Description
L'élégante silhouette néo-gothique de l'église de Chiddes, « Notre Dame du Suprême Pardon », se découpe sur le ciel du Sud-Morvan.
Au-dessus du fronton, une Vierge monumentale, et sur la mosaïque du tympan, une colombe offrant un rameau d'olivier, accueillent le promeneur. Le porche franchi, le visiteur découvre une architecture élancée, haute voûte, longue nef et le chœur, éclairés par des vitraux lumineux.
Les vitraux, imitation des ouvrages du XIIIe siècle, ont été réalisés selon les règles de « l'école du vitrail archéologique » d'Adolphe DIDRON (XIXe siècle), en 2 tranches, 1909 et 1952. Ceux de la première tranche, chœur et transept ont été restaurés en 2002.
Sur les bras du transept, deux chapelles orientées. Celle de gauche est ornée d'un grand retable qui représente, en bas-relief, un mourant recevant le « Suprême Pardon» de la Vierge.
Sur les murs des bas-côtés, quatorze stations du chemin de croix. Les tableaux, sont moulés en relief sur carton romain, peints à l'huile et dorés à l'or fin, posés en 1932. Dans la crypte, au pied de l'autel dédié à ST MAURICE, vocable de l'ancienne église romane du XIIe siecle, un caveau vide, recouvert de planches, construit pour recevoir les dépouilles mortelles du comte et de la comtesse de Pelleport ( Château de Champlévrier ), deux des principaux bienfaiteurs de l'Église et de l’œuvre N.D du Suprême Pardon. Ils seront finalement inhumés dans un caveau familial au sud de la France.
La première pierre a été posée en 1895 et l'église, inachevée, livrée au culte en 1902. Le clocher et la façade, œuvre de l'architecte GT RENAUD, natif de Semelay, ainsi que la Vierge au-dessus du fronton et la mosaïque du tympan datent des années 20 (XXe siècle)
Depuis 1908, Notre dame du Suprême Pardon est le point de départ d'un pélerinage annuel vers le Mont Charlet .
English
The elegant neo-Gothic silhouette of the church of Chiddes, "Notre Dame du Suprême Pardon", stands out against the sky of the Sud-Morvan.
Above the pediment, a monumental Virgin Mary, and on the tympanum mosaic, a dove offering an olive branch, welcome the visitor. Once through the porch, visitors discover a slender structure with a high vaulted ceiling, a long nave and choir, lit up by luminous stained glass windows.
The stained-glass windows, imitations of 13th-century designs, were made according to the rules of Adolphe DIDRON's "school of archaeological stained-glass" (19th century), in 2 phases, 1909 and 1952. The choir and transept windows were restored in 2002.
There are two oriented chapels on the transept arms. The one on the left features a large altarpiece with a bas-relief of a dying man receiving the "Supreme Pardon" from the Virgin Mary.
On the walls of the aisles are fourteen Stations of the Cross. The paintings, moulded in relief on Roman cardboard, painted in oil and gilded with fine gold, were installed in 1932. In the crypt, at the foot of the altar dedicated to ST MAURICE, the name of the former Romanesque church dating from the 12th century, is an empty vault, lined with planks, built to receive the mortal remains of the Count and Countess of Pelleport (Château de Champlévrier), two of the main benefactors of the Church and of the work of Our Lady of Supreme Forgiveness. They were eventually buried in a family vault in the south of France.
The foundation stone was laid in 1895 and the unfinished church was handed over for worship in 1902. The bell tower and façade, the work of Semelay-born architect GT RENAUD, as well as the Virgin Mary above the pediment and the mosaic on the tympanum date from the 20th century.
Since 1908, Notre Dame du Suprême Pardon has been the starting point for an annual pilgrimage to Mont Charlet.
Deutsch
Die elegante neugotische Silhouette der Kirche von Chiddes, "Notre Dame du Suprême Pardon", hebt sich vom Himmel des Süd-Morvan ab.
Über dem Giebel empfängt den Wanderer eine monumentale Jungfrau und auf dem Mosaik des Tympanons eine Taube, die einen Olivenzweig überreicht. Nach dem Durchschreiten der Vorhalle entdeckt der Besucher eine schlanke Architektur, hohe Gewölbe, ein langes Kirchenschiff und den Chor, die von hellen Glasfenstern erhellt werden.
Die Glasfenster, eine Nachahmung von Werken aus dem 13. Jahrhundert, wurden nach den Regeln der "Schule der archäologischen Glasmalerei" von Adolphe DIDRON (19. Jahrhundert) in zwei Abschnitten, 1909 und 1952, hergestellt. Die des ersten Abschnitts, Chor und Querschiff, wurden 2002 restauriert.
An den Armen des Querschiffs befinden sich zwei ausgerichtete Kapellen. Die linke ist mit einem großen Altarbild geschmückt, das in einem Basrelief einen Sterbenden darstellt, der von der Jungfrau Maria die "Höchste Vergebung" empfängt.
An den Wänden der Seitenschiffe sind vierzehn Kreuzwegstationen dargestellt. Die Gemälde wurden 1932 auf römischem Karton gegossen, mit Ölfarben bemalt und vergoldet. In der Krypta, am Fuße des Altars, der dem Heiligen Mauritius gewidmet ist (Vokabel der alten romanischen Kirche aus dem 12. Jahrhundert), befindet sich eine leere, mit Brettern abgedeckte Gruft, die für die Aufnahme der sterblichen Überreste des Grafen und der Gräfin von Pelleport (Schloss Champlévrier), zwei der Hauptwohltäter der Kirche und des Werkes N.D. du Suprême Pardon, errichtet wurde. Sie wurden schließlich in einem Familiengrab in Südfrankreich beigesetzt.
Der Grundstein wurde 1895 gelegt und die unvollendete Kirche 1902 dem Gottesdienst übergeben. Der Glockenturm und die Fassade, ein Werk des in Semelay geborenen Architekten GT RENAUD, sowie die Jungfrau Maria über dem Giebel und das Mosaik im Tympanon stammen aus den 20er Jahren (20. Jahrhundert).
Seit 1908 ist Notre Dame du Suprême Pardon der Ausgangspunkt einer jährlichen Pilgerfahrt zum Mont Charlet .
Dutch
Het elegante neogotische silhouet van de kerk van Chiddes, "Notre Dame du Suprême Pardon", steekt af tegen de hemel van de Sud-Morvan.
Boven het fronton verwelkomen een monumentale Maria en op het mozaïek van het timpaan een duif die een olijftak aanbiedt de bezoeker. Eenmaal door het portaal ontdekken bezoekers een slanke architectonische structuur met een hoog gewelf, een lang schip en koor, verlicht door lichtgevende glas-in-loodramen.
De glas-in-loodramen, in imitatie van 13e-eeuws werk, werden gemaakt volgens de regels van de "school van archeologisch glas-in-lood" van Adolphe DIDRON (19e eeuw), in 2 fasen, 1909 en 1952. De koor- en transeptramen werden in 2002 gerestaureerd.
Op de armen van het transept bevinden zich twee georiënteerde kapellen. De linker is versierd met een groot altaarstuk dat in bas-reliëf een stervende man afbeeldt die de "Allerhoogste Vergeving" ontvangt van de Maagd Maria.
Op de muren van de zijbeuken zijn veertien kruiswegstaties te zien. De schilderijen, in reliëf gegoten op Romeins karton, geschilderd met olieverf en verguld met fijn goud, werden geïnstalleerd in 1932. In de crypte, aan de voet van het altaar gewijd aan ST MAURICE, de naam van de voormalige Romaanse kerk uit de twaalfde eeuw, is een lege grafkelder, bekleed met planken, gebouwd om de stoffelijke resten van de graaf en gravin van Pelleport (Château de Champlévrier) te ontvangen, twee van de belangrijkste weldoeners van de kerk en van de liefdadigheidsinstelling N.D. du Suprême Pardon. Ze werden uiteindelijk begraven in een familiegraf in het zuiden van Frankrijk.
De eerste steen werd gelegd in 1895 en de onvoltooide kerk werd in 1902 overgedragen voor de eredienst. De klokkentoren en de gevel, het werk van de in Semelay geboren architect GT RENAUD, evenals de Maagd Maria boven het fronton en het mozaïek op het timpaan dateren uit de 20e eeuw
Sinds 1908 is Notre Dame du Suprême Pardon het vertrekpunt van een jaarlijkse bedevaart naar Mont Charlet.
Español
La elegante silueta neogótica de la iglesia de Chiddes, "Notre Dame du Suprême Pardon", destaca sobre el cielo del Sud-Morvan.
Sobre el frontón, una Virgen María monumental y, en el mosaico del tímpano, una paloma que ofrece una rama de olivo, dan la bienvenida al visitante. Una vez atravesado el pórtico, el visitante descubre una esbelta estructura arquitectónica con una alta bóveda, una larga nave y el coro, iluminados por luminosas vidrieras.
Las vidrieras, imitación de obras del siglo XIII, se realizaron según las reglas de la "escuela de vidrieras arqueológicas" de Adolphe DIDRON (siglo XIX), en 2 fases, 1909 y 1952. Las vidrieras del coro y del crucero se restauraron en 2002.
En los brazos del crucero, hay dos capillas orientadas. La de la izquierda está adornada con un gran retablo que representa, en bajorrelieve, a un moribundo que recibe el "Supremo Perdón" de la Virgen María.
En las paredes de las naves laterales hay catorce estaciones del Vía Crucis. Las pinturas, moldeadas en relieve sobre cartón romano, pintadas al óleo y doradas con oro fino, se instalaron en 1932. En la cripta, a los pies del altar dedicado a SAN MAURICIO, nombre de la antigua iglesia románica del siglo XII, se encuentra una bóveda vacía, forrada de tablas, construida para recibir los restos mortales del Conde y la Condesa de Pelleport (Château de Champlévrier), dos de los principales benefactores de la Iglesia y de la institución benéfica N.D. du Suprême Pardon. Finalmente fueron enterrados en un panteón familiar en el sur de Francia.
La primera piedra se colocó en 1895 y la iglesia, inacabada, se entregó al culto en 1902. El campanario y la fachada, obra del arquitecto GT RENAUD, nacido en Semelay, así como la Virgen María sobre el frontón y el mosaico del tímpano datan del siglo XX
Desde 1908, Notre Dame du Suprême Pardon es el punto de partida de una peregrinación anual al Mont Charlet.
Italiano
L'elegante sagoma neogotica della chiesa di Chiddes, "Notre Dame du Suprême Pardon", si staglia nel cielo del Sud-Morvan.
Sopra il frontone, una Vergine Maria monumentale e, sul mosaico del timpano, una colomba che offre un ramo d'ulivo, accolgono il visitatore. Superato il portico, il visitatore scopre una struttura architettonica slanciata con un'alta volta, una lunga navata e un coro, illuminati da luminose vetrate.
Le vetrate, a imitazione delle opere del XIII secolo, sono state realizzate secondo le regole della "scuola di vetrate archeologiche" di Adolphe DIDRON (XIX secolo), in due fasi, 1909 e 1952. Le vetrate del coro e del transetto sono state restaurate nel 2002.
Sui bracci del transetto si trovano due cappelle orientate. Quella di sinistra è ornata da una grande pala d'altare che raffigura, in bassorilievo, un moribondo che riceve il "Supremo Perdono" dalla Vergine Maria.
Sulle pareti delle navate laterali si trovano quattordici stazioni della Via Crucis. I dipinti, modellati in rilievo su cartone romano, dipinti a olio e dorati con oro zecchino, furono installati nel 1932. Nella cripta, ai piedi dell'altare dedicato a San Maurizio, nome dell'antica chiesa romanica del XII secolo, si trova una volta vuota, rivestita di assi, costruita per accogliere le spoglie del conte e della contessa di Pelleport (Château de Champlévrier), due dei principali benefattori della chiesa e della carità N.D. du Suprême Pardon. Furono infine sepolti in una tomba di famiglia nel sud della Francia.
La prima pietra fu posata nel 1895 e la chiesa incompiuta fu consegnata al culto nel 1902. Il campanile e la facciata, opera dell'architetto di Semelay GT RENAUD, così come la Vergine Maria sopra il frontone e il mosaico sul timpano risalgono al XX secolo
Dal 1908, Notre Dame du Suprême Pardon è il punto di partenza del pellegrinaggio annuale al Mont Charlet.