Parc du Château d'eau – Colmar

Ce parc également appelé « parc de la cour d’appel » en raison de la proximité du tribunal, a été aménagé à la fin du XIXe siècle, lors de l’extension de Colmar vers le sud. Correspondant à l’un des plus hauts points de la ville, le site fut retenu pour accueillir le château d’eau qui devait réguler la distribution d’eau à Colmar. De style néo-gothique allemand, il fut construit entre 1884 et 1886. La cour d’appel quant à elle, fut édifiée entre 1902 et 1906. En 1907, un monument à la mémoire d’Auguste Bartholdi est érigé à l’entrée sud-est du parc. Le parc servit aux vignobles et jardins expérimentaux de la société d’horticulture et de viticulture. Entre 1959 et 1989, un pavillon accueillit également les collections du musée d’histoire naturelle. De ce riche passé botanique, de nombreux arbres remarquables restent témoins, notamment un spécimen de séquoia et un cyprès des marécages. Depuis le début des années 2000, une importante roseraie contribue à embellir un parc propice aux promenades ou au repos sur l’un de ses nombreux bancs.

This park, also known as the "park of the court of appeal" because of its proximity to the court, was developed at the end of the 19th century, when Colmar was extended southwards. Corresponding to one of the highest points of the city, the site was chosen to accommodate the water tower that was to regulate the distribution of water in Colmar. In German neo-gothic style, it was built between 1884 and 1886. The Court of Appeal was built between 1902 and 1906. In 1907, a monument in memory of August Bartholdi was erected at the south-east entrance to the park. The park was used for the vineyards and experimental gardens of the horticultural and viticultural society. Between 1959 and 1989, a pavilion also housed the collections of the Natural History Museum. Many remarkable trees bear witness to this rich botanical past, including a specimen of redwood and a swamp cypress. Since the early 2000s, a large rose garden has been contributing to the beauty of the park, which is ideal for walks or resting on one of its many benches.

Dieser Park, der aufgrund seiner Nähe zum Gericht auch "Parc de la Cour d'Appel" genannt wird, wurde Ende des 19. Jahrhunderts angelegt, als sich Colmar nach Süden ausdehnte. Der Standort, der einem der höchsten Punkte der Stadt entspricht, wurde als Standort für den Wasserturm ausgewählt, der die Wasserverteilung in Colmar regulieren sollte. Der Wasserturm wurde zwischen 1884 und 1886 im Stil der deutschen Neogotik errichtet. Das Berufungsgericht wurde zwischen 1902 und 1906 erbaut. 1907 wurde am südöstlichen Eingang des Parks ein Denkmal zu Ehren von Auguste Bartholdi errichtet. Der Park diente den Weinbergen und Versuchsgärten der Gartenbau- und Weinbaugesellschaft. Zwischen 1959 und 1989 beherbergte ein Pavillon außerdem die Sammlungen des Naturhistorischen Museums. Von dieser reichen botanischen Vergangenheit zeugen noch viele bemerkenswerte Bäume, darunter ein Exemplar des Mammutbaums und eine Sumpfzypresse. Seit Anfang der 2000er Jahre trägt ein großer Rosengarten zur Verschönerung des Parks bei, der zu Spaziergängen oder zum Ausruhen auf einer der zahlreichen Bänke einlädt.

Dit park, ook bekend als het "Park van het Hof van Beroep" vanwege de nabijheid van de rechtbank, werd aangelegd aan het einde van de 19e eeuw, toen Colmar zich naar het zuiden uitbreidde. De plaats, die overeenkomt met een van de hoogste punten van de stad, werd gekozen om de watertoren te herbergen die de waterdistributie in Colmar moest regelen. Het werd gebouwd in de Duitse neogotische stijl tussen 1884 en 1886. Het Hof van Beroep werd gebouwd tussen 1902 en 1906. In 1907 werd bij de zuidoostelijke ingang van het park een monument voor Auguste Bartholdi opgericht. Het park werd gebruikt voor de wijngaarden en proeftuinen van de Tuinbouw- en Wijnbouwvereniging. Tussen 1959 en 1989 waren in een paviljoen ook de collecties van het Natuurhistorisch Museum ondergebracht. Uit dit rijke botanische verleden zijn een aantal opmerkelijke bomen overgebleven, waaronder een exemplaar van de sequoia en een moerascipres. Sinds het begin van de jaren 2000 verfraait een grote rozentuin het park, dat ideaal is voor wandelingen of om uit te rusten op een van de vele bankjes.

Este parque, también conocido como el "Parque del Tribunal de Apelación" por su proximidad al tribunal, fue trazado a finales del siglo XIX, cuando Colmar se expandía hacia el sur. Al corresponder a uno de los puntos más altos de la ciudad, el emplazamiento fue elegido para albergar la torre de agua que debía regular la distribución del agua en Colmar. Se construyó en estilo neogótico alemán entre 1884 y 1886. El Tribunal de Apelación se construyó entre 1902 y 1906. En 1907 se erigió un monumento a Auguste Bartholdi en la entrada sureste del parque. El parque fue utilizado para viñedos y jardines experimentales por la Sociedad de Horticultura y Viticultura. Entre 1959 y 1989, también se utilizó un pabellón para albergar las colecciones del Museo de Historia Natural. Numerosos árboles notables permanecen como testigos de este rico pasado botánico, incluyendo un ejemplar de secoya y un ciprés de los pantanos. Desde principios del año 2000, una gran rosaleda ha contribuido a embellecer el parque, ideal para pasear o descansar en uno de los numerosos bancos.

Questo parco, noto anche come "Parco della Corte d'Appello" per la sua vicinanza al tribunale, fu realizzato alla fine del XIX secolo, quando Colmar si stava espandendo verso sud. Corrispondendo a uno dei punti più alti della città, il sito fu scelto per ospitare la torre idrica che doveva regolare la distribuzione dell'acqua a Colmar. Fu costruito in stile neogotico tedesco tra il 1884 e il 1886. La Corte d'Appello fu costruita tra il 1902 e il 1906. Nel 1907, all'ingresso sud-est del parco fu eretto un monumento ad Auguste Bartholdi. Il parco è stato utilizzato per vigneti e giardini sperimentali dalla Società di Orticoltura e Viticoltura. Tra il 1959 e il 1989, un padiglione è stato utilizzato anche per ospitare le collezioni del Museo di Storia Naturale. A testimonianza di questo ricco passato botanico rimangono numerosi alberi notevoli, tra cui un esemplare di sequoia e un cipresso di palude. Dall'inizio del 2000, un grande roseto ha contribuito ad abbellire il parco, ideale per passeggiate o per riposare su una delle tante panchine.