Description
Entourés du public, sur une toute petite scène intimiste, Florent et David, artistes de cirque, nous invitent à entendre leurs pensées de fils, de pères, d’amis, d’amour et de doutes. Par un double dialogue de corps et de mots, ils confient leurs peurs, leurs échecs, tentent d’aller vers la douceur, la tendresse, de se réapproprier leurs rôles et postures de pères, en quête d’une paternité alternative à celle qu’ils ont vécue.
Au fil des confidences, la scène évolue et les contraint progressivement à s’adapter en prenant de plus en plus de risques, l’un portant l’autre jonglant. Entre humour et tension, confiance et défiance, ils osent montrer leur vulnérabilité, évoquent le creux de nos coeurs. Ils nous ressemblent autant qu’ils nous rassemblent. Par ces questions profondes et contemporaines, « (En)vers nos pères » explore ainsi la généalogie des pères et sonde la domination des enfants dans le modèle familial patriarcal. Cette proposition introspective, profonde et pleine d’espoir, nous fait passer du rire aux larmes et en fait un spectacle sur la transmission, empreint de vérité, qui nous touche et résonne bien au-delà, dans nos vies.
English
Surrounded by the audience on a tiny, intimate stage, Florent and David, two circus artists, invite us to listen to their thoughts on being sons, fathers, friends, love, and doubts. Through a dual dialogue of body and words, they share their fears and failures, striving to embrace gentleness tenderness, and to reclaim their roles and positions as fathers, in search of a fatherhood different from the one they experienced.
As they open up to one another, the scene evolves and gradually forces them to adapt by taking greater and greater risks, one carrying the other as they juggle. Between humor and tension, trust and mistrust, they dare to show their vulnerability, touching the very depths of our hearts. They resemble us as much as they bring us together. Through these profound and contemporary questions, %AB (En)vers nos p%E8res %BB explores the genealogy of fathers and examines the dominance of children within the patriarchal family model. This introspective, profound, and hopeful work takes us from laughter to tears, making it a performance about the passing down of experiences—steeped in truth—that touches us and resonates far beyond the stage, into our own lives.
Deutsch
Umgeben vom Publikum, auf einer winzigen, intimen Bühne, laden uns die Zirkuskünstler Florent und David ein, ihre Gedanken über das Sohn-Sein, das Vater-Sein, über Freundschaft, Liebe und Zweifel zu hören. In einem doppelten Dialog aus Körper und Worten vertrauen sie uns ihre Ängste und Misserfolge an, versuchen, sich der Sanftheit und Zärtlichkeit zu finden und sich ihre Rollen und Haltungen als Väter wieder anzueignen, auf der Suche nach einer alternativen Vaterschaft zu der, die sie selbst erlebt haben.
Im Laufe der Vertraulichkeiten verändert sich die Szene und zwingt sie nach und nach dazu, sich anzupassen, indem sie immer größere Risiken eingehen – der eine trägt den anderen, während sie jonglieren. Zwischen Humor und Spannung, Vertrauen und Misstrauen wagen sie es, ihre Verletzlichkeit zu zeigen, und sprechen uns tief im Herzen an. Sie ähneln uns ebenso sehr, wie sie uns zusammenbringen. Mit diesen tiefgründigen und zeitgemäßen Fragen erkundet „(En)vers nos pères“ die Genealogie der Väter und hinterfragt die Dominanz der Kinder im patriarchalischen Familienmodell. Dieses introspektive, tiefgründige und hoffnungsvolle Stück lässt uns zwischen Lachen und Weinen schwanken und macht es zu einer von Wahrhaftigkeit geprägten Aufführung über die Weitergabe von Erfahrungen, die uns berührt und weit über die Bühne hinaus in unser Leben nachhallt.
Dutch
Omringd door het publiek, op een heel klein, intiem podium, nodigen de circusartiesten Florent en David ons uit om te luisteren naar hun gedachten over het vaderschap, het moederschap, vriendschap, liefde en twijfels. Door middel van een dubbele dialoog van lichaamstaal en woorden vertrouwen ze ons hun angsten en mislukkingen toe, proberen ze zachtheid te vinden, tederheid te vinden en hun rollen en houdingen als vaders opnieuw eigen te maken, op zoek naar een vaderschap dat anders is dan dat wat zij zelf hebben meegemaakt.
Naarmate de vertrouwelijke gesprekken vorderen, verandert het toneel en worden ze geleidelijk gedwongen zich aan te passen door steeds meer risico’s te nemen, waarbij de een de ander draagt en ze met elkaar jongleren. Tussen humor en spanning, vertrouwen en wantrouwen durven ze hun kwetsbaarheid te tonen en raken ze de kern van ons hart. Ze lijken net zozeer op ons als dat ze ons samenbrengen. Aan de hand van deze diepgaande en hedendaagse vragen verkent %AB (En)vers nos p%E8res %BB de genealogie van de vaders en onderzoekt het de dominantie van kinderen binnen het patriarchale gezinsmodel. Dit introspectieve, diepgaande en hoopvolle stuk laat ons lachen en huilen en maakt er een voorstelling over overdracht van waarheid van, die ons raakt en ver buiten de voorstelling, in ons eigen leven, blijft nagalmen.
Español
Rodeados por el público, en un escenario muy pequeño e íntimo, Florent y David, artistas de circo, nos invitan a escuchar sus reflexiones sobre ser hijos, padres, amigos, el amor y las dudas. A través de un doble diálogo entre el cuerpo y las palabras, nos confían sus miedos y sus fracasos, e intentan acercarse a la dulzura, la ternura, y a reapropiarse de sus roles y posturas como padres, en busca de una paternidad alternativa a la que han vivido.
A medida que se suceden las confidencias, la escena evoluciona y les obliga progresivamente a adaptarse, asumiendo cada vez más riesgos, uno llevando al otro mientras hacen malabares. Entre el humor y la tensión, la confianza y la desconfianza, se atreven a mostrar su vulnerabilidad y tocan lo más profundo de nuestros corazones. Se parecen a nosotros tanto como nos unen. A través de estas cuestiones profundas y contemporáneas, «(En)vers nos pères» explora así la genealogía de los padres y analiza el dominio de los hijos en el modelo familiar patriarcal. Esta propuesta introspectiva, profunda y llena de esperanza nos hace pasar de la risa al llanto y la convierte en un espectáculo sobre la transmisión, impregnado de verdad, que nos conmueve y resuena mucho más allá, en nuestras vidas.
Italiano
Circondati dal pubblico, su un palcoscenico minuscolo e intimo, Florent e David, artisti circensi, ci invitano ad ascoltare i loro pensieri di figli, padri, amici, sull’amore e sui dubbi. Attraverso un doppio dialogo fatto di corpi e parole, confidano le loro paure, i loro fallimenti, cercano di avvicinarsi alla dolcezza, alla tenerezza, a riappropriarsi dei propri ruoli e atteggiamenti di padri, alla ricerca di una paternità alternativa a quella che hanno vissuto.
Man mano che le confidenze si susseguono, la scena si evolve e li costringe progressivamente ad adattarsi, assumendosi rischi sempre maggiori, l’uno che sostiene l’altro in un gioco di equilibrismo. Tra umorismo e tensione, fiducia e diffidenza, osano mostrare la loro vulnerabilità, toccando il profondo dei nostri cuori. Ci assomigliano tanto quanto ci uniscono. Attraverso queste domande profonde e attuali, %AB (En)vers nos p%E8res %BB esplora così la genealogia dei padri e indaga il dominio dei figli nel modello familiare patriarcale. Questa proposta introspettiva, profonda e piena di speranza, ci fa passare dal riso alle lacrime e ne fa uno spettacolo sulla trasmissione, intriso di verità, che ci commuove e risuona ben oltre, nelle nostre vite.