Description
Située entre Schwoben et Hausgauen, dans un cadre bucolique et verdoyant, la chapelle Saint-Brice porte actuellement le millésime de 1695, mais son origine pourrait remonter à l’an mil, ce qui en ferait le sanctuaire le plus ancien de la vallée avec l’église de Knoeringue. Derrière la chapelle, à flanc de coteau, s’étendait le village de Dennach, sans doute disparu au XVe siècle. En 1753, dans le prolongement du chœur, fut construit un ermitage. Chargés de garder et d’orner la chapelle, les ermites successifs vécurent sobrement de l’aumône des fidèles et de la générosité de la commune. Lorsque le dernier mourut en 1879, la cloche du petit sanctuaire sonna le glas toute seule, paraît-il.
Une légende prétend que, parfois à minuit, un chien démoniaque, les yeux exorbités, est assis près de la chapelle. Les fantômes des soldats qui avaient brûlé l’ancien village de Dennach errent alors sur le lieu de leur crime. Lorsque sonne la première heure du matin dans le village voisin, tous disparaissent et la chapelle retrouve son calme. Texte Marc Glotz
English
Situated between Schwoben and Hausgauen, in a bucolic and green setting, the Saint-Brice chapel currently bears the date of 1695, but its origin could date back to the year 1000, which would make it the oldest sanctuary in the valley along with the church of Knoeringue. Behind the chapel, on the hillside, lay the village of Dennach, which probably disappeared in the 15th century. In 1753, a hermitage was built in the extension of the choir. In charge of guarding and decorating the chapel, the successive hermits lived soberly from the alms of the faithful and the generosity of the commune. When the last hermit died in 1879, the bell of the small sanctuary sounded the knell on its own, it seems.
Legend has it that sometimes at midnight, a demonic dog, with exorbitant eyes, sits near the chapel. The ghosts of the soldiers who had burned the old village of Dennach then wander to the scene of their crime. When the first hour of the morning rings in the neighbouring village, they all disappear and the chapel regains its calm. Text Marc Glotz
Deutsch
Die zwischen Schwoben und Hausgauen in einer bukolischen und grünen Umgebung gelegene Kapelle Saint-Brice trägt derzeit die Jahreszahl 1695, doch ihr Ursprung könnte bis ins Jahr 1000 zurückreichen, was sie zusammen mit der Kirche von Knoeringue zum ältesten Heiligtum des Tals machen würde. Hinter der Kapelle erstreckte sich am Hang das Dorf Dennach, das wahrscheinlich im 15. Jahrhundert verschwand. Im Jahr 1753 wurde in der Verlängerung des Chors eine Einsiedelei errichtet. Die aufeinanderfolgenden Eremiten, die die Kapelle bewachten und schmückten, lebten schlicht von den Almosen der Gläubigen und der Großzügigkeit der Gemeinde. Als der letzte 1879 starb, läutete die Glocke der kleinen Wallfahrtskirche angeblich von selbst das Totenglöckchen.
Eine Legende besagt, dass manchmal um Mitternacht ein dämonischer Hund mit hervorquellenden Augen in der Nähe der Kapelle sitzt. Die Geister der Soldaten, die das alte Dorf Dennach niedergebrannt hatten, wandern dann am Ort ihres Verbrechens umher. Als im Nachbardorf die erste Stunde des Morgens geschlagen wird, sind alle verschwunden und die Kapelle kehrt zur Ruhe zurück. Text Marc Glotz
Dutch
Gelegen tussen Schwoben en Hausgauen, in een bucolische en groene omgeving, draagt de kapel Saint-Brice momenteel het jaartal 1695, maar haar oorsprong zou terug kunnen gaan tot het jaar 1000, waardoor zij samen met de kerk van Knoeringue het oudste heiligdom in het dal zou zijn. Achter de kapel, op de heuvel, lag het dorp Dennach, dat waarschijnlijk in de 15e eeuw is verdwenen. In 1753 werd in het verlengde van het koor een kluizenaarswoning gebouwd. Verantwoordelijk voor de bewaking en versiering van de kapel, leefden de opeenvolgende kluizenaars sober van de aalmoezen van de gelovigen en de vrijgevigheid van de gemeenschap. Toen de laatste stierf in 1879, luidde de klok van het kleine heiligdom uit zichzelf, zo lijkt het.
Volgens de legende zit er soms om middernacht een demonische hond bij de kapel met zijn ogen wijd open. De geesten van de soldaten die het oude dorp Dennach in brand staken, dwalen rond op de plaats van hun misdaad. Als in het naburige dorp het eerste uur van de ochtend klinkt, verdwijnen ze allemaal en wordt het weer stil in de kapel. Tekst Marc Glotz
Español
Situada entre Schwoben y Hausgauen, en un entorno bucólico y verde, la capilla de Saint-Brice lleva actualmente la fecha de 1695, pero su origen podría remontarse al año 1000, lo que la convertiría en el santuario más antiguo del valle, junto con la iglesia de Knoeringue. Detrás de la capilla, en la ladera, se encontraba el pueblo de Dennach, que probablemente desapareció en el siglo XV. En 1753, se construyó una ermita en la ampliación del coro. Los sucesivos ermitaños, encargados de vigilar y decorar la capilla, vivían sobriamente de las limosnas de los fieles y de la generosidad de la comunidad. Cuando el último murió en 1879, la campana del pequeño santuario sonó sola, al parecer.
La leyenda cuenta que a veces, a medianoche, un perro demoníaco se sienta cerca de la capilla con los ojos bien abiertos. Los fantasmas de los soldados que incendiaron el antiguo pueblo de Dennach deambulan por la escena de su crimen. Cuando llega la primera hora de la mañana en el pueblo vecino, todos desaparecen y la capilla vuelve a quedar en silencio. Texto Marc Glotz
Italiano
Situata tra Schwoben e Hausgauen, in un contesto bucolico e verdeggiante, la cappella di Saint-Brice porta attualmente la data del 1695, ma la sua origine potrebbe risalire all'anno 1000, il che la renderebbe il santuario più antico della valle, insieme alla chiesa di Knoeringue. Dietro la cappella, sul fianco della collina, si trovava il villaggio di Dennach, probabilmente scomparso nel XV secolo. Nel 1753 fu costruito un eremo nel prolungamento del coro. I successivi eremiti, che avevano il compito di custodire e decorare la cappella, vivevano sobriamente delle elemosine dei fedeli e della generosità della comunità. Quando l'ultimo morì, nel 1879, la campana del piccolo santuario suonò da sola, sembra.
Secondo la leggenda, a volte a mezzanotte un cane demoniaco siede vicino alla cappella con gli occhi spalancati. I fantasmi dei soldati che hanno bruciato l'antico villaggio di Dennach si aggirano sulla scena del loro crimine. Quando nel villaggio vicino scocca la prima ora del mattino, tutti scompaiono e la cappella torna ad essere silenziosa. Testo Marc Glotz