Description
Après la Révolution, y sont rassemblées des sculptures du XVIe s. sauvées d’autres édifices, la transformant ainsi en un remarquable musée de la statuaire religieuse champenoise. Des auteurs situent ici une synagogue puis, dès 1189, une église à pans de bois dédiée à saint Pantaléon, martyr (selon la légende, on lui a cloué les mains sur la tête à Rome en 304).
Au début du XVIe s., elle fait place à un édifice en pierre, que le grand incendie de 1524 brûle en partie. Des terrains voisins ravagés sont annexés en 1527 pour rebâtir une église plus vaste. En 1570, les parties basses sont couvertes d’un toit provisoire et le haut est achevé un siècle plus tard. Autour de 1740, on ajoute une travée et la façade de style classique. L’extérieur, sobre, présente un portail à deux frontons superposés et un étonnant clocher octogonal. L’intérieur crée un sentiment d’élévation du fait de l’étroitesse de la nef. Le balcon qui en fait le tour, la voûte en berceau de bois à 28 m et les vastes baies vitrées sont remarquables.
Les piliers portent une belle enfilade de deux niveaux de statues. On admirera notamment, à droite sur le premier pilier, Saint Jacques de Dominique Le Florentin, maître de l’Ecole troyenne, et sur le deuxième, Sainte Barbe, tenant un livre et la palme tronquée, chef-d’œuvre du gothique troyen, la Chaire de vérité, du sculpteur Simart (1806-1851), sur les piliers avant l’autel, La Foi et La Charité (1551, Le Florentin), dans la deuxième chapelle à droite, le groupe polychrome très réaliste figurant L’Arrestation de saint Crépin et saint Crépinien, patrons des cordonniers. L’église contient bien d’autres statues polychromes superbes. Les vitraux historiés, souvent en grisaille, forment un remarquable ensemble du XVIe s. Les verrières de l’Histoire de Daniel et de La Passion, datées de 1531, marquent un tournant pour l’Ecole troyenne de peinture sur verre qui avait jusqu’alors privilégié les coloris intenses.
English
After the Revolution, 16th century sculptures rescued from other buildings were brought there, transforming it into a remarkable museum of Champagne religious statuary. Some authors mention a synagogue on this site and then, starting in 1189, a half-timbered church dedicated to Saint-Pantaléon, martyr. According to legend, his hands were nailed to his head in Rome in 304. At the start of the 16th century, the church was replaced by a stone building that was partially burned in 1524. Nearby devastated land was annexed in 1527 in order to build a larger church. In 1570, the lower parts were covered by a temporary roof and the upper part was finished a century later. Around 1740, a span and the classic façade were added. The sober exterior features a portal with two superimposed pediments and an astonishing octagonal steeple. The interior creates a sensation of elevation owing to the narrow nave.
The surrounding balcony, the 28-meter wooden barrel vault and the huge bay windows are also remarkable.
The pillars support two rows of beautiful statues. On the 1st pillar to the right, is an admirable Saint Jacques by Dominique Le Florentin, master of the Troyesschool and, on the 2nd, a Sainte Barbe, holding a book and a short palm, a masterpiece of Troyes art . the Chaire de vérité (pulpit), by the sculptor Simart (1806-1851) . on the pillars in front of the altar are La Foi and La Charité (1551, Le Florentin) . in the second chapel on the right a very realistic polychrome group of the Arrestation de Saint Crépin et Saint Crépinien, patrons of cobblers, is displayed. The church contains many other superb polychrome statues. The historiated stained glass windows, often in grisaille, form a remarkable ensemble from the 16th century, including Histoire de Daniel and La Passion (1531), attributed to Jehan I Macardré.
Deutsch
Nach der Revolution wurden hier die aus anderen Gebäuden geretteten Skulpturen des 16. Jhs. zusammengetragen, wodurch sich die Kirche zu einem regelrechten Museum für religiöse Statuen der Champagne-Region entwickelte.
Einige Schriften verorteten an dieser Stelle zunächst eine Synagoge. Gegen 1189 entstand eine Fachwerkkirche, die dem Heiligen Pantaleon gewidmet wurde, dem man Überlieferungen zufolge im Jahre 304 in Rom die Hände auf den Kopf nagelte. Nach der teilweisen Zerstörung der Kirche durch den Großen Brand von 1524 baute man sie am Anfang des 16. Jhs. in Stein wieder auf. Benachbarte Grundstücke, die ebenfalls den Flammen zum Opfer gefallen waren, wurden 1527 von der Gemeinde beansprucht, um eine größere Kirche zu bauen. 1570 deckte man den Unterbau mit einem provisorischen Dach ab. der obere Teil wurde ein Jahrhundert später fertiggestellt. Gegen 1740 wurden ein weiteres Joch und die Fassade im klassischen Stil angefügt.
Das schlichte Äußere wird von einem Portal mit zwei übereinander angebrachten Giebeln und einem beeindruckenden, achteckigen Turm bestimmt. Im Innenraum kreiert die Enge des Kirchenschiffes ein Gefühl der Erhebung. Die Kirche besticht durch einen das gesamte Langhaus umfassenden Balkon, ein 28 m langes Tonnengewölbe und ihre großen Fensterfronten.
Die Statuensammlung ist in zwei Reihen auf den Pfeilern angebracht. Besonders bemerkenswerte Exemplare sind der Heilige Jakob (Saint Jacques) von Dominique Le Florentin, einem Meister der Troyenner Bildhauerschule auf dem ersten rechten Pfeiler sowie auf dem zweiten Pfeiler die Heilige Barbara (Sainte Barbe) mit Buch und Palmenstumpf, einem Meisterwerk der Troyenner Gotik und die Evangelien-Kanzel (Chaire de vérité) des Bildhauers Simart (1806-1851).
Dutch
Na de Franse revolutie worden hier beelden uit de 16e eeuw verzameld die uit andere bouwwerken gered zijn, wat de kerk tot een waar museum voor heiligenbeelden uit de Champagne maakt.
Uit vroegere teksten kan men opmaken dat op deze plaats een synagoge stond, en daarna vanaf 1189 een vakwerk-kerk gewijd aan de martelaar Saint Pantaléon (waarvan, volgens de legende, in 304 in Rome de handen op het hoofd werden genageld).
In het begin van de 16e eeuw maakt de kerk plaats voor een stenen gebouw, dat door de grote brand in 1524 gedeeltelijk verwoest wordt. In 1527 annexeert de kerk de verwoeste omliggende grond om een grotere kerk te kunnen bouwen. In 1570 worden de lage gedeeltes van een tijdelijk dak voorzien, en het bovengedeelte wordt een eeuw later afgebouwd. Rond 1740 worden een travee en de gevel in klassieke stijl toegevoegd.
De sobere buitenkant toont een portaal met twee boven elkaar geplaatste frontons en een bijzondere achthoekige klokkentoren. Aan de binnenkant versterkt het smalle schip het gevoel van hoogte.
Bijzonder zijn het balkon rondom, het houten tongewelf op 28 m en de grote glazen ramen.
Op de pilaren is over twee niveaus een mooie reeks beelden te zien. Zo kan men onder ander, op de eerste pilaar rechts Sint Jacob (Saint Jaques) bewonderen van Dominique le Florentin, een meester van de School van Troyes. Op de tweede Sint Barbara (Sainte Barbe), met boek en palmstomp, een meesterwerk van de gotische kunst in Troyes, de Chaire de vérité (spreekstoel), van de beeldhouwer Simart (1806-1851), en op de pilaren voor het altaar La Foi et La Charité (1551, Le Florentin), in de tweede kapel rechts, de zeer realistisch uitgevoerde, kleurrijke beeldengroep de Arrestation de Saint Crépin en Saint Crépinien, beschermheiligen van de schoenlappers. De kerk bezit nog vele andere kleurrijke beelden. De verhalende glas-in-loodramen, vaak in grisaille, vormen een bijzondere verzameling van 16e eeuwse glaskunst. De ramen met de geschiedenis van Daniel, en het lijden van christus, uit 1531, zijn voor de School van Troyes een keerpunt in de glasschilderkunst die voor die tijd juist uitbundig van kleur was.
Español
Tras la Revolución, se reunieron aquí esculturas del siglo XVI rescatadas de otros edificios, transformándolo en un notable museo de estatuaria religiosa de Champaña. Según algunos autores, aquí hubo una sinagoga y después, ya en 1189, una iglesia de entramado de madera dedicada a San Pantaleón, mártir (según la leyenda, le clavaron las manos en la cabeza en Roma en 304).
A principios del siglo XVI, fue sustituida por un edificio de piedra, que se quemó parcialmente en el gran incendio de 1524. En 1527, se anexionaron terrenos vecinos para reconstruir una iglesia más grande. En 1570, las secciones inferiores se cubrieron con un tejado provisional, y la sección superior se completó un siglo más tarde. Hacia 1740, se añadió una crujía y la fachada en estilo clásico. El sobrio exterior presenta un portal con dos frontones superpuestos y un llamativo campanario octogonal. El interior crea una sensación de elevación debido a la estrechez de la nave. Destacan el balcón que rodea la nave, la bóveda de cañón de 28 metros y los amplios ventanales.
Los pilares sostienen una hermosa secuencia de estatuas de dos pisos. En el primer pilar, a la derecha, se encuentra Santiago, obra de Dominique Le Florentin, maestro de la escuela troyana; en el segundo, Santa Bárbara con un libro y una palma truncada, obra maestra del gótico troyano; la Cátedra de la Verdad, del escultor Simart (1806-1851); y en los pilares frente al altar, la Fe y el Espíritu Santoen la segunda capilla, a la derecha, el grupo policromado, muy realista, representa el Prendimiento de San Crépin y San Crépinien, patronos de los zapateros. La iglesia contiene muchas otras magníficas estatuas policromadas. Las vidrieras, a menudo en grisalla, forman un notable conjunto del siglo XVI. Las vidrieras de la Historia de Daniel y de la Pasión, fechadas en 1531, marcan un punto de inflexión en la escuela troyana de pintura sobre vidrio, que hasta entonces había privilegiado los colores intensos.
Italiano
Dopo la Rivoluzione, le sculture del XVI secolo recuperate da altri edifici sono state riunite qui, trasformandolo in un notevole museo di statuaria religiosa della Champagne. Secondo alcuni autori, qui sorgeva una sinagoga e poi, già nel 1189, una chiesa a graticcio dedicata a San Pantaleone, martire (secondo la leggenda, le sue mani furono inchiodate alla testa a Roma nel 304).
All'inizio del XVI secolo fu sostituita da un edificio in pietra, che fu in parte bruciato nel grande incendio del 1524. Nel 1527 furono annessi terreni vicini per ricostruire una chiesa più grande. Nel 1570 le parti inferiori furono coperte con un tetto provvisorio, mentre le parti superiori furono completate un secolo dopo. Intorno al 1740 fu aggiunta una campata e la facciata in stile classico. Il sobrio esterno presenta un portale con due frontoni sovrapposti e un suggestivo campanile ottagonale. L'interno crea una sensazione di elevazione grazie alla ristrettezza della navata. Notevoli sono la balconata intorno alla navata, la volta a botte di 28 metri e le vaste finestre a bovindo.
I pilastri sostengono una bella sequenza di statue a due livelli. Sul lato destro del primo pilastro si trova San Giacomo di Dominique Le Florentin, maestro della Scuola di Troia, e sul secondo Santa Barbara con un libro e una palma tronca, capolavoro del gotico troiano, la Cattedra della Verità dello scultore Simart (1806-1851) e, sui pilastri davanti all'altare, la Fede e lo Spirito Santonella seconda cappella a destra, il gruppo policromo molto realistico raffigurante l'arresto di San Crépin e San Crépinien, patroni dei calzolai. La chiesa contiene molte altre superbe statue policrome. Le vetrate, spesso in grisaglia, formano un notevole insieme del XVI secolo. Le vetrate della Storia di Daniele e della Passione, datate 1531, segnano una svolta nella pittura su vetro della Scuola di Troia, che fino ad allora aveva privilegiato i colori intensi.