Donjon de Châtillon-sur-Indre – Châtillon-sur-Indre

Citée dès le IXe, Châtillon ne conserve aucune construction antérieure au XIe, en dehors de l’abside de la Collégiale. Bâtie sur un éperon calcaire, Châtillon fut une cité âprement disputée par les royaumes de France et d’Angleterre. L’apogée de la ville se situe au XIIe sous la domination des Comtes d’Anjou, en particulier le conquérant de l’Angleterre Henri II Plantagenêt, seigneur de Châtillon de 1151 à 1189. C’est lui qui fit édifier le donjon et les murailles de la forteresse destinés à devenir un point d’appui sur les frontières orientales de l’Anjou.

The Châtillon-sur-Indre keep is one of the last vestiges of a mighty fortified castle built on the orders of Henry II Plantagenet around 1150. It took 10 years to build the tower, reaching 30 m high. This keep is representative of medieval military architecture and is considered to be the oldest cylindrical, vaulted and enclosed keep in France. The strategic location was at the boundary of the Angevin Empire, hence the need to control the borders through mighty fortified towns. The top of the keep affords exceptional views over the beautiful surrounding countryside.

Châtillon, das bereits im 9. Jahrhundert erwähnt wurde, weist außer der Apsis der Stiftskirche keine Bauten aus der Zeit vor dem 11. Châtillon wurde auf einem Kalksteinsporn erbaut und war eine zwischen den Königreichen Frankreich und England hart umkämpfte Stadt. Jahrhundert unter der Herrschaft der Grafen von Anjou, insbesondere des Eroberers von England, Heinrich II. Plantagenêt, der von 1151 bis 1189 Herr von Châtillon war. Er ließ den Bergfried und die Festungsmauern errichten, die zu einem Stützpunkt an den östlichen Grenzen des Anjou werden sollten.

Châtillon werd voor het eerst vermeld in de 9e eeuw, maar heeft geen gebouwen van vóór de 11e eeuw, met uitzondering van de apsis van de collegiale kerk. Châtillon, gebouwd op een uitloper van kalksteen, was een stad die door de koninkrijken van Frankrijk en Engeland fel werd betwist. De bloeitijd van de stad lag in de 12e eeuw onder de heerschappij van de graven van Anjou, met name van de veroveraar van Engeland Hendrik II Plantagenet, heer van Châtillon van 1151 tot 1189. Hij was het die de donjon en de muren van het fort liet bouwen, bedoeld om een bolwerk te worden aan de oostelijke grenzen van Anjou.

Châtillon se menciona por primera vez en el siglo IX, y no tiene edificios anteriores al siglo XI, salvo el ábside de la Colegiata. Construida sobre un espolón de piedra caliza, Châtillon fue una ciudad disputada por los reinos de Francia e Inglaterra. El apogeo de la ciudad se produjo en el siglo XII bajo el dominio de los condes de Anjou, en particular del conquistador de Inglaterra Enrique II Plantagenet, señor de Châtillon de 1151 a 1189. Fue él quien construyó la torre del homenaje y las murallas de la fortaleza, que estaban destinadas a convertirse en una fortaleza en las fronteras orientales de Anjou.

Châtillon fu menzionato per la prima volta nel IX secolo e non presenta edifici anteriori all'XI secolo, a parte l'abside della Collegiata. Costruita su uno sperone calcareo, Châtillon fu una città aspramente contesa dai regni di Francia e Inghilterra. Il periodo di massimo splendore della città fu nel XII secolo sotto il dominio dei conti d'Angiò, in particolare del conquistatore dell'Inghilterra Enrico II Plantageneto, signore di Châtillon dal 1151 al 1189. Fu lui a costruire il mastio e le mura della fortezza, destinata a diventare una roccaforte ai confini orientali dell'Angiò.