sind sie aus reich geschnitztem Holz und erinnern an die gotische Architektur. Die Kirche beherbergt drei Gemälde: eines zeigt die Begegnung des Paulus mit dem auferstandenen Christus in Damaskus, eines die Himmelfahrt der Jungfrau Maria und das letzte zeigt Christus am Kreuz.
Ein wenig Geschichte …
Die Gemeinde entstand aus einer alten Burg, der Burg von Montoire. Im Jahr 1173 gründete der Graf von Guînes, Baudouin II, eine Kapelle. Das Land wird von den Mönchen von Licques und Saint Bertin trockengelegt. Die Kirche wird 1595 von den Franzosen geplündert. Die ursprüngliche Kirche, die in Form eines lateinischen Kreuzes errichtet wurde, wurde während der Französischen Revolution abgerissen. Nur der Turm, der sich in der Achse des Querschiffs befand, blieb erhalten. Der 1555 fertiggestellte Portalturm ist der älteste Teil der Kirche von Zutkerque, das damals zur Diözese Thérouanne gehörte. Es scheint, dass zu dieser Zeit der Chor an dieser Stelle stand, d. h. nach Osten gerichtet war, wie es bei den meisten Kirchen der Fall ist. Der Rest des Gebäudes wurde während der Französischen Revolution von 1789 geplündert und zerstört. Die Kirche wurde zwischen 1806 und 1813 wieder aufgebaut und mehrfach restauriert.
Am Eingang der Kirche befindet sich auf der linken Seite eine Nachbildung der Grotte von Lourdes.
Saint-Martin
Sankt Martin war ein römischer Soldat. Eines Tages gab dieser in Amiens einem Bettler die Hälfte seines Mantels. Jesus blieb von diesem Akt der Großzügigkeit nicht unberührt und erschien in der darauffolgenden Nacht dem zukünftigen Heiligen in dem besagten Mantel. Dies war der Beginn einer großen kirchlichen Karriere, die auf dem klassischen Schema von Erscheinung, Berufung und Seligsprechung beruhte. Saint-Martin, der später Bischof von Tours wurde, spielte eine wichtige Rolle bei der Evangelisierung Galliens, und heute sind in Frankreich mehrere tausend Kirchen nach ihm benannt.
Dutch
De Sint-Maartenskerk is gebouwd in neogotische stijl. De gebruikte materialen zijn baksteen en kalksteenpuin. De datum van een van de renovaties van de klokkentoren, 1892, staat op de zuidkant van de toren. Deze massieve toren is het oudste deel van de kerk. Hij werd voltooid in 1555.
De rest van de kerk werd verwoest tijdens de Revolutie van 1789: het meubilair en de materialen werden verkocht. De toren wordt bekroond door een houten klokkentoren met een leien dak. Hierin hangen twee klokken uit 1715 en 1770. Het gebeeldhouwde portiek werd in 1807 gebouwd. Er zijn 10 steunberen aan de noord- en zuidgevel van het gebouw. l De koorafsluiting van de kerk is van baksteen.
Opmerkelijke kenmerken
De preekstoel is gemaakt van gelakt houtsnijwerk. Hij komt uit de kerk van het Heilig Graf in Saint-Omer en dateert uit de 18e eeuw. Hij staat sinds 1978 op de monumentenlijst. Het halfronde ingangsportaal wordt omlijst door architectuur die doet denken aan Griekse tempels. Aan weerszijden van de toegangsdeur staat een Ionische pilaster, bekroond door een getande kroonlijst en een driehoekig fronton. Naast de plantenversieringen draagt dit fronton de inscripties "IHS", wat overeenkomt met het monogram van Christus. Aan de hand van deze elementen kunnen we het architectuurtype van het torenportaal van de kerk identificeren als renaissance. Het koor, gebouwd in dezelfde bouwstijl als het schip, heeft een hoogaltaar, ook in gotische stijl, met een hoog reliëf van Sint-Maarten erin. Ervoor staat het nieuwe kalkstenen altaar, gemaakt in 1970 na de hervormingen van het Tweede Vaticaans Concilie, dat priesters opdroeg de mis voor de parochianen op te dragen en het Latijn af te schaffen. De kruisweg is van keramiek. Het werd gemaakt in de Sint-Paulusabdij in Wisques en gekocht door Abbé Diéval Aan beide uiteinden van de zijbeuken staat een altaar: het altaar van de Maagd en het altaar van het Heilig Hart. Net als het altaar in het koor zijn ze gemaakt van rijk houtsnijwerk en doen ze denken aan gotische architectuur. In de kerk hangen drie schilderijen: een met de ontmoeting van Paulus met de opgestane Christus in Damascus, een met de Hemelvaart van de Maagd en de laatste met Christus aan het kruis.
Een beetje geschiedenis…
Een oud kasteel, dat van Montoire, ligt aan de oorsprong van de parochie. In 1173 stichtte de graaf van Guînes, Boudewijn II, een kapel. Het land werd drooggelegd door de monniken van Licques en Saint Bertin. De kerk werd in 1595 geplunderd door de Fransen. De oorspronkelijke Latijnse kruiskerk werd tijdens de Franse Revolutie gesloopt. Alleen de toren in de as van het dwarsschip bleef bewaard. De toren-poort, voltooid in 1555, is het oudste deel van de kerk in Zutkerque, dat toen deel uitmaakte van het bisdom Thérouanne. Het lijkt erop dat in die tijd het koor zich hier bevond, met het gezicht naar het oosten, zoals in de meeste kerken. De rest van het gebouw werd geplunderd en verwoest tijdens de Franse Revolutie van 1789. De kerk werd herbouwd tussen 1806 en 1813 en onderging een aantal restauraties.
Bij de ingang van de kerk, aan de linkerkant, is een reproductie van de grot in Lourdes.
Saint-Martin
Saint-Martin was een Romeins soldaat. Op een dag gaf hij in Amiens de helft van zijn mantel aan een bedelaar. Jezus was niet onberoerd door deze daad van vrijgevigheid en verscheen de volgende nacht met de mantel aan de toekomstige heilige. Dit was het begin van een grote kerkelijke carrière, gebaseerd op het klassieke patroon van verschijning, roeping en zaligverklaring. Saint-Martin, die later bisschop van Tours werd, speelde een belangrijke rol in de evangelisatie van Gallië en duizenden kerken in Frankrijk dragen nu zijn naam.
Español
La iglesia de San Martín es de estilo neogótico. Los materiales utilizados son el ladrillo y la piedra caliza. La fecha de una de las renovaciones del campanario, 1892, está marcada en la cara sur de la torre. Esta maciza torre es la parte más antigua de la iglesia. Se terminó de construir en 1555.
El resto de la iglesia se destruyó durante la Revolución de 1789: el mobiliario y los materiales se vendieron. La torre está rematada por un campanario de madera con tejado de pizarra. Alberga dos campanas que datan de 1715 y 1770. El pórtico esculpido se construyó en 1807. Hay 10 contrafuertes en los alzados norte y sur del edificio. l La cabecera de la iglesia es de ladrillo.
Elementos destacados
El púlpito es de madera tallada y barnizada. Procede de la iglesia del Santo Sepulcro de Saint-Omer y data del siglo XVIII. Está catalogado como Monumento Histórico desde 1978. El portal de entrada, de arco semicircular, está enmarcado por una arquitectura que recuerda a los templos griegos. A ambos lados de la puerta de entrada hay una pilastra jónica, rematada por una cornisa denticulada y un frontón triangular. Además de la decoración vegetal, este frontón lleva la inscripción "IHS", correspondiente al monograma de Cristo. Estos elementos permiten identificar el tipo de arquitectura de la torre-porche de la iglesia como renacentista. El coro, construido en el mismo estilo arquitectónico que la nave, presenta el altar mayor, también de estilo gótico, con un altorrelieve de San Martín incrustado en él. Delante se encuentra el nuevo altar de piedra caliza, creado en 1970 a raíz de las reformas del Concilio Vaticano II, que ordenó a los sacerdotes celebrar la misa delante de los feligreses y abandonar el latín. El Vía Crucis es de cerámica. Fue realizado en la abadía de San Pablo de Wisques y adquirido por el abate Diéval Hay un altar en cada extremo de las naves: el altar de la Virgen y el altar del Sagrado Corazón. Al igual que el altar del coro, son de madera ricamente tallada y recuerdan la arquitectura gótica. La iglesia alberga tres pinturas: una representa el encuentro de San Pablo con Cristo resucitado en Damasco, otra la Asunción de la Virgen y la última muestra a Cristo en la Cruz.
Un poco de historia…
Un antiguo castillo, el de Montoire, está en el origen de la parroquia. En 1173, el conde de Guînes, Balduino II, fundó una capilla. El terreno fue drenado por los monjes de Licques y Saint Bertin. La iglesia fue saqueada en 1595 por los franceses. La iglesia original de cruz latina fue demolida durante la Revolución Francesa. Sólo se conservó la torre en el eje del crucero. La torre-porche, terminada en 1555, es la parte más antigua de la iglesia de Zutkerque, que entonces formaba parte de la diócesis de Thérouanne. Parece ser que, en aquella época, el coro estaba situado aquí, orientado hacia el este, como en la mayoría de las iglesias. El resto del edificio fue saqueado y destruido durante la Revolución Francesa de 1789. La iglesia fue reconstruida entre 1806 y 1813, y sufrió varias restauraciones.
A la entrada de la iglesia, a la izquierda, hay una reproducción de la gruta de Lourdes.
San Martín
Saint-Martin era un soldado romano. Un día, en Amiens, dio la mitad de su capa a un mendigo. Este acto de generosidad no dejó indiferente a Jesús, que se apareció la noche siguiente al futuro santo con la capa en cuestión. Este fue el comienzo de una gran carrera eclesiástica, basada en el modelo clásico de aparición, vocación y beatificación. Saint-Martin, más tarde obispo de Tours, desempeñó un importante papel en la evangelización de las Galias y varios miles de iglesias francesas llevan su nombre.
Italiano
La chiesa di San Martino è in stile neogotico. I materiali utilizzati sono mattoni e calcare. La data di una delle ristrutturazioni del campanile, il 1892, è segnata sulla facciata sud della torre. La massiccia torre è la parte più antica della chiesa. Fu completata nel 1555.
Il resto della chiesa fu distrutto durante la Rivoluzione del 1789: i mobili e i materiali furono venduti. La torre è sormontata da un campanile in legno con tetto in ardesia. Ospita due campane risalenti al 1715 e al 1770. Il portico scolpito fu costruito nel 1807. Sulle facciate nord e sud dell'edificio si trovano 10 contrafforti. l Il soffitto della chiesa è in mattoni.
Caratteristiche principali
Il pulpito è in legno intagliato e verniciato. Proviene dalla chiesa del Santo Sepolcro di Saint-Omer e risale al XVIII secolo. È classificato come monumento storico dal 1978. Il portale d'ingresso ad arco semicircolare è incorniciato da un'architettura che ricorda i templi greci. Ai lati della porta d'ingresso si trova una lesena ionica, sormontata da una cornice dentellata e da un frontone triangolare. Oltre alla decorazione vegetale, questo frontone reca l'iscrizione "IHS", corrispondente al monogramma di Cristo. Questi elementi ci permettono di identificare il tipo di architettura della torre-portico della chiesa come rinascimentale. Il coro, costruito nello stesso stile architettonico della navata, presenta l'altare maggiore, anch'esso in stile gotico, con un altorilievo di San Martino incastonato. Di fronte ad esso si trova il nuovo altare in pietra calcarea, realizzato nel 1970 in seguito alle riforme del Concilio Vaticano II, che ha imposto ai sacerdoti di celebrare la messa davanti ai parrocchiani e di abbandonare il latino. La Via Crucis è in ceramica. È stata realizzata dall'Abbazia di San Paolo a Wisques e acquistata dall'Abbé Diéval Alle estremità delle navate laterali si trova un altare: l'altare della Vergine e l'altare del Sacro Cuore. Come l'altare del coro, sono realizzati in legno riccamente intagliato e ricordano l'architettura gotica. La chiesa ospita tre dipinti: uno raffigurante l'incontro di San Paolo con Cristo risorto a Damasco, uno raffigurante l'Assunzione della Vergine e l'ultimo raffigurante Cristo sulla Croce.
Un po' di storia…
Un antico castello, quello di Montoire, è all'origine della parrocchia. Nel 1173, il conte di Guînes, Baldovino II, fondò una cappella. Il terreno fu bonificato dai monaci di Licques e Saint Bertin. La chiesa fu saccheggiata nel 1595 dai francesi. La chiesa originale a croce latina fu demolita durante la Rivoluzione francese. Si è conservata solo la torre nell'asse del transetto. La torre-portico, completata nel 1555, è la parte più antica della chiesa di Zutkerque, che allora faceva parte della diocesi di Thérouanne. Sembra che all'epoca il coro fosse situato qui, rivolto verso est, come nella maggior parte delle chiese. Il resto dell'edificio fu saccheggiato e distrutto durante la Rivoluzione francese del 1789. La chiesa fu ricostruita tra il 1806 e il 1813 e subì diversi restauri.
All'ingresso della chiesa, sulla sinistra, si trova una riproduzione della grotta di Lourdes.
San Martino
Saint-Martin era un soldato romano. Un giorno, ad Amiens, diede metà del suo mantello a un mendicante. Gesù non rimase indifferente a questo atto di generosità e la notte seguente apparve al futuro santo indossando il mantello in questione. Questo fu l'inizio di una grande carriera ecclesiastica, basata sul classico schema di apparizione, vocazione e beatificazione. Saint-Martin, che in seguito divenne vescovo di Tours, svolse un ruolo importante nell'evangelizzazione della Gallia e diverse migliaia di chiese in Francia portano oggi il suo nome.