L'Etablissement des Bains – Biarritz

Les premières constructions en bois de cabines de bains apparaissent vers 1845.En 1858, un second établissement est construit car emporté par les vagues mais détruit par un raz-de-marée en 1924. Ce bâtiment de style néo-régional est inauguré en 1925, détruit par un incendie en 1928, il n’en reste aujourd’hui que le soubassement. Un complexe est inauguré en 1930. Acheté par la Ville en 1939. Un écroulement de la falaise survenu en 1971 sonne la fermeture du bâtiment au public. Il a été reconstruit à l’identique et inauguré en 2009 après avoir été fermé pendant plus de 30 ans. Réalisé par l’architecte José Moraiz, il reprend ses fonctions liées aux bains de mer en accueillant des locaux pour les sauveteurs, les clubs et écoles de surf, des cabines de douches Une sculpture de Joël Roux a été érigée sur l’esplanade, en hommage aux tontons surfeurs qui en 1957 ont lancé le surf en Europe.

The first wooden bathhouses were built around 1845, and in 1858 a second one was built because it was washed away by the waves, but was destroyed by a tidal wave in 1924. This neo-regional style building was inaugurated in 1925 and destroyed by fire in 1928. A complex was inaugurated in 1930. It was bought by the city in 1939. A collapse of the cliff in 1971 closed the building to the public. It was rebuilt identically and inaugurated in 2009 after being closed for more than 30 years Designed by the architect José Moraiz, the building has been restored to its original function as a sea bathing facility, with rooms for lifeguards, surfing clubs and schools, and showers A sculpture by Joël Roux has been erected on the esplanade, in homage to the surfing tontons who in 1957 launched surfing in Europe.

Die ersten Holzkonstruktionen von Badehäuschen tauchten um 1845 auf.1858 wurde ein zweites Badehaus gebaut, da es von den Wellen weggespült, aber 1924 durch eine Flutwelle zerstört wurde. Das Gebäude im neoregionalen Stil wurde 1925 eingeweiht und 1928 durch einen Brand zerstört, von dem heute nur noch der Sockel übrig ist. Ein Komplex wurde 1930 eingeweiht. Er wurde 1939 von der Stadt gekauft. Ein Klippeneinsturz im Jahr 1971 bedeutete die Schließung des Gebäudes für die Öffentlichkeit. Es wurde originalgetreu wieder aufgebaut und 2009 eingeweiht, nachdem es über 30 Jahre lang geschlossen war Das vom Architekten José Moraiz entworfene Gebäude erfüllt wieder die Funktionen des Meeresbades, indem es Räume für Rettungsschwimmer, Surfclubs und -schulen sowie Duschkabinen beherbergt Eine Skulptur von Joël Roux wurde auf der Esplanade errichtet, als Hommage an die Surf-Tontons, die 1957

De eerste houten badhuizen werden gebouwd rond 1845, en een tweede werd gebouwd in 1858 omdat het werd weggespoeld door de golven, maar verwoest door een vloedgolf in 1924. Dit gebouw in neo-regionale stijl werd ingehuldigd in 1925, verwoest door brand in 1928, alleen de basis is nog over. In 1930 werd een complex in gebruik genomen. Het werd gekocht door de stad in 1939. Het gebouw werd in 1971 voor het publiek gesloten toen de klif instortte. Het werd identiek herbouwd en in 2009 ingehuldigd na meer dan 30 jaar gesloten te zijn geweest Het is ontworpen door de architect José Moraiz en heeft zijn oorspronkelijke functie als badinrichting teruggekregen, met ruimtes voor badmeesters, surfclubs en scholen, en doucheruimtes Op de esplanade is een beeldhouwwerk van Joël Roux geplaatst, als eerbetoon aan de surftontons die in 1957 het surfen in Europa lanceerden.

Las primeras casas de baño de madera se construyeron alrededor de 1845, y una segunda en 1858 porque fue arrastrada por las olas, pero fue destruida por un maremoto en 1924. Este edificio de estilo neo-regional fue inaugurado en 1925, destruido por un incendio en 1928, del que hoy sólo queda la base. En 1930 se inauguró un complejo. Fue comprado por la ciudad en 1939. El edificio se cerró al público en 1971 cuando se derrumbó el acantilado. Se reconstruyó de forma idéntica y se inauguró en 2009, después de haber estado cerrada durante más de 30 años Diseñado por el arquitecto José Moraiz, se ha recuperado su función original como instalación de baño en el mar, con salas para socorristas, clubes y escuelas de surf y duchas En la explanada se ha erigido una escultura de Joël Roux, en homenaje a los tontons que lanzaron el surf en Europa en 1957.

I primi stabilimenti balneari in legno furono costruiti intorno al 1845, e un secondo fu costruito nel 1858 perché era stato spazzato via dalle onde, ma fu distrutto da un'onda di marea nel 1924. Questo edificio in stile neoregionale fu inaugurato nel 1925 e distrutto da un incendio nel 1928, di cui oggi rimane solo la base. Nel 1930 fu inaugurato un complesso. Fu acquistato dalla città nel 1939. L'edificio è stato chiuso al pubblico nel 1971, quando la scogliera è crollata. È stato ricostruito in modo identico e inaugurato nel 2009, dopo essere stato chiuso per più di 30 anni Progettato dall'architetto José Moraiz, è stato riportato alla sua funzione originaria di stabilimento balneare, con locali per i bagnini, i club e le scuole di surf e le docce Sulla spianata è stata eretta una scultura di Joël Roux, in omaggio ai tontons che hanno lanciato il surf in Europa nel 1957.