Description
Restauration de l'église Saint-Georges à Sélestat en cours – présence d'échafaudages A l'emplacement de l'église se trouvait au 8e siècle une chapelle baptismale carolingienne faisant partie d'un ensemble impérial construit par Charlemagne. Ce dernier vint d'ailleurs s'y recueillir au moment de Noël en l'an 775. Pas moins de trois siècles furent nécessaires à l’édification de l’église Saint-Georges sous l’impulsion de la bourgeoisie locale désireuse de s’affirmer face au pouvoir religieux représenté par le prieuré Sainte-Foy. Le chantier de l'église commença dans les années 1220 pour se terminer peu avant 1500. A cette période, le chœur d'origine est remplacé par un sanctuaire beaucoup plus vaste orné de nombreuses verrières, dont 55 panneaux sont encore d'origine. Les vitraux du chœur, en partie du 15e siècle, sont sans conteste le trésor de cette église. La chaire de style Renaissance (1619) avec un Samson aux veines saillantes et deux colonnes qui soutiennent la cuve en pierre peinte et dorée est l’œuvre du sculpteur Jérôme Kruch, une œuvre exceptionnelle. Les orgues Rinckenbach datent de 1895 et ont été restaurés en 1975 par Alfred Kern. Du fait de ses dimensions, l'église paroissiale Saint-Georges peut être confondue avec une cathédrale. Ce n'est pourtant pas le cas, une cathédrale étant le siège d'un évêché, ce qui n'a jamais été le cas à Sélestat. La tour occidentale de l'église C'est au début du 14e siècle que l'on a débuté la construction du massif occidental orné du clocher terminé en 1490. Dans cette tour se trouvent 6 cloches, dont la première nommée " le bourdon " est décorée, entre autres, du lion de Sélestat. Du haut de ses 60 mètres de hauteur, l’église Saint-Georges est l’un des édifices religieux les plus hauts d’Alsace, bien après la cathédrale de Strasbourg toutefois (142 m). À son sommet se relayait autrefois une équipe de veilleurs chargés de surveiller les alentours et de prévenir tout départ d’incendie. Ils devaient également sonner les quarts d’heure, ce que l’un d’eux oublia de faire en 1886. Il fut donc puni et eut à choisir entre payer une amende ou faire un jour de prison. La crypte La crypte de l'église Saint Georges était autrefois un passage public ouvert sur trois côtés : au nord, au sud et à l'est. Ce passage a été conçu au 15e siècle lors de la construction du nouveau chœur pour éviter de diviser en deux parties le cimetière qui s'étendait alors autour de l'église Saint Georges. Le nouveau chœur fut surélevé et sous celui-ci, une sorte de passage voûté fut réalisé par maître Mathis. Il s'agit d'un hall voûté de quatre croisées d'ogives retombant sur un lourd bas pilier central. Le passage a été fermé au 19e siècle par des remplages en pierre vitrés et transformé en crypte.
English
Restoration of Saint-Georges church in Sélestat underway – scaffolding present In the 8th century, a Carolingian baptismal chapel stood on the site of the church, part of an imperial complex built by Charlemagne. Charlemagne came here at Christmas time in 775. It took no less than three centuries to build Saint-Georges church, spurred on by the local bourgeoisie eager to assert itself against the religious power represented by the Sainte-Foy priory. Work on the church began in the 1220s and was completed shortly before 1500. During this period, the original choir was replaced by a much larger sanctuary adorned with numerous stained glass windows, 55 panels of which are still original. The choir windows, some of which date from the 15th century, are undoubtedly the church's treasure. The Renaissance-style pulpit (1619), with its prominent Samson and two columns supporting the painted and gilded stone vat, is the work of the sculptor Jérôme Kruch – an exceptional piece of work. The Rinckenbach organs date from 1895 and were restored in 1975 by Alfred Kern. Because of its size, the parish church of Saint-Georges could be mistaken for a cathedral. However, this is not the case, as a cathedral is the seat of a bishopric, which has never been the case in Sélestat. The church's western tower In the early 14th century, construction began on the ornate west tower, completed in 1490. 6 bells are housed in this tower, the first of which, called "le bourdon", is decorated with the Sélestat lion, among other decorations. At 60 meters high, Saint-Georges church is one of the tallest religious buildings in Alsace, well behind Strasbourg Cathedral (142 m). In the past, a team of watchmen would take turns at the top of the church to keep an eye on the surrounding area and prevent fires. They were also responsible for ringing the quarter-hour bell, which one of them forgot to do in 1886. He was punished and given the choice of paying a fine or spending a day in prison. The crypt The crypt of Saint Georges church was once a public passageway open on three sides: north, south and east. This passageway was designed in the 15th century, when the new choir was built, to avoid dividing the cemetery, which then extended around Saint Georges church, into two parts. The new choir was raised and a sort of vaulted passageway was built beneath it by Maître Mathis. It consists of a hall vaulted with four ribbed crossbeams falling on a heavy, low central pillar. The passageway was closed in the 19th century with glazed stone infills and converted into a crypt.
Deutsch
Restaurierung der Kirche Saint-Georges in Sélestat im Gange – Gerüste vorhanden An der Stelle der Kirche befand sich im 8. Jahrhundert eine karolingische Taufkapelle, die zu einem von Karl dem Großen errichteten kaiserlichen Komplex gehörte. Dieser besuchte die Kirche zur Weihnachtszeit im Jahr 775. Der Bau der Kirche Saint-Georges dauerte nicht weniger als drei Jahrhunderte und wurde von der örtlichen Bourgeoisie vorangetrieben, die sich gegenüber der religiösen Macht, die von der Priorei Sainte-Foy vertreten wurde, behaupten wollte. Der Bau der Kirche begann in den 1220er Jahren und wurde kurz vor 1500 fertiggestellt. Zu dieser Zeit wurde der ursprüngliche Chor durch einen viel größeren Altarraum mit zahlreichen Glasfenstern ersetzt, von denen 55 noch original erhalten sind. Die Glasfenster des Chors, die teilweise aus dem 15. Jahrhundert stammen, sind zweifellos der Schatz dieser Kirche. Die Kanzel im Renaissancestil (1619) mit einem Samson mit hervortretenden Adern und zwei Säulen, die das Becken aus bemaltem und vergoldetem Stein stützen, ist ein Werk des Bildhauers Jérôme Kruch, ein außergewöhnliches Werk. Die Rinckenbach-Orgel stammt aus dem Jahr 1895 und wurde 1975 von Alfred Kern restauriert. Aufgrund ihrer Größe kann die Pfarrkirche Saint-Georges mit einer Kathedrale verwechselt werden. Dies ist jedoch nicht der Fall, da eine Kathedrale der Sitz eines Bischofs ist, was in Sélestat nie der Fall war. Der Westturm der Kirche Anfang des 14. Jahrhunderts wurde mit dem Bau des westlichen Massivs begonnen, das mit dem 1490 fertiggestellten Glockenturm verziert ist. In diesem Turm befinden sich 6 Glocken, von denen die erste, die "le bourdon" genannt wird, unter anderem mit dem Löwen von Sélestat verziert ist. Mit einer Höhe von 60 Metern ist die Kirche Saint-Georges eines der höchsten religiösen Gebäude im Elsass, weit nach dem Straßburger Münster (142 m). Früher wechselte sich auf der Spitze der Kirche eine Gruppe von Wächtern ab, die die Umgebung überwachten und vor Bränden warnten. Außerdem mussten sie jede Viertelstunde läuten, was einer von ihnen 1886 vergaß. Er wurde bestraft und musste sich entscheiden, ob er eine Geldstrafe zahlen oder einen Tag ins Gefängnis gehen wollte. Die Krypta Die Krypta der St.-Georgs-Kirche war einst ein öffentlicher Durchgang, der an drei Seiten offen war: im Norden, im Süden und im Osten. Dieser Durchgang wurde im 15. Jahrhundert beim Bau des neuen Ch?ur entworfen, um zu verhindern, dass der Friedhof, der sich damals um die St.-Georgs-Kirche herum erstreckte, in zwei Teile geteilt wurde. Der neue Ch?ur wurde erhöht und unter ihm wurde von Meister Mathis eine Art gewölbter Durchgang geschaffen. Es handelte sich um eine gewölbte Halle mit vier Kreuzrippen, die auf einen schweren niedrigen Mittelpfeiler zurückfallen. Die Passage wurde im 19. Jahrhundert mit verglasten Steinfüllungen verschlossen und in eine Krypta umgewandelt.
Dutch
Restauratie van de Saint-Georges kerk in Sélestat aan de gang – steigers aanwezig Op de plaats van de kerk stond in de 8e eeuw een Karolingische doopkapel, die deel uitmaakte van een keizerlijk complex dat door Karel de Grote werd gebouwd. Karel de Grote kwam hier met Kerstmis in 775. De bouw van de kerk Saint-Georges nam niet minder dan drie eeuwen in beslag, onder impuls van de plaatselijke burgerij die zich wilde laten gelden tegenover de religieuze macht die werd vertegenwoordigd door de priorij Sainte-Foy. De bouw van de kerk begon in de jaren 1220 en werd kort voor 1500 voltooid. In deze periode werd het oorspronkelijke koor vervangen door een veel groter heiligdom versierd met talrijke gebrandschilderde ramen, waarvan 55 panelen nog origineel zijn. De koorramen, waarvan sommige dateren uit de 15e eeuw, zijn ongetwijfeld de grootste schat van de kerk. De preekstoel in renaissancestijl (1619), met een Samson met prominente aderen en twee zuilen die de kuip ondersteunen in beschilderde en vergulde steen, is het werk van de beeldhouwer Jérôme Kruch – een uitzonderlijk werkstuk. De Rinckenbach-orgels dateren uit 1895 en werden in 1975 gerestaureerd door Alfred Kern. Door haar grootte zou de parochiekerk van Saint-Georges verward kunnen worden met een kathedraal. Dit is echter niet het geval, want een kathedraal is de zetel van een bisdom, wat in Sélestat nooit het geval is geweest. De westelijke toren van de kerk De bouw van de westelijke toren begon in het begin van de 14e eeuw en de klokkentoren werd voltooid in 1490. De toren bevat 6 klokken, waarvan de eerste, bekend als "le bourdon", is versierd met onder andere de leeuw van Sélestat. Met een hoogte van 60 meter is de Saint-Georges kerk een van de hoogste religieuze gebouwen in de Elzas, ruim achter de kathedraal van Straatsburg (142 m). Vroeger stond er om beurten een team van wachters boven op de kerk om de omgeving in de gaten te houden en brand te voorkomen. Ze waren ook verantwoordelijk voor het luiden van de kwartierklok, wat een van hen vergat te doen in 1886. Hij werd gestraft en kreeg de keuze om een boete te betalen of een dag in de gevangenis door te brengen. De crypte De crypte van de Sint-Joriskerk was ooit een openbare doorgang die aan drie kanten open was: noord, zuid en oost. Deze doorgang werd ontworpen in de 15e eeuw toen het nieuwe koor werd gebouwd om te vermijden dat het kerkhof, dat zich toen uitstrekte rond de Saint-Georges kerk, in twee delen zou worden opgesplitst. Het nieuwe koor werd verhoogd en eronder werd een soort gewelfde doorgang gebouwd door Maître Mathis. Het bestaat uit een gewelfde hal met vier geribde kruisstukken die rusten op een lage centrale pilaar. De doorgang werd in de 19e eeuw afgesloten met vullingen van geglazuurde steen en omgebouwd tot een crypte.
Español
En marcha la restauración de la iglesia Saint-Georges de Sélestat – andamios presentes Una capilla bautismal carolingia, parte de un complejo imperial construido por Carlomagno, se alzaba en el emplazamiento de la iglesia en el siglo VIII. Carlomagno vino aquí en Navidad del año 775. Se necesitaron nada menos que tres siglos para construir la iglesia de Saint-Georges, bajo el impulso de la burguesía local que quería afirmarse frente al poder religioso representado por el priorato de Sainte-Foy. Las obras comenzaron en la década de 1220 y finalizaron poco antes de 1500. Durante este periodo, el coro original fue sustituido por un santuario mucho más amplio adornado con numerosas vidrieras, de las que 55 paneles siguen siendo originales. Las vidrieras del coro, algunas de las cuales datan del siglo XV, son sin duda el mayor tesoro de la iglesia. El púlpito de estilo renacentista (1619), con un Sansón de venas prominentes y dos columnas que sostienen la tinaja en piedra pintada y dorada, es obra del escultor Jérôme Kruch, una obra excepcional. Los órganos Rinckenbach datan de 1895 y fueron restaurados en 1975 por Alfred Kern. Por su tamaño, la iglesia parroquial de Saint-Georges podría confundirse con una catedral. Sin embargo, no es así, ya que una catedral es la sede de un obispado, lo que nunca ha ocurrido en Sélestat. La torre occidental de la iglesia La construcción de la torre occidental comenzó a principios del siglo XIV y el campanario se terminó en 1490. La torre alberga 6 campanas, la primera de las cuales, conocida como "le bourdon", está decorada con el león de Sélestat. Con sus 60 metros de altura, la iglesia de Saint-Georges es uno de los edificios religiosos más altos de Alsacia, muy por detrás de la catedral de Estrasburgo (142 m). Antiguamente, un equipo de vigilantes se turnaba en lo alto de la iglesia para vigilar los alrededores y evitar incendios. También eran responsables de tocar la campana del cuarto de hora, cosa que uno de ellos olvidó hacer en 1886. Fue castigado y se le dio a elegir entre pagar una multa o pasar un día en la cárcel. La cripta La cripta de la iglesia de San Jorge era antiguamente un pasadizo público abierto por tres lados: norte, sur y este. Este pasadizo se diseñó en el siglo XV, cuando se construyó el nuevo coro, para evitar dividir en dos partes el cementerio, que entonces se extendía alrededor de la iglesia de Saint Georges. El nuevo coro se elevó y Maître Mathis construyó bajo él una especie de pasadizo abovedado. Consiste en una sala abovedada con cuatro cruceros de crucería que descansan sobre un pilar central bajo. En el siglo XIX, el pasadizo se cerró con rellenos de piedra vidriada y se convirtió en cripta.
Italiano
In corso il restauro della chiesa di Saint-Georges a Sélestat – presenti le impalcature Nell'VIII secolo, sul sito della chiesa sorgeva una cappella battesimale carolingia, parte di un complesso imperiale costruito da Carlo Magno. Carlo Magno venne qui nel periodo natalizio del 775. Ci sono voluti ben tre secoli per costruire la chiesa di Saint-Georges, sotto la spinta della borghesia locale che voleva affermarsi contro il potere religioso rappresentato dal priorato di Sainte-Foy. I lavori della chiesa iniziarono nel 1220 e furono completati poco prima del 1500. In questo periodo, il coro originario fu sostituito da un santuario molto più grande, ornato da numerose vetrate, di cui 55 pannelli sono ancora originali. Le vetrate del coro, alcune delle quali risalgono al XV secolo, sono senza dubbio il più grande tesoro della chiesa. Il pulpito in stile rinascimentale (1619), caratterizzato da un Sansone con vene prominenti e da due colonne che sostengono il tino in pietra dipinta e dorata, è opera dello scultore Jérôme Kruch – un lavoro eccezionale. Gli organi Rinckenbach risalgono al 1895 e sono stati restaurati nel 1975 da Alfred Kern. Per le sue dimensioni, la chiesa parrocchiale di Saint-Georges potrebbe essere scambiata per una cattedrale. Tuttavia, non è così, poiché una cattedrale è la sede di un vescovado, cosa che non è mai avvenuta a Sélestat. Il campanile occidentale della chiesa La costruzione della torre occidentale iniziò all'inizio del XIV secolo e il campanile fu completato nel 1490. 6 campane sono ospitate nella torre, la prima delle quali, detta "le bourdon", è decorata con il leone di Sélestat. Con i suoi 60 metri di altezza, la chiesa di Saint-Georges è uno degli edifici religiosi più alti dell'Alsazia, ben dopo la cattedrale di Strasburgo (142 m). In passato, una squadra di guardiani si alternava in cima alla chiesa per tenere d'occhio l'area circostante e prevenire eventuali incendi. Erano anche responsabili di suonare la campana dei quarti d'ora, cosa che uno di loro dimenticò di fare nel 1886. Fu punito e gli fu data la possibilità di scegliere se pagare una multa o passare un giorno in prigione. La cripta La cripta della chiesa di San Giorgio era un tempo un passaggio pubblico aperto su tre lati: nord, sud ed est. Questo passaggio fu progettato nel XV secolo, quando fu costruito il nuovo coro, per evitare di dividere in due parti il cimitero, che allora si estendeva intorno alla chiesa di Saint Georges. Il nuovo coro fu rialzato e sotto di esso fu costruita una sorta di passaggio a volta da Maître Mathis. Si tratta di una sala a volta con quattro crociere nervate che poggiano su un basso pilastro centrale. Il passaggio fu chiuso nel XIX secolo da tamponamenti in pietra vetrata e trasformato in cripta.