Description
La paroisse a appartenu au XIIe siècle aux vicomtes du Labourd. L'église comportait dès le XIIe siècle un clocher pignon à arcades percé d'un portail tandis qu'un deuxième portail s'ouvrait dans la façade sud de l'édifice qui se terminait par un chevet plat. La tradition veut que ce portail pourvu d'un bénitier extérieur ait été réservé aux cagots, population jugée inférieure dans la société basque. Au XVe siècle, un escalier hors œuvre permettant d'accéder aux tribunes fut appuyé sur la façade sud. Au XVIIe siècle, l'église fut agrandie, à l'est par une abside à pans coupés cantonnés de contreforts ; à l'ouest par un porche. L'église servit de prison en 1794 et fut rendue au culte en 1795. Le porche abrite les dalles funéraires des desservants de la paroisse qui devaient à l'origine se trouver dans le chœur, aux XVIIe et XVIIIe siècles.
English
The parish belonged to the Viscounts of Labourd in the 12th century. From the 12th century, the church had a gabled bell tower with arcades and a portal, while a second portal opened on the south side of the building, which ended in a flat chevet. Tradition has it that this portal, with its external holy water font, was reserved for the cagots, a population considered inferior in Basque society. In the 15th century, a staircase was added to the south façade to access the galleries. In the 17th century, the church was enlarged, on the east side by an apse with canted sides and buttresses; on the west side by a porch. The church was used as a prison in 1794 and was returned to worship in 1795. The porch houses the tombstones of the parish priests who were originally in the choir in the 17th and 18th centuries.
Deutsch
Jahrhundert gehörte die Pfarrei den Vicomtes du Labourd. Jahrhundert einen giebelförmigen Glockenturm mit Arkaden und einem Portal, während sich ein zweites Portal in der Südfassade des Gebäudes öffnete, das in einem flachen Kopfende endete. Der Überlieferung nach war dieses Portal mit einem äußeren Weihwasserbecken den Cagots vorbehalten, einer in der baskischen Gesellschaft als minderwertig angesehenen Bevölkerungsgruppe. Im 15. Jahrhundert wurde an der Südfassade eine Freitreppe angebracht, die den Zugang zu den Tribünen ermöglichte. Im 17. Jahrhundert wurde die Kirche vergrößert: im Osten durch eine mit Strebepfeilern versehene Apsis, im Westen durch einen Vorbau. Die Kirche diente 1794 als Gefängnis und wurde 1795 wieder für den Gottesdienst freigegeben. In der Vorhalle befinden sich die Grabplatten der Gemeindediener, die sich ursprünglich im Chor befanden, aus dem 17. und 18.
Dutch
De parochie behoorde in de 12e eeuw toe aan de burggraven van Labourd. Vanaf de 12e eeuw had de kerk een klokketoren met arcades en een portaal, terwijl een tweede portaal opende aan de zuidkant van het gebouw, dat eindigde in een plat chevet. Volgens de overlevering was dit portaal, met zijn externe doopvont, gereserveerd voor de cagots, een volk dat in de Baskische samenleving als minderwaardig werd beschouwd. In de 15e eeuw werd aan de zuidgevel een trap toegevoegd om toegang te krijgen tot de galerijen. In de 17e eeuw werd de kerk vergroot, aan de oostzijde door een afgeschuinde apsis met steunberen en aan de westzijde door een portiek. De kerk werd in 1794 gebruikt als gevangenis en werd in 1795 weer in gebruik genomen. In het portaal staan de grafstenen van de pastoors die oorspronkelijk in de 17e en 18e eeuw in het koor zaten.
Español
La parroquia pertenecía a los vizcondes de Labourd en el siglo XII. A partir del siglo XII, la iglesia tuvo un campanario a dos aguas con arcadas y un portal, mientras que un segundo portal se abría en el lado sur del edificio, que terminaba en una cabecera plana. Según la tradición, este portal, con su fuente exterior, estaba reservado a los cagots, población considerada inferior en la sociedad vasca. En el siglo XV se añadió una escalera a la fachada sur para acceder a las galerías. En el siglo XVII, la iglesia se amplió, en el lado este con un ábside inclinado con contrafuertes y en el lado oeste con un porche. La iglesia se utilizó como prisión en 1794 y volvió al culto en 1795. El pórtico alberga las lápidas de los párrocos que estuvieron en el coro en los siglos XVII y XVIII.
Italiano
La parrocchia apparteneva ai Visconti di Labourd nel XII secolo. A partire dal XII secolo, la chiesa presentava un campanile a capanna con arcate e un portale, mentre un secondo portale si apriva sul lato sud dell'edificio, che terminava con un chevet piatto. La tradizione vuole che questo portale, con la sua fonte esterna, fosse riservato ai cagots, una popolazione considerata inferiore nella società basca. Nel XV secolo fu aggiunta una scala alla facciata sud per accedere alle gallerie. Nel XVII secolo la chiesa fu ampliata, sul lato est da un'abside a sbalzo con contrafforti e sul lato ovest da un portico. La chiesa fu utilizzata come prigione nel 1794 e fu restituita al culto nel 1795. Il portico ospita le lapidi dei parroci che originariamente si trovavano nel coro nei secoli XVII e XVIII.