Description
Au XIIème siècle, les hérétiques « Henriciens » en firent leur repaire avant d'être assiégé et délogé par l'évêque de Périgueux, Jean d'Assida. Gavaudun est reconstruit au XIIIème siècle sur les fondations du premier château. Il fût l'un des derniers bastions français lors de la guerre de Cent Ans.
Possédé par de grandes familles du Sud Ouest, la forteresse bénéficia du talent des meilleurs architectes et d'un système défensif précurseur pour son époque.
Son architecture audacieuse avec une entrée taillée dans le calcaire, des courtines à flancs de falaises, un donjon de 6 étages culminant à 70 mètres de hauteur, le tout dominant une vallée classée site naturel, en font un site puissamment pittoresque.
English
Sitting on a rocky spur severed by the Lède River, this 11th and 13th century fortress is one of the best examples of Middle Age castle building. Visit the castle and discover its secret stairways leading from the foot of the castle to the top of the 70m-high keep.
Deutsch
Im 12. Jahrhundert machten die Ketzer "Henriciens" die Burg zu ihrem Unterschlupf, bevor sie vom Bischof von Périgueux, Jean d'Assida, belagert und vertrieben wurden. Gavaudun wurde im 13. Jahrhundert auf den Grundmauern der ersten Burg wieder aufgebaut. Es war eine der letzten französischen Bastionen während des Hundertjährigen Krieges.
Die Festung, die sich im Besitz großer Familien aus dem Südwesten befand, profitierte vom Talent der besten Architekten und von einem für seine Zeit wegweisenden Verteidigungssystem.
Ihre kühne Architektur mit einem in den Kalkstein gehauenen Eingang, Kurtinen an den Flanken der Klippen, einem sechsstöckigen Bergfried mit einer Höhe von 70 Metern, der ein als Naturdenkmal ausgewiesenes Tal überragt, machen sie zu einem mächtig malerischen Ort.
Dutch
In de 12e eeuw maakten de Henricians (de aanhangers van de kluizenaar Henri van Lausanne) het kasteel tot hun schuilplaats, totdat ze werden belegerd en verdreven door de bisschop van Périgueux, Jean d’Assida. Gavaudun werd in de 13e eeuw herbouwd op de fundamenten van het eerste kasteel. Het was één van de laatste franse bastions tijdens de honderdjarige oorlog. Eigendom van belangrijke families uit het zuidwesten, profiteerde het fort van de talenten van de beste architecten en had het een verdedigingssysteem dat z’n tijd ver vooruit was. De gedurfde architectuur behelst een in kalksteen uitgebouwen ingang, rechtlijnige muren tussen de torens die de zijkanten van de torens verbindt en een donjon van 6 étages, met een hoogte van 70 meter. De donjon domineert de pitoreske vallei die is geclassificeerd als natuurlijke bezienswaardigheid.
Elke dag is er de mogelijkheid van schatzoeken, vo
Español
En el siglo XII, los herejes "Henricians" lo convirtieron en su escondite antes de ser asediados y desalojados por el obispo de Périgueux, Jean d'Assida. Gavaudun fue reconstruido en el siglo XIII sobre los cimientos del castillo original. Fue una de las últimas plazas fuertes francesas durante la Guerra de los Cien Años.
Propiedad de las grandes familias del Suroeste, la fortaleza se benefició del talento de los mejores arquitectos y de un sistema defensivo precursor para su época.
Su arquitectura audaz, con una entrada excavada en la piedra caliza, muros de contención al borde del acantilado y una torre del homenaje de 6 pisos que se eleva a 70 metros de altura, todo ello con vistas a un valle clasificado como paraje natural, la convierten en un lugar poderosamente pintoresco.
Italiano
Nel XII secolo, gli eretici "Henrici" ne fecero il loro nascondiglio prima di essere assediati e cacciati dal vescovo di Périgueux, Jean d'Assida. Gavaudun fu ricostruito nel XIII secolo sulle fondamenta del castello originario. Fu una delle ultime roccaforti francesi durante la Guerra dei Cento Anni.
Di proprietà delle grandi famiglie del Sud-Ovest, la fortezza beneficiò del talento dei migliori architetti e di un sistema difensivo all'avanguardia per l'epoca.
La sua architettura audace, con un ingresso scavato nella pietra calcarea, mura di cinta sulla scogliera e un torrione a 6 piani che raggiunge i 70 metri di altezza, il tutto affacciato su una valle classificata come sito naturale, ne fanno un luogo fortemente pittoresco.