Description
Construite au XIIème siècle, sur les rives de l’Agoût, l’église est un magnifique ouvrage roman (le plus haut de l’Hérault avec son altitude de 950m). Son plan simple est typique de l’art roman : une nef unique à 4 travées, terminée par une abside en cul-de-four orientée à l’est. Abandonnée au début du XIXème siècle, en grande partie détruite.
English
Built in the 12th century on the banks of the Agoût river, the church is a magnificent Romanesque structure (the highest in the Hérault at 950m). Its simple layout is typical of Romanesque art: a single nave with 4 bays, ending in an east-facing cul-de-four apse. Abandoned in the early 19th century, it was largely destroyed.
Deutsch
Die Kirche wurde im 12. Jahrhundert am Ufer des Agoût erbaut und ist ein wunderschönes romanisches Bauwerk (mit einer Höhe von 950 m das höchste im Hérault). Ihr einfacher Grundriss ist typisch für die romanische Kunst: ein einziges Schiff mit vier Jochen, das von einer nach Osten gerichteten Apsis in Form eines Halbkreises abgeschlossen wird. Jahrhunderts verlassen und größtenteils zerstört.
Dutch
De kerk werd in de 12e eeuw gebouwd aan de oever van de rivier de Agoût en is een prachtig Romaans bouwwerk (de hoogste in de Hérault op 950 m). De eenvoudige indeling is typerend voor de Romaanse kunst: een enkel schip met 4 traveeën, eindigend in een doodlopende apsis op het oosten. De kerk werd aan het begin van de 19e eeuw verlaten en grotendeels verwoest.
Español
Construida en el siglo XII a orillas del río Agoût, la iglesia es una magnífica construcción románica (la más alta del Hérault, a 950 m). Su sencillo trazado es típico del arte románico: una sola nave de 4 tramos, terminada en un ábside en ángulo recto orientado hacia el este. Abandonada a principios del siglo XIX, fue destruida en gran parte.
Italiano
Costruita nel XII secolo sulle rive del fiume Agoût, la chiesa è una magnifica struttura romanica (la più alta dell'Hérault a 950 m). La sua pianta semplice è tipica dell'arte romanica: un'unica navata con 4 campate, che termina con un'abside a cul-de-four rivolta verso est. Abbandonata all'inizio del XIX secolo, è stata in gran parte distrutta.