Eglise Sainte-Madeleine – Saint-Paul

Celle-ci a connu plusieurs Saints Patrons. Elle est aujourd’hui dédiée à Ste Madeleine. Cette église possède des parties très anciennes, notamment des voûtes en berceau, qui permettent de dater sa construction entre 1150 et 1220. Elle présente des modillons dans le plus pur style roman, à têtes humaines, animales où le diable est semble-t-il présent. Les murs présentent 2 types de pierres que l’on distingue facilement (par exemple au niveau du porche): les pierres roses sont celles de l’ancien édifice qui a brûlé pendant les guerres de religions (seconde moitié du XVIe, notamment vers 1590 avec les luttes fratricides entre ligueurs et protestants). A noter qu’avant 1827, l’église possédait un clocher-mur à campanile de quatre cloches typique de la région. L’édifice a été restauré au XVIIe et au XIXe car il menaçait de s’effondrer.

It has had several patron saints. Today, it is dedicated to St. Madeleine. Parts of the church are very old parts of the church, notably the barrel vaults, which date its construction to between 1150 and 1220. It features modillions in the purest Romanesque style, with human and animal heads, including the devil. The walls feature 2 types of stone, easily distinguishable (for example, in the porch): the pink stones are those of the former building, which burned down during the Wars of Religion (second half of the 16th century, particularly around 1590 with the fratricidal struggles between the League and Protestants). Before 1827, the church had a bell tower-wall with a campanile of four bells, typical of the region. The building was restored in the 17th and 19th centuries, as it was in danger of collapsing.

Diese hatte mehrere Schutzheilige. Heute ist sie der Heiligen Magdalena geweiht. Die Kirche besitzt Teile von die Kirche besitzt sehr alte Elemente, insbesondere Tonnengewölbe, die auf eine Bauzeit zwischen 1150 und 1220 datiert werden können. Die Kirche ist mit Modillons im reinsten romanischen Stil mit Menschen- und Tierköpfen ausgestattet, in denen auch der Teufel vorkommt. Die Mauern weisen zwei Arten von Steinen auf, die man leicht unterscheiden kann (z. B. im Bereich der Veranda): Die rosafarbenen Steine sind die des alten Gebäudes, das während der Religionskriege (zweite Hälfte des 16. Jahrhunderts, insbesondere um 1590 mit den Bruderkämpfen zwischen Ligisten und Protestanten) niedergebrannt wurde. Vor 1827 besaß die Kirche einen für die Region typischen Glockenturm mit einem Glockenturm mit vier Glocken. Jahrhundert wurde das Gebäude restauriert, da es einzustürzen drohte.

Het heeft verschillende beschermheiligen gehad. Vandaag is ze gewijd aan St Madeleine. Deze kerk heeft zeer oude delen deze kerk heeft zeer oude delen, in het bijzonder tongewelven, die de bouw dateren tussen 1150 en 1220. Het heeft modillions in de zuiverste Romaanse stijl, met menselijke en dierlijke hoofden, waaronder de duivel. De muren hebben 2 steensoorten die gemakkelijk te onderscheiden zijn (bijvoorbeeld in de portiek): de roze stenen zijn die van het oude gebouw, dat afbrandde tijdens de godsdienstoorlogen (tweede helft van de 16e eeuw, met name rond 1590 met de broedertwisten tussen de Liga en de protestanten). Opgemerkt moet worden dat de kerk vóór 1827 een klokkentoren had met een campanile met vier klokken, typisch voor de regio. Het gebouw werd in de 17e en 19e eeuw gerestaureerd omdat het dreigde in te storten.

Ha tenido varios santos patronos. Hoy está dedicada a Santa Magdalena. Esta iglesia tiene partes muy antiguas esta iglesia tiene partes muy antiguas, en particular bóvedas de cañón, que datan su construcción de entre 1150 y 1220. Tiene modillones al más puro estilo románico, con cabezas humanas y de animales, incluido el diablo. Los muros presentan 2 tipos de piedra fácilmente distinguibles (por ejemplo, en el pórtico): las piedras rosas son las del antiguo edificio, que se quemó durante las Guerras de Religión (segunda mitad del siglo XVI, en particular hacia 1590 con las luchas fratricidas entre la Liga y los protestantes). Cabe señalar que antes de 1827, la iglesia tenía un campanario con un campanario de cuatro campanas, típico de la región. El edificio fue restaurado en los siglos XVII y XIX, ya que corría peligro de derrumbarse.

Ha avuto diversi santi patroni. Oggi è dedicata a Santa Madeleine. Questa chiesa ha parti molto antiche questa chiesa presenta parti molto antiche, in particolare volte a botte, che ne fanno risalire la costruzione tra il 1150 e il 1220. Presenta modiglioni nel più puro stile romanico, con teste umane e animali, tra cui il diavolo. I muri presentano due tipi di pietra facilmente distinguibili (ad esempio, nel portico): le pietre rosa sono quelle del vecchio edificio, bruciato durante le Guerre di Religione (seconda metà del XVI secolo, in particolare intorno al 1590 con le battaglie fratricide tra Lega e Protestanti). Va notato che prima del 1827 la chiesa aveva un campanile con quattro campane, tipico della regione. L'edificio è stato restaurato nel XVII e XIX secolo perché rischiava di crollare.