Eglise Saint-Maxime – Eyragues

Jolie église romane (XIIème siècle), remaniée à plusieurs reprises, inscrite à l’inventaire des monuments historiques. La partie médiévale de l’édifice est comprise entre le portail ouest et le chœur. Au XVIIème, l’édifice est agrandi et exhaussé d’un clocher. Le bas-côté nord et l’abside, sur voutes nervurées sont de style gothique. A droite du chevet, on remarquera la présence de deux beaux autels de style Renaissance. L’église abrite la statue-reliquaire de Saint-Eloi, célébré à la fin juin par la caretto ramado. Description architecturale : La nef romane, longue de trois travées, est voutée en berceau brisé. Sur le dernier doubleau, celui qui la sépare du chœur, on peut observer les restes d’anciennes peintures murales : ce sont vraisemblablement les initiales de différents papes. L’abside, pentagonale à l’extérieur et en cul de four à l’intérieur, présente une jolie voûte ogivale nervurée, sur trompes, décorée de mascarons. Entre les XIII° et XIV° siècles, l’édifice est transformé en église fortifiée, avec un chemin de ronde crénelé et des contreforts de style gothique. Le clocher carré (XVII°), coiffé d’un toit pyramidal cerné de balustres, laisse voir ses cloches par 4 baies en plein cintre. La chapelle du Christ : Chapelle latérale de style Renaissance à droite du chœur. L’élément le plus remarquable est sans doute le plafond à caissons décoré de fleurons, identiques au premier coup d’œil mais en réalité tous singuliers. On peut y admirer également une grande toile classique du Christ en croix et le heurtoir de l’ancien presbytère, qui est classé (XVI°).

Discover St. Maxime’s church and its 11th or 12th century Provençal Romanesque nave, its apse and low north side in the Gothic style, and also the two Romanesque chapels forming a false transept. The origin of the chapel of Christ (inscribed in the inventory of historical monuments) is controversial, according to some authors it might be Paleo-Christian. Le Ruban du Patrimoine (the ribbon of Heritage) was obtained in 2003. (The aim of this competition is to highlight the work which is done to preserve the French Heritage).

Sehenswert: die Kirche Saint Maxime mit ihrem romanisch-provenzalischen Schiff aus dem 11. oder 12. Jhd., einer Apside und ihrer niedrigen Nordseite im gotischen Stil sowie die beiden romanischen Kapellen, die scheinbar ein Querschiff bilden. Der Ursprung der Kapelle Christi (im "Bestand der Historischen Monumente" verzeichnet) ist umstritten, gewisse Autoren siedeln ihn in der frühchristlichen Epoche an. Erhielt 2003 die Auszeichnung "Rubans du Patrimoine".

Een mooie Romaanse kerk (12e eeuw), meerdere keren verbouwd, die op de monumentenlijst staat. Het middeleeuwse deel van het gebouw ligt tussen het westportaal en het koor. In de 17e eeuw werd het gebouw uitgebreid en werd er een klokkentoren aan toegevoegd. De noordelijke zijbeuk en de apsis, met geribde gewelven, zijn gotisch van stijl. Rechts van de apsis staan twee prachtige renaissance altaren. In de kerk staat het beeldreliekschrijn van Sint Eloi, dat eind juni gevierd wordt met de caretto ramado. Architectonische beschrijving : Het romaanse schip is drie traveeën lang en heeft een spits tongewelf. De overblijfselen van oude muurschilderingen zijn te zien op de laatste dwarsbalk, die het scheidt van het koor: dit zijn waarschijnlijk de initialen van verschillende pausen. De apsis, die aan de buitenkant vijfhoekig is en aan de binnenkant hoefijzervormig, heeft een aantrekkelijk geribd ogivaal gewelf op stammen, versierd met mascarons. Tussen de 13e en 14e eeuw werd het gebouw omgebouwd tot een versterkte kerk, met een gekanteelde borstwering en steunberen in gotische stijl. De vierkante klokkentoren (17e eeuw), bekroond met een piramidevormig dak omgeven door balusters, onthult zijn klokken door 4 rondboogopeningen. De kapel van Christus : Zijkapel in renaissancestijl rechts van het koor. Het meest opmerkelijke is ongetwijfeld het cassettenplafond versierd met fleurons, op het eerste gezicht identiek maar in feite allemaal uniek. Er is ook een groot klassiek schilderij van Christus aan het kruis en de deurklopper van de voormalige pastorie, die op de monumentenlijst staat (16e eeuw).

Por descubrir: la iglesia St. Maxime con su nave románica provenzal del siglo XI o XII, su ábside y la base de su lado norte de estilo gótico, así como las dos capillas románicas que forman un falso crucero. El origen de la capilla del Christ (inscrita en el inventario de Monumentos Históricos) es controvertida, algunos autores estiman que es paleocristiana. Recibió en 2003 la cinta del patrimonio.

Da scoprire: la chiesa di St.Maxime con la sua navata romanica provenzale del XI o XII secolo, la sua abside e il lato settentrionale in stile gotico, nonché le due cappelle romaniche che formano un falso transetto. L'origine della cappella del Cristo (iscritta nell’inventario dei Monumenti Storici) è controversa, alcuni autori la ritengono paleocristiana. Ha ricevuto nel 2003 il "Ruban du Patrimoine".