Mexa : The Last Supper – 10-10-2025 – Marseille 3e Arrondissement

Ici, on célèbre la survie autant que la mémoire. Des corps en résistance s’invitent au festin : qu’est-ce qu’un « dernier repas » pour celles et ceux que la société cherche à effacer ? Et si l’Eucharistie devenait une explosion collective de désir, de rage, de beauté ? Un groupe de personnes se réunit autour d’une table pour un dernier repas. L’une d’elles annonce que le groupe va bientôt se dissoudre. Inspiré par la Cène, le collectif MEXA invite à une performance-banquet, interrogeant la mémoire des disparus et la nécessité de raconter leurs histoires. En un repas politique, festif et irrévérencieux, à la croisée de la performance, de la fête queer et du rituel collectif, le spectacle s’articule autour d’une longue table et d’un gâteau géant contenant une sacrée surprise. Né dans le contexte des foyers d’accueil au Brésil, Mexa réunit des artistes issus de différents horizons et luttes LGBTQIA+. Ici, on célèbre la survie autant que la mémoire. Des corps en résistance s’invitent au festin : qu’est-ce qu’un « dernier repas » pour celles et ceux que la société cherche à effacer ? Et si l’Eucharistie devenait une explosion collective de désir, de rage, de beauté ? Équipée de micros, de caméras, de capteurs sonores, la scène devient une caisse de résonance pour les voix qu’on n’écoute pas. Les plats sont réels, les émotions aussi. Entre gospel de survie et cake burlesque, The Last Supper offre un moment où fiction, fête et politique s’entrelacent — dans un geste aussi poignant que joyeux. « On ne mange pas juste pour se nourrir. On mange pour se souvenir, pour revendiquer, pour aimer. » Le collectif Mexa est basé à São Paulo. Situé entre la réalité et la fiction, l’autobiographie et le théâtre documentaire, leur travail remet en question les frontières de l’art et de la vie. Depuis près de dix ans et à travers des performances telles que The more you rehearse, the worst it gets (2021) Bocca Chiusa (2022) et Pumpitopera Transatlantica (2023), iels explorent les intersections par des processus expérimentaux. En 2019, le collectif a reçu le Denilto Gomes Dance Award pour ses contributions à l'esthétique noire et de genre.

Here, survival is celebrated as much as memory. Bodies in resistance invite themselves to the feast: what is a "last supper" for those whom society seeks to erase? What if the Eucharist became a collective explosion of desire, rage and beauty? A group of people gather around a table for a last meal. One of them announces that the group will soon disband. Inspired by the Last Supper, the MEXA collective invites us to a performance-banquet, questioning the memory of the disappeared and the need to tell their stories. A political, festive and irreverent meal, at the crossroads of performance, queer celebration and collective ritual, the show revolves around a long table and a giant cake containing one hell of a surprise. Born in the context of Brazilian shelters, Mexa brings together artists from different backgrounds and LGBTQIA+ struggles. Here, survival is celebrated as much as memory. Bodies in resistance invite themselves to the feast: what is a "last meal" for those whom society seeks to erase? What if the Eucharist became a collective explosion of desire, rage and beauty? Equipped with microphones, cameras and sound sensors, the stage becomes a sounding board for unheard voices. The food is real, and so are the emotions. Somewhere between survival gospel and burlesque cake, The Last Supper offers a moment where fiction, celebration and politics intertwine? in a gesture as poignant as it is joyful. "We don't eat just to eat. We eat to remember, to claim, to love." The Mexa collective is based in São Paulo. Situated between reality and fiction, autobiography and documentary theater, their work questions the boundaries between art and life. For almost ten years and through performances such as The more you rehearse, the worse it gets (2021) Bocca Chiusa (2022) and Pumpitopera Transatlantica (2023), they have been exploring intersections through experimental processes. In 2019, the collective received the Denilto Gomes Dance Award for its contributions to black and gender aesthetics.

Hier wird sowohl das Überleben als auch die Erinnerung gefeiert. Körper im Widerstand laden sich zum Festmahl ein: Was ist ein "letztes Mahl" für diejenigen, die die Gesellschaft auszulöschen versucht? Was, wenn die Eucharistie zu einer kollektiven Explosion von Verlangen, Wut und Schönheit wird? Eine Gruppe von Menschen versammelt sich um einen Tisch, um ein letztes Essen zu sich zu nehmen. Eine der Personen kündigt an, dass sich die Gruppe bald auflösen wird. Inspiriert vom letzten Abendmahl lädt das Kollektiv MEXA zu einer Bankett-Performance ein, die die Erinnerung an die Verstorbenen und die Notwendigkeit, ihre Geschichten zu erzählen, in Frage stellt. Die Aufführung ist ein politisches, festliches und respektloses Mahl an der Schnittstelle zwischen Performance, queerem Fest und kollektivem Ritual, das sich um eine lange Tafel und einen riesigen Kuchen mit einer heiligen Überraschung dreht. Mexa entstand im Kontext von Kinderheimen in Brasilien und vereint Künstlerinnen und Künstler mit unterschiedlichen Hintergründen und LGBTQIA+-Kämpfen. Hier wird das Überleben ebenso gefeiert wie die Erinnerung. Körper im Widerstand werden zum Festmahl eingeladen: Was ist ein "letztes Mahl" für diejenigen, die die Gesellschaft auszulöschen versucht? Was, wenn die Eucharistie zu einer kollektiven Explosion von Verlangen, Wut und Schönheit wird? Die Bühne ist mit Mikrofonen, Kameras und Tonsensoren ausgestattet und wird zu einem Resonanzkörper für die Stimmen, die nicht gehört werden. Die Gerichte sind echt, die Emotionen auch. Zwischen Überlebensgospel und Burlesque-Cake bietet The Last Supper einen Moment, in dem Fiktion, Fest und Politik miteinander verwoben sind? in einer Geste, die ebenso ergreifend wie fröhlich ist. "Man isst nicht nur, um sich zu ernähren. Man isst, um sich zu erinnern, um Ansprüche zu stellen, um zu lieben." Das Mexa-Kollektiv hat seinen Sitz in São Paulo. Zwischen Realität und Fiktion, Autobiografie und dokumentarischem Theater angesiedelt, stellt ihre Arbeit die Grenzen von Kunst und Leben in Frage. Seit fast zehn Jahren und durch Performances wie The more you rehearse, the worst it gets (2021) Bocca Chiusa (2022) und Pumpitopera Transatlantica (2023) erforschen sie die Schnittstellen durch experimentelle Prozesse. 2019 erhielt das Kollektiv den Denilto Gomes Dance Award für seine Beiträge zur Schwarzen und Gender-Ästhetik.

Hier vieren we zowel het overleven als de herinnering. Lichamen in verzet nodigen zichzelf uit voor het feest: wat is een "laatste avondmaal" voor hen die de maatschappij probeert uit te wissen? Wat als de eucharistie een collectieve explosie van verlangen, woede en schoonheid zou worden? Een groep mensen verzamelt zich rond een tafel voor een laatste maaltijd. Een van hen kondigt aan dat de groep binnenkort zal worden ontbonden. Geïnspireerd door het Laatste Avondmaal nodigt het collectief MEXA je uit voor een performance-banket, waarbij de herinnering aan de verdwenen personen en de noodzaak om hun verhalen te vertellen in vraag worden gesteld. In een politieke, feestelijke en oneerbiedige maaltijd, op het kruispunt van performance, queer party en collectief ritueel, is de show opgebouwd rond een lange tafel en een gigantische taart met een grote verrassing. Mexa is geboren in de context van Braziliaanse pleeggezinnen en brengt kunstenaars met verschillende achtergronden en LGBTQIA+-strijd samen. Hier vieren we zowel overleving als herinnering. Lichamen in verzet nodigen zichzelf uit voor het feest: wat is een 'laatste maaltijd' voor hen die de maatschappij probeert uit te wissen? Wat als de eucharistie een collectieve explosie van verlangen, woede en schoonheid zou worden? Uitgerust met microfoons, camera's en geluidssensoren wordt het podium een klankbord voor de ongehoorde stemmen. Het eten is echt, net als de emoties. Ergens tussen overlevingsevangelie en burleske taart biedt Het Laatste Avondmaal een moment waarop fictie, viering en politiek samenkomen in een gebaar dat even aangrijpend als vreugdevol is. "We eten niet alleen om te eten. We eten om te herinneren, op te eisen, lief te hebben Het Mexa-collectief is gevestigd in São Paulo. Hun werk bevindt zich tussen realiteit en fictie, autobiografie en documentair theater en stelt de grenzen tussen kunst en leven in vraag. Door middel van voorstellingen als The more you rehearse, the worse it gets (2021) Bocca Chiusa (2022) en Pumpitopera Transatlantica (2023) verkennen ze al bijna tien jaar door middel van experimentele processen kruispunten. In 2019 ontving het collectief de Denilto Gomes Dance Award voor hun bijdragen aan zwarte en genderesthetiek.

Aquí celebramos tanto la supervivencia como la memoria. Los cuerpos en resistencia se invitan a sí mismos al banquete: ¿qué es una "última cena" para aquellos a quienes la sociedad trata de borrar? ¿Y si la Eucaristía se convirtiera en una explosión colectiva de deseo, rabia y belleza? Un grupo de personas se reúne alrededor de una mesa para una última comida. Uno de ellos anuncia que el grupo pronto se disolverá. Inspirándose en la Última Cena, el colectivo MEXA le invita a una performance-banquete, cuestionando la memoria de los desaparecidos y la necesidad de contar sus historias. En una comida política, festiva e irreverente, en la encrucijada de la performance, la fiesta queer y el ritual colectivo, el espectáculo se construye en torno a una larga mesa y un pastel gigante que contiene una gran sorpresa. Nacida en el contexto de los hogares de acogida brasileños, Mexa reúne a artistas de diferentes orígenes y luchas LGBTQIA+. Aquí celebramos la supervivencia tanto como la memoria. Los cuerpos en resistencia se invitan a sí mismos al festín: ¿qué es una "última comida" para aquellos a quienes la sociedad pretende borrar? ¿Y si la Eucaristía se convirtiera en una explosión colectiva de deseo, rabia y belleza? Equipado con micrófonos, cámaras y sensores de sonido, el escenario se convierte en caja de resonancia de las voces no escuchadas. La comida es real, y las emociones también. A medio camino entre el evangelio de supervivencia y la tarta burlesca, La última cena ofrece un momento en el que ficción, celebración y política se entrecruzan… en un gesto tan conmovedor como alegre. "No comemos sólo por comer. Comemos para recordar, para reivindicar, para amar El colectivo Mexa tiene su sede en São Paulo. Situado entre la realidad y la ficción, la autobiografía y el teatro documental, su trabajo cuestiona los límites entre el arte y la vida. Durante casi diez años, a través de espectáculos como The more you rehearse, the worse it gets (2021) Bocca Chiusa (2022) y Pumpitopera Transatlantica (2023), han estado explorando intersecciones a través de procesos experimentales. En 2019, el colectivo recibió el Premio Denilto Gomes de Danza por sus contribuciones a la estética negra y de género.

Qui si celebra la sopravvivenza e la memoria. I corpi in resistenza si invitano al banchetto: cos'è un'"ultima cena" per coloro che la società cerca di cancellare? E se l'Eucaristia diventasse un'esplosione collettiva di desiderio, rabbia e bellezza? Un gruppo di persone si riunisce intorno a un tavolo per l'ultimo pasto. Uno di loro annuncia che il gruppo si scioglierà presto. Ispirandosi all'Ultima Cena, il collettivo MEXA vi invita a una performance-banchetto che mette in discussione la memoria degli scomparsi e la necessità di raccontare le loro storie. In un pasto politico, festoso e irriverente, all'incrocio tra performance, festa queer e rituale collettivo, lo spettacolo è costruito intorno a un lungo tavolo e a una torta gigante contenente una grande sorpresa. Nato nel contesto delle case famiglia brasiliane, Mexa riunisce artisti di diversa provenienza e con lotte LGBTQIA+. Qui si celebra la sopravvivenza e la memoria. Corpi in resistenza si invitano al banchetto: che cos'è un "ultimo pasto" per coloro che la società cerca di cancellare? E se l'Eucaristia diventasse un'esplosione collettiva di desiderio, rabbia e bellezza? Dotato di microfoni, telecamere e sensori sonori, il palco diventa una cassa di risonanza per le voci inascoltate. Il cibo è reale, così come le emozioni. A metà strada tra il survival gospel e la torta burlesca, L'ultima cena offre un momento in cui finzione, celebrazione e politica si intrecciano, in un gesto tanto struggente quanto gioioso. "Non mangiamo solo per mangiare. Mangiamo per ricordare, per rivendicare, per amare Il collettivo Mexa ha sede a San Paolo. Situato tra realtà e finzione, autobiografia e teatro documentario, il loro lavoro mette in discussione i confini tra arte e vita. Da quasi dieci anni, attraverso spettacoli come The more you rehearse, the worse it gets (2021) Bocca Chiusa (2022) e Pumpitopera Transatlantica (2023), esplorano le intersezioni attraverso processi sperimentali. Nel 2019 il collettivo ha ricevuto il Denilto Gomes Dance Award per il suo contributo all'estetica nera e di genere.