Description
Actuellement mairie et musée. En 1307, Wernher de Bolanden, prévôt de Saint-Victor près de Mayence et Otto de Bolanden, firent don du château de Woerth à leur neveu Frédéric de Kirberg. La construction du château devait remonter aux années précédentes, comprenant le donjon encore conservé. Dès 1308, le propriétaire revendit le bâtiment à Jean I de Lichtenberg. A la mort de Jacques de Lichtenberg en 1480, le château et le bailliage revinrent au comte de Deux-Ponts-Bitche. Le comte Jacques, qui en hérita au 16e siècle, entreprit la reconstruction du château en 1554 (date sur la fenêtre en dessus-de-porte de l’élévation sur jardin) ; l'oriel sur la même façade est daté de 1555. L'aile accolée à l' ouest, moins large et moins élevée, est peut-être légèrement antérieure à l' aile principale, le décor mouluré de sa porte se rattachant encore à la période gothique, alors que l' aile principale est une des premières manifestations de la Renaissance en Alsace. Du milieu du 16e siècle date également le bâtiment situé au nord du château, ayant abrité les celliers du château (No 10 rue du Moulin). En 1570 le château avec le bailliage passa à Philippe V de Hanau-Lichtenberg. Après la guerre de Trente ans, le château fut restauré en 1668, un incendie détruisit les appartements du 1er étage qui furent à nouveau restaurés. En 1736, à la mort de Jean René de Hanau, le château revint à son gendre Louis VIII de Hesse-Darmstadt. Son fils fit restaurer le donjon en 1758, puis le toit (à longs pans brisés). A la Révolution le château fut vendu en plusieurs lots. Maurice Trautmann fit restaurer l'édifice en 1925, en construisant un escalier extérieur et une porte néo-Renaissance. En 1977, l'ensemble de l'édifice fut racheté par la ville qui y installa la mairie et les services sociaux.
English
Today it is a town hall and museum. In 1307, Wernher of Bolanden, Provost of St. Victor near Mainz, and Otto of Bolanden donated Woerth Castle to their nephew Frederick of Kirberg. The construction of the castle must have been carried out in the previous years, including the still preserved keep. In 1308, the owner sold the building to John I of Lichtenberg. When James of Lichtenberg died in 1480, the castle and the bailiwick reverted to the Count of Deux-Ponts-Bitche. Count Jacques, who inherited it in the 16th century, undertook the reconstruction of the castle in 1554 (date on the window above the door of the garden elevation); the oriel on the same façade is dated 1555. The wing adjoining the west, which is less wide and less high, may predate the main wing by a small amount, as the moulded decoration on its doorway is still from the Gothic period, whereas the main wing is one of the first manifestations of the Renaissance in Alsace. The building to the north of the castle, which used to house the castle cellars (No. 10 rue du Moulin), also dates from the mid-16th century. In 1570 the castle and the bailiwick passed to Philip V of Hanau-Lichtenberg. After the Thirty Years' War, the castle was restored in 1668, a fire destroyed the apartments on the first floor, which were restored again. In 1736, after the death of Jean René de Hanau, the castle was given to his son-in-law Louis VIII of Hesse-Darmstadt. His son had the keep restored in 1758, then the roof (with long broken sides). During the Revolution the castle was sold in several lots. Maurice Trautmann had the building restored in 1925, building an exterior staircase and a neo-Renaissance door. In 1977, the whole building was bought by the city which installed the town hall and the social services there.
Deutsch
Heute Rathaus und Museum. 1307 schenkten Wernher von Bolanden, Propst von St. Viktor bei Mainz, und Otto von Bolanden ihrem Neffen Friedrich von Kirberg das Schloss Woerth. Der Bau der Burg muss in den Jahren zuvor erfolgt sein und umfasste den noch erhaltenen Bergfried. Bereits 1308 verkaufte der Besitzer das Gebäude an Johann I. von Lichtenberg weiter. Nach dem Tod von Jakob von Lichtenberg im Jahr 1480 fielen die Burg und die Vogtei an den Grafen von Zweibrücken-Bitsche. Graf Jacques, der es im 16. Jahrhundert erbte, begann 1554 mit dem Wiederaufbau des Schlosses (Datum auf dem Fenster über der Tür des Aufbaus zum Garten); der Erker an derselben Fassade ist auf 1555 datiert. Der westlich angebaute Flügel, der weniger breit und niedriger ist, ist vielleicht etwas älter als der Hauptflügel, da das profilierte Dekor seiner Tür noch der gotischen Periode zuzuordnen ist, während der Hauptflügel eine der ersten Manifestationen der Renaissance im Elsass ist. Aus der Mitte des 16. Jahrhunderts stammt auch das Gebäude nördlich des Schlosses, in dem sich einst die Weinkeller des Schlosses befanden (Nr. 10, rue du Moulin). Im Jahr 1570 ging das Schloss mit der Vogtei an Philipp V. von Hanau-Lichtenberg über. Nach dem Dreißigjährigen Krieg wurde das Schloss 1668 restauriert. Ein Brand zerstörte die Wohnungen im ersten Stock, die erneut restauriert wurden. Nach dem Tod von Johann René von Hanau im Jahr 1736 fiel das Schloss an seinen Schwiegersohn Ludwig VIII. von Hessen-Darmstadt. Sein Sohn ließ 1758 den Bergfried und anschließend das Dach (mit langen, gebrochenen Seiten) restaurieren. Während der Revolution wurde das Schloss in mehreren Losen verkauft. Maurice Trautmann ließ das Gebäude 1925 restaurieren, wobei er eine Außentreppe und ein Neorenaissance-Tor errichtete. Im Jahr 1977 wurde das gesamte Gebäude von der Stadt aufgekauft, die dort das Rathaus und die Sozialdienste unterbrachte.
Dutch
Tegenwoordig is het een stadhuis en museum. In 1307 schonken Wernher van Bolanden, provoost van St. Victor bij Mainz, en Otto van Bolanden kasteel Woerth aan hun neef Frederik van Kirberg. De bouw van het kasteel moet in vroegere jaren zijn uitgevoerd, inclusief de nog bewaarde donjon. In 1308 verkocht de eigenaar het gebouw aan Jan I van Lichtenberg. Toen Jacobus van Lichtenberg in 1480 stierf, kwamen het kasteel en het bailiwick toe aan de graaf van Deux-Ponts-Bitche. Graaf Jacques, die het in de 16e eeuw erfde, begon in 1554 met de wederopbouw van het kasteel (datum op het raam boven de deur van de tuingevel); de erker op dezelfde gevel is gedateerd 1555. De vleugel aan de westkant, die minder breed en minder hoog is, dateert mogelijk van vóór de hoofdvleugel, aangezien de lijstversiering van de deur nog uit de gotische periode stamt, terwijl de hoofdvleugel een van de eerste uitingen van de renaissance in de Elzas is. Het gebouw ten noorden van het kasteel, waarin ooit de kelders van het kasteel waren ondergebracht (nr. 10 Rue du Moulin), dateert eveneens uit het midden van de 16e eeuw. In 1570 gingen het kasteel en het baljuwschap over naar Filips V van Hanau-Lichtenberg. Na de Dertigjarige Oorlog werd het kasteel in 1668 gerestaureerd, een brand verwoestte de flats op de eerste verdieping, die weer werden gerestaureerd. In 1736, na de dood van Jean René de Hanau, ging het kasteel over op zijn schoonzoon Lodewijk VIII van Hessen-Darmstadt. Zijn zoon liet de donjon restaureren in 1758, gevolgd door het dak (met lange, gebroken zijden). Tijdens de Revolutie werd het kasteel in verschillende kavels verkocht. Maurice Trautmann liet het gebouw in 1925 restaureren, met de bouw van een buitentrap en een neorenaissance deur. In 1977 werd het hele gebouw gekocht door de stad, die er het gemeentehuis en de sociale dienst installeerde.
Español
Hoy en día es un ayuntamiento y un museo. En 1307, Wernher de Bolanden, preboste de San Víctor, cerca de Maguncia, y Otto de Bolanden donaron el castillo de Woerth a su sobrino Federico de Kirberg. La construcción del castillo debió realizarse en años anteriores, incluida la torre del homenaje que aún se conserva. En 1308, el propietario vendió el edificio a Juan I de Lichtenberg. A la muerte de Jaime de Lichtenberg en 1480, el castillo y la bailía pasaron a manos del Conde de Deux-Ponts-Bitche. El conde Jacques, que lo heredó en el siglo XVI, emprendió la reconstrucción del castillo en 1554 (fecha en la ventana sobre la puerta del alzado del jardín); el oriel de la misma fachada está fechado en 1555. El ala contigua al oeste, menos ancha y menos alta, puede ser anterior al ala principal, ya que la decoración moldeada de su puerta es todavía de época gótica, mientras que el ala principal es una de las primeras manifestaciones del Renacimiento en Alsacia. El edificio situado al norte del castillo, que albergaba las bodegas del mismo (nº 10 de la calle Moulin), también data de mediados del siglo XVI. En 1570 el castillo y la bailía pasaron a manos de Felipe V de Hanau-Lichtenberg. Después de la Guerra de los Treinta Años, el castillo fue restaurado en 1668, un incendio destruyó los pisos del primer piso, que fueron restaurados de nuevo. En 1736, a la muerte de Jean René de Hanau, el castillo pasó a su yerno Luis VIII de Hesse-Darmstadt. Su hijo hizo restaurar la torre del homenaje en 1758, y después el tejado (con lados largos y rotos). Durante la Revolución, el castillo se vendió en varios lotes. Maurice Trautmann hizo restaurar el edificio en 1925, con la construcción de una escalera exterior y una puerta neorrenacentista. En 1977, todo el edificio fue comprado por la ciudad, que instaló allí el ayuntamiento y los servicios sociales.
Italiano
Oggi è un municipio e un museo. Nel 1307, Wernher di Bolanden, prevosto di San Vittore presso Magonza, e Otto di Bolanden donarono il castello di Woerth al nipote Federico di Kirberg. La costruzione del castello deve essere stata realizzata in anni precedenti, compreso il mastio ancora conservato. Nel 1308, il proprietario vendette l'edificio a Giovanni I di Lichtenberg. Alla morte di Giacomo di Lichtenberg, nel 1480, il castello e il baliato passarono al conte di Deux-Ponts-Bitche. Il conte Jacques, che lo ereditò nel XVI secolo, intraprese la ricostruzione del castello nel 1554 (data sulla finestra sopra la porta del prospetto del giardino); il bovindo della stessa facciata è datato 1555. L'ala adiacente a ovest, meno ampia e meno alta, potrebbe essere antecedente all'ala principale di poco, in quanto la decorazione modellata del portale è ancora di epoca gotica, mentre l'ala principale è una delle prime manifestazioni del Rinascimento in Alsazia. Anche l'edificio a nord del castello, che un tempo ospitava le cantine del castello (n. 10 Rue du Moulin), risale alla metà del XVI secolo. Nel 1570 il castello e il baliato passarono a Filippo V di Hanau-Lichtenberg. Dopo la Guerra dei Trent'anni, il castello fu restaurato nel 1668; un incendio distrusse gli appartamenti del primo piano, che furono nuovamente restaurati. Nel 1736, alla morte di Jean René de Hanau, il castello passò al genero Luigi VIII d'Assia-Darmstadt. Il figlio fece restaurare il torrione nel 1758 e successivamente il tetto (con lati lunghi e spezzati). Durante la Rivoluzione, il castello fu venduto in diversi lotti. Maurice Trautmann fece restaurare l'edificio nel 1925, con la costruzione di una scala esterna e di una porta neorinascimentale. Nel 1977 l'intero edificio fu acquistato dalla città, che vi installò il municipio e i servizi sociali.