Description
Nichée dans un écrin de verdure, sur le sentier des mégalithes, la chapelle du Bois du Rat, édifiée entre la fin du XIIe et le début du XIIIe siècle, est dédiée à Saint Jean Porte Latine. Inscrite aux Monuments Historiques depuis 2000, elle conserve un fort ancrage spirituel. Autrefois, deux pèlerinages y étaient organisés, les 6 mai et 27 décembre, pour implorer la guérison des animaux. Les rituels perdurent : trois tours autour de la croix, puis autour de la chapelle, dans un geste empreint de foi. À l’intérieur, une fente noircie accueillait plumes et poils d’animaux malades. Près de l’autel, un petit bassin était gratté par les femmes en quête de maternité. Un lieu de dévotion simple et puissant.
English
Nestled in a green setting on the megalithic trail, the Bois du Rat chapel, built between the late 12th and early 13th centuries, is dedicated to Saint Jean Porte Latine. Listed as a Historic Monument since 2000, it retains its strong spiritual roots. In the past, two pilgrimages were organized here, on May 6 and December 27, to implore the healing of animals. The rituals continue to this day: three laps around the cross, then around the chapel, in a gesture imbued with faith. Inside the chapel, a blackened crevice held the feathers and hair of sick animals. Near the altar, a small basin was scraped by women in search of motherhood. A simple yet powerful place of devotion.
Deutsch
Die Kapelle Bois du Rat, die zwischen dem Ende des 12. und dem Anfang des 13. Jahrhunderts erbaut wurde, ist dem Heiligen Johannes Porte Latine gewidmet und liegt inmitten einer grünen Landschaft auf dem Megalithenpfad. Sie wurde im Jahr 2000 in die Liste der historischen Denkmäler aufgenommen und hat sich eine starke spirituelle Verankerung bewahrt. Früher wurden am 6. Mai und 27. Dezember zwei Pilgerfahrten dorthin organisiert, um die Heilung der Tiere zu erflehen. Die Rituale sind bis heute erhalten geblieben: drei Runden um das Kreuz und dann um die Kapelle, eine Geste, die von Glauben geprägt ist. Im Inneren befand sich ein geschwärzter Schlitz, in dem Federn und Haare von kranken Tieren aufbewahrt wurden. In der Nähe des Altars befand sich ein kleines Becken, das von Frauen auf der Suche nach Mutterschaft ausgekratzt wurde. Ein einfacher und kraftvoller Ort der Hingabe.
Dutch
De kapel van het Bois du Rat, gebouwd tussen het einde van de 12e en het begin van de 13e eeuw, ligt in een groene omgeving op het pad van de megalieten en is gewijd aan Saint Jean Porte Latine. De kapel, die sinds 2000 op de monumentenlijst staat, heeft haar sterke spirituele wortels behouden. In het verleden werden hier twee pelgrimstochten georganiseerd, op 6 mei en 27 december, om de genezing van dieren af te smeken. De rituelen gaan nog steeds door: drie rondjes rond het kruis, dan rond de kapel, in een gebaar doordrenkt van geloof. Binnenin bevindt zich een zwart geblakerde gleuf waarin vroeger de veren en haren van zieke dieren werden bewaard. Vlakbij het altaar werd een klein bekken uitgeschraapt door vrouwen op zoek naar moederschap. Een eenvoudige maar krachtige plaats van devotie.
Español
Enclavada en un entorno verde en la ruta de los megalitos, la capilla del Bois du Rat, construida entre finales del siglo XII y principios del XIII, está dedicada a Saint Jean Porte Latine. Declarada Monumento Histórico desde el año 2000, conserva un fuerte arraigo espiritual. En el pasado, se organizaban aquí dos peregrinaciones, el 6 de mayo y el 27 de diciembre, para implorar la curación de los animales. Los rituales siguen celebrándose: tres vueltas alrededor de la cruz y luego alrededor de la capilla, en un gesto impregnado de fe. En el interior, una rendija ennegrecida servía para guardar las plumas y el pelo de los animales enfermos. Cerca del altar, una pequeña pila era rascada por las mujeres en busca de la maternidad. Un sencillo pero poderoso lugar de devoción.
Italiano
Immersa nel verde lungo il sentiero dei megaliti, la cappella del Bois du Rat, costruita tra la fine del XII e l'inizio del XIII secolo, è dedicata a Saint Jean Porte Latine. Iscritta come Monumento Storico dal 2000, conserva un forte legame spirituale. In passato, qui venivano organizzati due pellegrinaggi, il 6 maggio e il 27 dicembre, per implorare la guarigione degli animali. I rituali continuano ancora oggi: tre giri intorno alla croce, poi intorno alla cappella, in un gesto intriso di fede. All'interno, una fessura annerita accoglieva le piume e i peli degli animali malati. Vicino all'altare, una piccola vasca veniva raschiata dalle donne in cerca di maternità. Un luogo di devozione semplice ma potente.