Château de Bussy-la-Pesle – Bussy-la-Pesle

Cette maison-forte est un émouvant exemple d'architecture imbriquée, c'est-à-dire que plusieurs époques de construction se sont succédées et additionnées. Le château se présente comme un grand bâtiment en fer à cheval autour d'une cour pavée sur des douves qui étaient encore en eau jusqu'en 1829. Les principales périodes de construction sont le Moyen Age (XIIIe siècle), la fin du XVe et le début de la Renaissance, et le XIXe siècle. – L'aile Ouest est essentiellement médiévale, mais son balcon et les fenêtres de la façade Sud ont été ajoutés au XVIIIe et le clocheton zingué vers 1870, comme l'atteste une gravure de l'époque. Cette aile comporte une cuisine du XIIIe siècle en remarquable état de conservation ainsi qu'une charpente en berceau datant de 1430. Le corps de logis central du XVIe siècle est flanqué d'une tourelle d'escalier octogonale reposant sur une cave du Moyen Age. La dernière partie du château date du XIXe siècle.

This fortified house is a moving example of interlocking architecture, i.e. several construction periods followed one another and were added together. The castle is a large horseshoe-shaped building around a paved courtyard over a moat which was still wet until 1829. The main building periods are the Middle Ages (13th century), the late 15th and early Renaissance, and the 19th century. – The west wing is essentially medieval, but its balcony and windows on the south façade were added in the 18th century and the bell tower was zinc-plated around 1870, as shown in an engraving of the period. This wing contains a 13th century kitchen in a remarkable state of preservation as well as a barrel vault dating from 1430. The 16th century central building is flanked by an octagonal staircase turret resting on a medieval cellar. The last part of the castle dates from the 19th century.

Dieses befestigte Haus ist ein bewegendes Beispiel für verschachtelte Architektur, d. h., dass mehrere Bauepochen aufeinander folgten und sich addierten. Die Burg ist ein großes, hufeisenförmiges Gebäude um einen gepflasterten Hof auf einem Wassergraben, der bis 1829 noch Wasser führte. Die wichtigsten Bauperioden sind das Mittelalter (13. Jahrhundert), das späte 15. Jahrhundert und die frühe Renaissance sowie das 19. – Der Westflügel ist im Wesentlichen mittelalterlich, aber sein Balkon und die Fenster an der Südfassade wurden im 18. Jahrhundert hinzugefügt und das Glockentürmchen um 1870 verzinkt, wie ein Stich aus dieser Zeit belegt. In diesem Flügel befindet sich eine bemerkenswert gut erhaltene Küche aus dem 13. Jahrhundert sowie ein tonnenförmiges Gebälk aus dem Jahr 1430. Das Hauptgebäude aus dem 16. Jahrhundert wird von einem achteckigen Treppentürmchen flankiert, das auf einem mittelalterlichen Keller ruht. Der letzte Teil des Schlosses stammt aus dem 19.

Dit versterkte huis is een ontroerend voorbeeld van in elkaar grijpende architectuur, d.w.z. verschillende bouwperioden volgden elkaar op en werden samengevoegd. Het kasteel verschijnt als een groot hoefijzervormig gebouw rond een geplaveide binnenplaats boven een gracht die tot 1829 nog nat was. De belangrijkste bouwperioden zijn de Middeleeuwen (13e eeuw), de late 15e en vroege Renaissance, en de 19e eeuw – De westelijke vleugel is in wezen middeleeuws, maar het balkon en de ramen in de zuidelijke gevel werden in de 18e eeuw toegevoegd en de klokkentoren werd rond 1870 verzinkt, zoals te zien is op een gravure uit die tijd. Deze vleugel bevat een keuken uit de 13e eeuw die in een opmerkelijke staat verkeert, evenals een tongewelf uit 1430. Het centrale gebouw uit de 16e eeuw wordt geflankeerd door een achthoekig traptorentje dat op een middeleeuwse kelder rust Het laatste deel van het kasteel dateert uit de 19e eeuw.

Esta casa fortificada es un ejemplo conmovedor de arquitectura entrelazada, es decir, varios periodos de construcción se sucedieron y se sumaron. El castillo aparece como un gran edificio en forma de herradura alrededor de un patio pavimentado sobre un foso que todavía estaba húmedo hasta 1829. Los principales periodos de construcción son la Edad Media (siglo XIII), finales del XV y principios del Renacimiento, y el siglo XIX – El ala oeste es esencialmente medieval, pero su balcón y las ventanas de la fachada sur se añadieron en el siglo XVIII y el campanario fue cincado hacia 1870, como muestra un grabado de la época. Esta ala contiene una cocina del siglo XIII en un notable estado de conservación, así como una bóveda de cañón que data de 1430. El edificio central del siglo XVI está flanqueado por una torreta de escalera octogonal que descansa sobre una bodega medieval La última parte del castillo data del siglo XIX.

Questa casa fortificata è un esempio commovente di architettura a incastro, vale a dire che diversi periodi di costruzione si sono susseguiti e sono stati sommati. Il castello si presenta come un grande edificio a forma di ferro di cavallo attorno a un cortile lastricato su un fossato che fino al 1829 era ancora umido. I principali periodi di costruzione sono il Medioevo (XIII secolo), la fine del XV e l'inizio del Rinascimento e il XIX secolo – L'ala ovest è essenzialmente medievale, ma il balcone e le finestre della facciata sud sono stati aggiunti nel XVIII secolo e il campanile è stato zincato intorno al 1870, come mostra un'incisione dell'epoca. Quest'ala contiene una cucina del XIII secolo in notevole stato di conservazione e una volta a botte del 1430. L'edificio centrale del XVI secolo è affiancato da una torretta a scala ottagonale che poggia su una cantina medievale L'ultima parte del castello risale al XIX secolo.