Oratoire Saint Eloi

Cet oratoire est dédié à Saint Eloi, un saint très connu sur le territoire du Pays d'Arles, le patron des "ménagers", petits propriétaires. L'oratoire a été construit au XIXème siècle (1859) et marquait, au midi, les limites de la ville. Il joue encore un rôle important dans le déroulement de la fête de saint Eloi, puisqu'il est le point de passage obligé de la charrette et des charretiers pendant les préparatifs et la fête elle-même. Le 1er dimanche de décembre, la confrérie célèbre au pied de cet oratoire la Saint Eloi d'hiver. Entre symboles religieux et repaires paysagers, les oratoires sont érigés pour remercier un saint d'avoir exaucé un voeu, pour protéger les habitants contre les épidémies. Il se compose d'un cippe mouluré qui repose sur un socle. La niche est en plein cintre protégée par une grille. Elle est entourée de colonnes cannelées, coiffée d'un toit à deux pentes. Le fronton est triangulaire. Sur le haut du toit, il y a une petite croix en métal. Vous pourrez voir la statue de saint Eloi.

This Chapel is dedicated to Saint Eloi, a saint very well known on the territory of the country of Arles, the boss of the "household", small owners.The oratory was built in the nineteenth century (1859) and marked, to the South, the city limits.He still plays an important role in the course of the feast of saint Eloi, since it is the crossing point of the cart and the Carters during the preparations and the party itself. The 1st Sunday in December, the brotherhood celebrates at the foot of this oratory Saint Eloi winter.Between religious symbols and landscaped lairs, oratories are erected to thank a saint to have granted a wish to protect the inhabitants against epidemics.It consists of a moulded cippus, which rests on a base. The niche is semicircular protected by a grid. It is surrounded by fluted columns, topped by a roof with two slopes. The pediment is triangular. On the top of the roof, there is a small metal cross. You will see the statue of saint Eloi.

Diese Kapelle ist Saint Eloi, ein Heiliger sehr bekannt auf dem Territorium des Landes von Arles, der Chef der "Haushalt", kleine Besitzer gewidmet.Das Oratorium wurde erbaut im neunzehnten Jahrhundert (1859) und markiert, im Süden des Stadtgebietes.Er spielt immer noch eine wichtige Rolle im Rahmen des Festes von Saint Eloi, denn es ist der Kreuzungspunkt der Wagen und die Fuhrleute in die Vorbereitungen und die Partei selbst. 1. Sonntag im Dezember, feiert die Bruderschaft am Fuße dieses Oratorium Saint Eloi Winters.Zwischen religiösen Symbolen und angelegten Höhlen sind Oratorien errichtet, um ein Heiliger gewährt den Wunsch, die Bewohner gegen Epidemien zu schützen danken.Es besteht aus einem geformten Cippus, die auf einem Sockel ruht. Die Nische ist halbkreisförmig durch ein Gitter geschützt. Es ist umgeben von kannelierten Säulen, gekrönt von einem Dach mit zwei Pisten. Der Giebel ist dreieckig. Oben auf dem Dach gibt es ein kleines Metallkreuz. Sie sehen die Statue von St. Eloi.

Dit oratorium is gewijd aan Sint Eloi, een bekende heilige in de streek van Arles, de beschermheilige van de "ménagers", kleine landeigenaren. Het oratorium werd gebouwd in de 19e eeuw (1859) en markeerde de zuidelijke grenzen van de stad. Het speelt nog steeds een belangrijke rol bij de viering van het feest van Sint Eloi, want het is het verplichte doorgangspunt voor de kar en de karren tijdens de voorbereidingen en het feest zelf. Op de eerste zondag van december viert de broederschap aan de voet van dit oratorium de winterse Sint Eloi. Tussen religieuze symbolen en landschappen worden de oratoria opgericht om een heilige te bedanken voor het vervullen van een wens, om de inwoners te beschermen tegen epidemieën. Het bestaat uit een gegoten cippus die op een voetstuk rust. De nis heeft de vorm van een halfronde boog, beschermd door een rooster. Het is omgeven door gecanneleerde zuilen en wordt bekroond door een zadeldak. Het fronton is driehoekig. Bovenop het dak staat een klein metalen kruis. Je kunt het standbeeld van Sint Eloi zien.

Oratorio St Eloi: Este oratorio dedicado a San Eligio, un santo muy conocido en el territorio de la región de Arles, el patrono de los orfebres, pequeños propietarios. El oratorio se construyó en el siglo XIX (1859) y marcaba, a mediodía, los límites de la ciudad. Todavía desempeña un papel importante en el desarrollo de la fiesta de San Eligio, ya que es el punto de paso obligado del carro y de los carreteros durante los preparativos y la fiesta en sí. El primer domingo de diciembre, la cofradía celebra al pie de este oratorio la fiesta de San Eligio de invierno. Entre símbolos religiosos y refugios paisajísticos, los oratorios se erigen para agradecer a un santo por haber concedido un deseo, para proteger a los habitantes contra las epidemias. Está compuesto por un cipo con moldura que reposa sobre una base. La hornacina está en plena cimbra protegida por una rejilla. Está rodeada de columnas acanaladas, cubierta por un tejado a dos aguas. El frontal es triangular. En la parte superior del tejado, hay una pequeña cruz de metal. Podrá ver la estatua de San Eligio. Oratorio St Roch: El oratorio St Roch, que data de 1854, marcaba el límite urbano occidental. Este edículo votivo está dedicado a San Roque, patrono de los enfermos de peste: es un santo muy popular en Provenza por las grandes epidemias de cólera y de peste que marcaron sobre todo los siglos XVIII y XIX. Este incluye una dedicatoria de 1854. Está compuesto por una hornacina inscrita en un cuerpo alto principal de piedra, con cuatro columnas que reposa sobre arcos de cañón. El soporte es bajo. El tejado dispone de cuatro aguas y de una cruz de metal. Verá la estatua en la hornacina que representa a San Roque.

Oratorio di St Eloi: Questa cappella è dedicata a Saint Eloi, Santo molto conosciuto sul territorio attorno a Arles, patrono dei "ménagers", piccoli proprietari terrieri. La cappella fu costruita nel XIX secolo (1859) e segnava i limiti a sud della città. Occupa ancor oggi un importante ruolo nello svolgimento delle festività in onore di Saint Eloi, poiché è il punto di passaggio obbligato del carretto e dei carrettieri durante i preparativi della festa. La prima domenica di dicembre, la confraternita celebra ai piedi di questa cappella la festa di Saint Eloi. A metà strada tra simboli religiosi e riferimenti paesaggistici, gli oratori vengono eretti per ringraziare un santo di aver esaudito una preghiera, o protetto gli abitanti dalle epidemie. Questo oratorio si compone di un cippo lavorato che poggia su uno zoccolo. La nicchia, a tutto sesto, è protetta da un cancelletto. È circondata da colonne scanalate, e presenta una copertura con un tetto a due falde. Il timpano è triangolare. Sulla parte superiore del tetto, è installata una croce di metallo. È visibile la statua di Saint Eloi. Oratorio di St Roch: L'oratorio di St Roch, risalente al 1854, segnava il limite urbano occidentale. Questa edicola votiva è dedicata a San Rocco, patrono degli appestati: è un santo molto popolare in Provenza a causa delle grandi epidemie di colera e di peste che segnarono soprattutto il XVIII e XIX secolo. Quest'ultima porta una dedica del 1854. Si compone di una nicchia inscritta in un corpo principale in pietra, con quattro colonne che poggiano su archi a tutto sesto. Il supporto è basso. Il tetto è formato da quattro falde e da una croce in metallo. Nella nicchia si trova la statua che rappresenta San Rocco.