Eglise Saint-Antoine – Chevagny-sur-Guye

L’église Saint-Antoine de Chevagny-sur-Guye, anciennement dédiée à Saint-Sulpice, est une église romane dont la construction pourrait dater du XIIe siècle. De l’édifice d’origine, seule la nef romane semble subsister, bien que transformée. Son plan remanié au XVIe siècle lui donne un profil particulier : clocher-porche, nef unique rectangulaire suivie d’une courte travée droite en cintre brisé, puis à l’est chœur gothique à fond plat flanqué de chapelles latérales. Les murs de la nef ont été laissés en pierre apparente. La nef est couverte d’un plafond en bois qui coupe en partie le grand arc triomphal en cintre brisé qui ouvre le chœur. A droite de cet arc, un autel latéral en pierre, avec le tabernacle, a été installé devant les traces d’une ancienne ouverture en plein cintre. A gauche de l’arc, une ouverture similaire mène à la chapelle nord. Au XIXe siècle, l’église, peu entretenue aux siècles précédents, est entièrement rénovée. Les fenêtres modernes de la nef sont ainsi percées en 1854, et sont décorées de vitraux.

The church of Saint-Antoine de Chevagny-sur-Guye, formerly dedicated to Saint-Sulpice, is a Romanesque church whose construction could date from the 12th century Of the original building, only the Romanesque nave seems to remain, although transformed. Its reworked plan in the 16th century gives it a particular profile: bell tower-porch, a single rectangular nave followed by a short straight bay with a broken arch, then a flat-bottomed Gothic choir flanked by side chapels. The walls of the nave have been left in exposed stone. The nave is covered by a wooden ceiling which partly cuts through the large triumphal arch with a pointed arch which opens the choir. To the right of this arch, a stone side altar, with the tabernacle, has been installed in front of the traces of an old round-arched opening. To the left of the arch, a similar opening leads to the north chapel In the 19th century, the church, which had been poorly maintained in previous centuries, was completely renovated. The modern windows in the nave were opened in 1854 and decorated with stained glass.

Die Kirche Saint-Antoine in Chevagny-sur-Guye, die früher Saint-Sulpice gewidmet war, ist eine romanische Kirche, deren Bau aus dem 12. Jahrhundert stammen könnte. Von dem ursprünglichen Gebäude scheint nur noch das romanische Kirchenschiff erhalten zu sein, wenn auch umgebaut. Jahrhundert umgestaltete Grundriss verleiht der Kirche ein besonderes Profil: Glockenturm mit Torbogen, ein einziges rechteckiges Kirchenschiff, gefolgt von einem kurzen geraden Joch mit Spitzbogen, dann im Osten ein gotischer Chor mit flachem Boden, der von Seitenkapellen flankiert wird. Die Wände des Kirchenschiffs wurden in sichtbarem Stein belassen. Das Kirchenschiff ist mit einer Holzdecke bedeckt, die den großen Triumphbogen mit Spitzbogen, der den Chor öffnet, teilweise durchschneidet. Rechts von diesem Bogen wurde ein Seitenaltar aus Stein mit dem Tabernakel vor den Spuren einer alten Rundbogenöffnung aufgestellt. Links des Bogens führt eine ähnliche Öffnung in die nördliche Kapelle. Im 19. Jahrhundert wurde die Kirche, die in den vorangegangenen Jahrhunderten kaum gepflegt worden war, vollständig renoviert. So wurden 1854 die modernen Fenster des Kirchenschiffs durchbrochen und mit Glasmalereien verziert.

De kerk Saint-Antoine de Chevagny-sur-Guye, vroeger gewijd aan Saint-Sulpice, is een romaanse kerk waarvan de bouw zou kunnen dateren uit de 12e eeuw Van het oorspronkelijke gebouw lijkt alleen het romaanse schip te zijn overgebleven, hoewel het is getransformeerd. Het in de 16e eeuw herwerkte plan geeft het een bijzonder profiel: klokkentoren-poort, een enkel rechthoekig schip gevolgd door een korte rechte travee met een gebroken boog, dan een gotisch koor met platte bodem geflankeerd door zijkapellen in het oosten. De muren van het schip zijn in zichtbare steen gelaten. Het schip wordt overdekt door een houten plafond dat de grote triomfboog gedeeltelijk doorsnijdt met een spitsboog die het koor opent. Rechts van deze boog is een stenen zijaltaar met tabernakel geplaatst voor de sporen van een vroegere rondboogopening. Links van de boog leidt een soortgelijke opening naar de noordelijke kapel In de 19e eeuw werd de kerk, die in de voorgaande eeuwen slecht was onderhouden, volledig gerenoveerd. De moderne ramen in het schip werden in 1854 geopend en versierd met glas-in-lood.

La iglesia de Saint-Antoine de Chevagny-sur-Guye, antiguamente dedicada a San Sulpicio, es una iglesia románica cuya construcción podría datar del siglo XII Del edificio original sólo parece quedar la nave románica, aunque ha sido transformada. Su planta reelaborada del siglo XVI le confiere un perfil particular: campanario-porche, una sola nave rectangular seguida de un corto tramo recto con arco roto, y luego un coro gótico de fondo plano flanqueado por capillas laterales al este. Los muros de la nave se han dejado en piedra vista. La nave está cubierta por un techo de madera que corta parcialmente el gran arco triunfal con un arco apuntado que abre el coro. A la derecha de este arco, se ha instalado un altar lateral de piedra con un tabernáculo frente a las huellas de una antigua apertura de arco de medio punto. A la izquierda del arco, una apertura similar conduce a la capilla norte En el siglo XIX, la iglesia, que había sido mal mantenida en los siglos anteriores, fue completamente renovada. Las modernas ventanas de la nave se abrieron en 1854 y se decoraron con vidrieras.

La chiesa di Saint-Antoine de Chevagny-sur-Guye, anticamente dedicata a Saint-Sulpice, è una chiesa romanica la cui costruzione potrebbe risalire al XII secolo Dell'edificio originario sembra essere rimasta solo la navata romanica, sebbene sia stata trasformata. La sua pianta rielaborata nel XVI secolo le conferisce un profilo particolare: campanile-portico, un'unica navata rettangolare seguita da una breve campata rettilinea con arco spezzato, quindi un coro gotico a fondo piatto affiancato da cappelle laterali a est. Le pareti della navata sono state lasciate in pietra a vista. La navata è coperta da un soffitto ligneo che taglia parzialmente il grande arco trionfale con un arco a sesto acuto che apre il coro. A destra dell'arco è stato installato un altare laterale in pietra con tabernacolo, davanti alle tracce di una precedente apertura ad arco a tutto sesto. A sinistra dell'arco, un'apertura simile conduce alla cappella nord Nel XIX secolo la chiesa, che nei secoli precedenti era stata poco curata, fu completamente ristrutturata. Le moderne finestre della navata centrale furono aperte nel 1854 e decorate con vetri colorati.