Description
La première guerre mondiale cause des ravages en Meuse ; un tiers du département est dévasté. Dès 1917, le ministère des régions libérées est créé. Celui‑ci est chargé d’établir le montant des dommages subis et d’envisager le relogement provisoire (maisons Adrian).
En 1920, la véritable reconstruction commence. Les sinistrés se regroupent en coopératives. Les financements sont diversifiés et abondés par des nations, des collectivités et même des personnes privées. Pour Marbot, la ville de Copenhague offre la construction de la cité Pierre Oesterby dans une rue qui prend le nom
de « rue de Copenhague ».
Pierre Oesterby est alors professeur à l’école supérieure militaire du Danemark, délégué à la Société des Nations et par ailleurs une connaissance de Raymond Poincaré. À la date de leur mise en service en 1929, les logements ont un confort moderne : eau courante dans la cuisine, chauffage individuel et toilettes. L’Office Départemental d’Habitations à Bon Marché fait construire un ensemble d’habitations en forme de U et d’architecture originale, pour l’accueil de familles nombreuses.
Un concours avait été organisé entre différents architectes et le jury a retenu Maurice Royer (Est Républicain du 3 avril 1928).
Monsieur Oesterby, appelé familièrement « oncle Pierre », a aussi contribué à l’accueil de jeunes Français dont des Barisiens, à des séjours de vacances à Copenhague pendant l’été 1926 et sur plusieurs années.
English
The First World War wreaked havoc in the Meuse; a third of the department was devastated. In 1917, the Ministry of Liberated Regions was created. It was responsible for establishing the amount of damage suffered and considering temporary rehousing (Adrian houses).
In 1920, the real reconstruction began. The disaster victims formed cooperatives. Funding was diversified and provided by nations, communities and even private individuals. For Marbot, the city of Copenhagen offered to build the Pierre Oesterby housing estate in a street that was given the name "Copenhagen Street"
which was named "Copenhagen Street".
Pierre Oesterby was a professor at the Danish Military Academy, a delegate to the League of Nations and an acquaintance of Raymond Poincaré. When they were put into service in 1929, the dwellings had modern comforts: running water in the kitchen, individual heating and toilets. The Office Départemental d'Habitations à Bon Marché (Departmental Office for Low-Cost Housing) had a group of U-shaped dwellings of original architecture built to accommodate large families.
A competition was organized between different architects and the jury chose Maurice Royer (Est Républicain of April 3, 1928).
Mr. Oesterby, familiarly called "Uncle Pierre", also contributed to the reception of young French people, including Barisians, for holiday stays in Copenhagen during the summer of 1926 and over several years.
Deutsch
Der Erste Weltkrieg verursacht in der Meuse verheerende Schäden; ein Drittel des Departements wird verwüstet. Bereits 1917 wurde das Ministerium für die befreiten Regionen gegründet. Dieses wird damit beauftragt, die Höhe der erlittenen Schäden zu ermitteln und provisorische Umsiedlungen (Adrian-Häuser) in Betracht zu ziehen.
1920 beginnt der eigentliche Wiederaufbau. Die Betroffenen schließen sich in Genossenschaften zusammen. Die Finanzierung ist vielfältig und wird von Nationen, Gebietskörperschaften und sogar Privatpersonen aufgebracht. Für Marbot bietet die Stadt Kopenhagen den Bau der Siedlung Pierre Oesterby in einer Straße an, die den Namen
"Kopenhagener Straße" genannt wird.
Pierre Oesterby war damals Professor an der dänischen Militärhochschule, Delegierter beim Völkerbund und außerdem ein Bekannter von Raymond Poincaré. Als die Wohnungen 1929 in Betrieb genommen wurden, verfügten sie über modernen Komfort: fließendes Wasser in der Küche, individuelle Heizung und Toiletten. Das Office Départemental d'Habitations à Bon Marché ließ einen U-förmigen Wohnkomplex mit origineller Architektur für die Aufnahme von Großfamilien errichten.
Es war ein Wettbewerb zwischen verschiedenen Architekten ausgeschrieben worden, und die Jury entschied sich für Maurice Royer (Est Républicain vom 3. April 1928).
Monsieur Oesterby, umgangssprachlich "Onkel Pierre" genannt, trug auch dazu bei, dass junge Franzosen, darunter auch Barisiens, im Sommer 1926 und über mehrere Jahre hinweg Ferienaufenthalte in Kopenhagen absolvierten.
Dutch
De Eerste Wereldoorlog richtte een ravage aan in de Maas; een derde van het departement werd verwoest. In 1917 werd het Ministerie voor Bevrijdde Gebieden opgericht. Zij moest het bedrag van de geleden schade vaststellen en tijdelijke herhuisvesting (Adrian huizen) overwegen.
In 1920 begon de echte wederopbouw. De slachtoffers van de ramp vormden coöperaties. De financiering was gediversifieerd en werd verstrekt door naties, gemeenschappen en zelfs particulieren. Voor Marbot bood de stad Kopenhagen aan de woonwijk Pierre Oesterby te bouwen in een straat die "Kopenhagenstraat" werd genoemd
genaamd "Copenhagen Street".
Pierre Oesterby was professor aan de Deense Militaire Academie, afgevaardigde bij de Volkenbond en een kennis van Raymond Poincaré. Toen ze in 1929 in gebruik werden genomen, waren de woningen voorzien van modern comfort: stromend water in de keuken, individuele verwarming en toiletten. Het Office Départemental d'Habitations à Bon Marché bouwde een U-vormig wooncomplex met originele architectuur om grote gezinnen te huisvesten.
Er werd een wedstrijd georganiseerd tussen verschillende architecten en de jury koos voor Maurice Royer (Est Républicain van 3 april 1928).
Mr. Oesterby, bijgenaamd "Uncle Pierre", droeg ook bij aan de ontvangst van jonge Fransen, waaronder Barisiens, voor vakantieverblijven in Kopenhagen tijdens de zomer van 1926 en gedurende meerdere jaren.
Español
La Primera Guerra Mundial causó estragos en el Mosa; un tercio del departamento quedó devastado. En 1917 se creó el Ministerio de Regiones Liberadas. Se encargó de establecer la cuantía de los daños sufridos y de considerar el realojamiento temporal (casas Adrian).
En 1920 comenzó la verdadera reconstrucción. Las víctimas de la catástrofe formaron cooperativas. La financiación se diversificó y fue aportada por naciones, comunidades e incluso particulares. Para Marbot, la ciudad de Copenhague ofreció construir la urbanización Pierre Oesterby en una calle que se denominó "calle Copenhague"
llamado "Calle Copenhague".
Pierre Oesterby era profesor de la Academia Militar danesa, delegado en la Sociedad de Naciones y conocido de Raymond Poincaré. Cuando se pusieron en servicio en 1929, las viviendas tenían comodidades modernas: agua corriente en la cocina, calefacción individual y aseos. La Office Départemental d'Habitations à Bon Marché (Oficina Departamental de Viviendas de Bajo Coste) hizo construir un complejo de viviendas en forma de U con una arquitectura original, para acoger a las familias numerosas.
Se organizó un concurso entre diferentes arquitectos y el jurado eligió a Maurice Royer (Est Républicain, 3 de abril de 1928).
El Sr. Oesterby, al que llamaban familiarmente "tío Pierre", también contribuyó a la acogida de jóvenes franceses, incluidos barisianos, para estancias vacacionales en Copenhague durante el verano de 1926 y a lo largo de varios años.
Italiano
La Prima Guerra Mondiale ha portato scompiglio nella Mosa; un terzo del dipartimento è stato devastato. Nel 1917 fu creato il Ministero per le Regioni Liberate. Era responsabile di stabilire l'entità dei danni subiti e di prendere in considerazione la possibilità di una sistemazione temporanea (case Adrian).
Nel 1920 iniziò la vera ricostruzione. Le vittime del disastro hanno formato delle cooperative. I finanziamenti sono stati diversificati e forniti da nazioni, comunità e persino da privati. Per Marbot, la città di Copenaghen si offrì di costruire il complesso residenziale Pierre Oesterby in una strada che fu chiamata "Copenhagen Street"
chiamata "Copenhagen Street".
Pierre Oesterby era professore all'Accademia militare danese, delegato alla Società delle Nazioni e conoscente di Raymond Poincaré. Quando furono messe in servizio nel 1929, le abitazioni erano dotate di comfort moderni: acqua corrente in cucina, riscaldamento individuale e servizi igienici. L'Office Départemental d'Habitations à Bon Marché (Ufficio Dipartimentale per le Abitazioni a Basso Costo) ha fatto costruire un complesso abitativo a forma di U con un'architettura originale, per ospitare famiglie numerose.
Fu indetto un concorso tra diversi architetti e la giuria scelse Maurice Royer (Est Républicain, 3 aprile 1928).
Il signor Oesterby, chiamato familiarmente "zio Pierre", contribuì anche all'accoglienza di giovani francesi, compresi i barisani, per soggiorni di vacanza a Copenaghen durante l'estate del 1926 e per diversi anni.