Lavoir de Marey-sur-Tille – Marey-sur-Tille

Le lavoir de Marey-sur-Tille du XIXe siècle est l’œuvre de l’architecte dijonnais Sirodot reconnu à cette époque. Il est décoré de pilastres et d’un attique masquant la couverture en zinc. Peu courant en Côte-d’Or, il est de type «compluvium». Cela signifie qu'il possède un toit ouvert en son centre, ce qui permet de récupérer l'eau de pluie dans un bassin placé en dessous de l'ouverture. On appelle ce bassin un "impluvium". C'est un principe tiré de l'architecture des villas antiques grecques puis romaines. The 19th century washhouse at Marey-sur-Tille was built by an architect from Dijon, Mr. Sirodot, who was renowned. It is decorated with pilasters and an attic masking the zinc roof. This washhouse has a "compluvium", that's a fact not common at all in Côte d'Or. It means that its roof is open in its middle, which allows rainwater to be collected in a basin placed underneath the opening. This basin is called an "impluvium". It is a principle taken from the architecture of ancient Greek and Roman villas.

The 19th century washhouse at Marey-sur-Tille is the work of the Dijon architect Sirodot, who was renowned at the time. It is decorated with pilasters and an attic masking the zinc roof. Not very common in the Côte d'Or, it is of the "compluvium" type. This means that it has an open roof in the middle, which allows rainwater to be collected in a basin placed underneath the opening. This basin is called an "impluvium". It is a principle taken from the architecture of ancient Greek and Roman villas. The 19th century washhouse at Marey-sur-Tille was built by an architect from Dijon, Mr. Sirodot, who was renowned. It is decorated with pilasters and an attic masking the zinc roof. This washhouse has a "compluvium", that's a fact not common at all in Côte d'Or. It means that its roof is open in its middle, which allows rainwater to be collected in a basin placed underneath the opening. This basin is called an "impluvium". It is a principle taken from the architecture of ancient Greek and Roman villas.

Das Waschhaus von Marey-sur-Tille aus dem 19. Jahrhundert ist ein Werk des zu dieser Zeit anerkannten Architekten Sirodot aus Dijon. Es ist mit Pilastern und einer Attika verziert, die das Zinkdach verdeckt. Das in der Côte-d'Or wenig verbreitete Gebäude ist vom Typ "compluvium". Das bedeutet, dass es in der Mitte ein offenes Dach besitzt, wodurch das Regenwasser in einem Becken unterhalb der Öffnung aufgefangen wird. Dieses Becken wird als "Impluvium" bezeichnet. Dieses Prinzip stammt aus der Architektur der antiken griechischen und später römischen Villen. Das Waschhaus aus dem 19. Jahrhundert in Marey-sur-Tille wurde von einem berühmten Architekten aus Dijon, Herrn Sirodot, erbaut. Es ist mit Pfeilern und einer Attika verziert, die das Zinkdach verdeckt. Dieses Waschhaus hat ein "compluvium", das in der Côte d'Or nicht alltäglich ist. Das bedeutet, dass das Dach in der Mitte offen ist, so dass Regenwasser in einem Becken gesammelt werden kann, das unterhalb der Öffnung angebracht ist. Dieses Becken wird als "Impluvium" bezeichnet. Dieses Prinzip stammt aus der Architektur der antiken griechischen und römischen Villen.

Het 19e-eeuwse washuis in Marey-sur-Tille is het werk van de destijds beroemde Dijon-architect Sirodot. Het is versierd met pilasters en een zolder die het zinken dak maskeert. Hij komt weinig voor in de Côte d'Or en is van het type "compluvium". Dit betekent dat het in het midden een open dak heeft, waardoor het regenwater kan worden opgevangen in een bassin dat onder de opening is geplaatst. Dit bekken wordt een "impluvium" genoemd. Het is een principe ontleend aan de architectuur van oude Griekse en Romeinse villa's Het 19e eeuwse washuis in Marey-sur-Tille werd gebouwd door een architect uit Dijon, de heer Sirodot, die vermaard was. Het is versierd met pilasters en een zolder die het zinken dak maskeert. Dit washuis heeft een "compluvium", een feit dat in de Côte d'Or helemaal niet voorkomt. Het betekent dat het dak in het midden open is, waardoor het regenwater kan worden opgevangen in een bassin dat onder de opening is geplaatst. Dit bekken wordt een "impluvium" genoemd. Het is een principe ontleend aan de architectuur van oude Griekse en Romeinse villa's.

El lavadero del siglo XIX de Marey-sur-Tille es obra del arquitecto de Dijon Sirodot, muy conocido en la época. Está decorado con pilastras y un ático que enmascara el tejado de zinc. No es muy común en la Côte d'Or, es del tipo "compluvium". Esto significa que tiene un techo abierto en el centro, lo que permite recoger el agua de lluvia en una cuenca colocada debajo de la abertura. Esta cuenca se denomina "impluvium". Es un principio tomado de la arquitectura de las antiguas villas griegas y romanas El lavadero de Marey-sur-Tille, del siglo XIX, fue construido por un arquitecto de Dijon, el Sr. Sirodot, de gran renombre. Está decorado con pilastras y un ático que enmascara el tejado de zinc. Este lavadero tiene un "compluvium", un hecho nada común en Côte d'Or. Significa que su techo está abierto en su parte central, lo que permite recoger el agua de lluvia en una cuenca colocada debajo de la abertura. Esta cuenca se denomina "impluvium". Es un principio tomado de la arquitectura de las antiguas villas griegas y romanas.

Il lavatoio di Marey-sur-Tille, risalente al XIX secolo, è opera dell'architetto di Digione Sirodot, molto noto all'epoca. È decorata da lesene e da un attico che maschera il tetto in zinco. Poco diffusa nella Côte d'Or, è del tipo "compluvium". Ciò significa che ha un tetto aperto al centro, che permette di raccogliere l'acqua piovana in una vasca posta sotto l'apertura. Questo bacino è chiamato "impluvium". È un principio ripreso dall'architettura delle antiche ville greche e romane Il lavatoio di Marey-sur-Tille, risalente al XIX secolo, fu costruito da un rinomato architetto di Digione, il signor Sirodot. È decorata da lesene e da un attico che maschera il tetto in zinco. Questo lavatoio ha un "compluvium", fatto non comune in Côte d'Or. Significa che il tetto è aperto al centro e permette di raccogliere l'acqua piovana in una vasca posta sotto l'apertura. Questo bacino è chiamato "impluvium". È un principio ripreso dall'architettura delle antiche ville greche e romane.