Description
Une première chapelle en planches, surmontée d'un minuscule clocher avait été édifiée en 1860 sur la Têtote, petite colline rocheuse, à l'entrée du hameau par Jean-Nicolas Aiguier, le propriétaire des lieux, aidé de quelques personnes de l'endroit. C'est pour conjurer le sort qu'il réalisa ce petit lieu de recueillement et de prière. La vallée des charbonniers était alors très peuplée, mais la population du hameau était éloignée de l'église de Saint Maurice. C'est ainsi que Nicolas Aiguier pensait implanter à la fois un lieu de recueillement et de prière où l'on pourrait parfois entendre la messe. Dès l'origine, la chapelle fut placée sous le double patronage de St Nicolas, patron de la Lorraine, et de la Vierge, Notre Dame de Consolation. C'est pourquoi on peut encore voir, mais malheureusement cachées par de grandes statues en plâtre, 3 autres petites statues en bois quelque peu mutilées par le temps : St Nicolas levant 3 doigts au dessus de la cuve miraculeuse, avec hélas, sa crosse brisée, St Joseph et la Vierge Marie. La chapelle St Nicolas – Notre Dame de Consolation fut bénie par le Curé Claudel, le 6 décembre 1861, jour de la fête du saint patron de la Lorraine. Les dimanches et jours de fête, la messe y était dite régulièrement. Après la guerre de 1939-1945 et pendant plusieurs décennies fut créée la Fête des Charbonniers, le 15 août, fête de la Vierge. Ce jour là, une messe était célébrée dans la chapelle, trop petite, et à l'extérieur. En 1987, la chapelle fait peau neuve grâce à plusieurs associations locales et à une participation financière des propriétaires du terrain.
English
A first plank chapel, topped by a tiny bell tower, was built in 1860 on the Têtote, a small rocky hill, at the entrance to the hamlet by Jean-Nicolas Aiguier, the owner of the place, with the help of a few local people. It is to ward off fate that he created this small place of recollection and prayer. The valley of the charcoal burners was then very populated, but the population of the hamlet was far from the church of Saint Maurice. So Nicolas Aiguier thought of establishing a place of recollection and prayer where mass could sometimes be heard. From the outset, the chapel was placed under the double patronage of St Nicolas, patron saint of Lorraine, and the Virgin, Our Lady of Consolation. This is why we can still see, but unfortunately hidden by large plaster statues, 3 other small wooden statues somewhat mutilated by time: St Nicholas raising 3 fingers above the miraculous vat, with alas, his broken stick, St Joseph and the Virgin Mary. The chapel of St Nicolas – Our Lady of Consolation was blessed by Curé Claudel on December 6, 1861, the feast day of the patron saint of Lorraine. On Sundays and feast days, Mass was regularly celebrated there. After the war of 1939-1945 and for several decades, the Feast of the Coalmen was created on 15 August, the feast of the Virgin Mary. On this day, a mass was celebrated in the chapel, which was too small, and outside. In 1987, the chapel was renovated thanks to several local associations and a financial contribution from the owners of the land.
Deutsch
Eine erste Bretterkapelle mit einem winzigen Glockenturm war 1860 von Jean-Nicolas Aiguier, dem Besitzer des Ortes, mit Hilfe einiger Einheimischer auf dem Têtote, einem kleinen felsigen Hügel am Eingang des Weilers, errichtet worden. Um das Schicksal abzuwenden, errichtete er diesen kleinen Ort der Besinnung und des Gebets. Das Tal der Köhler war damals dicht besiedelt, doch die Bevölkerung des Weilers war weit von der Kirche von Saint Maurice entfernt. So dachte Nicolas Aiguier daran, sowohl einen Ort der Besinnung als auch einen Ort des Gebets einzurichten, an dem man manchmal die Messe hören konnte. Von Anfang an wurde die Kapelle unter das doppelte Patronat des Heiligen Nikolaus, dem Schutzpatron Lothringens, und der Jungfrau Maria, Notre Dame de Consolation, gestellt. Aus diesem Grund kann man heute noch, wenn auch leider von großen Gipsstatuen verdeckt, drei weitere kleine Holzstatuen sehen, die im Laufe der Zeit etwas verstümmelt wurden: St. Nikolaus, der drei Finger über das Wunderbecken hebt, wobei leider sein Bischofsstab zerbrochen ist, St. Joseph und die Jungfrau Maria. Die Kapelle St Nicolas – Notre Dame de Consolation wurde am 6. Dezember 1861, dem Fest des Schutzheiligen Lothringens, von Pfarrer Claudel gesegnet. An Sonn- und Feiertagen wurde dort regelmäßig die Messe gelesen. Nach dem Krieg von 1939-1945 wurde für mehrere Jahrzehnte das Fest der Köhler am 15. August, dem Fest der Jungfrau Maria, eingeführt. An diesem Tag wurde in der zu kleinen Kapelle und im Freien eine Messe gefeiert. Im Jahr 1987 erhielt die Kapelle dank mehrerer lokaler Vereine und einer finanziellen Beteiligung der Grundstückseigentümer ein neues Gesicht.
Dutch
Een eerste kapel van planken, met daarop een klein klokkentorentje, werd in 1860 gebouwd op de Têtote, een kleine rotsachtige heuvel, bij de ingang van het gehucht door Jean-Nicolas Aiguier, de eigenaar van de plaats, met de hulp van enkele plaatselijke bewoners. Het was om het lot te bezweren dat hij deze kleine plaats van meditatie en gebed bouwde. De vallei van de houtskoolbranders was in die tijd erg bevolkt, maar de bevolking van het gehucht was ver verwijderd van de kerk van Saint Maurice. Zo bedacht Nicolas Aiguier een plaats van meditatie en gebed in te richten waar men soms de mis kon horen. Vanaf het begin stond de kapel onder de dubbele bescherming van Sint-Nicolaas, beschermheilige van Lotharingen, en de Maagd, Onze-Lieve-Vrouw van Troost. Daarom zien we nog steeds, maar helaas verborgen door grote gipsen beelden, 3 andere kleine houten beeldjes die enigszins verminkt zijn door de tijd: Sint-Nicolaas die 3 vingers opsteekt boven het wonderbaarlijke vat, met helaas zijn gebroken kruis, Sint-Jozef en de Maagd Maria. De kapel St Nicolas – Notre Dame de Consolation werd door de Curé Claudel ingezegend op 6 december 1861, het feest van de patroonheilige van Lotharingen. Op zondagen en feestdagen werd daar regelmatig een mis opgedragen. Na de oorlog van 1939-1945 en gedurende verschillende decennia werd het Fête des Charbonniers gehouden op 15 augustus, het feest van de Maagd Maria. Op deze dag werd een mis opgedragen in de kapel, die te klein was, en buiten. In 1987 werd de kapel gerenoveerd dankzij verschillende plaatselijke verenigingen en een financiële bijdrage van de eigenaars van het terrein.
Español
En 1860, Jean-Nicolas Aiguier, propietario del lugar, construyó una primera capilla de tablones, rematada por un pequeño campanario, en la Têtote, una pequeña colina rocosa, a la entrada de la aldea, con la ayuda de algunos lugareños. Para protegerse del destino construyó este pequeño lugar de meditación y oración. El valle de los carboneros estaba muy poblado en aquella época, pero la población de la aldea estaba lejos de la iglesia de San Mauricio. Así es como Nicolas Aiguier pensó en establecer un lugar de meditación y de oración en el que a veces se podía oír misa. Desde el principio, la capilla se puso bajo el doble patrocinio de San Nicolás, patrón de Lorena, y de la Virgen, Nuestra Señora de la Consolación. Por ello, aún podemos ver, aunque desgraciadamente ocultas por grandes estatuas de yeso, otras 3 pequeñas estatuas de madera algo mutiladas por el tiempo: San Nicolás levantando 3 dedos sobre la cuba milagrosa, con, desgraciadamente, su báculo roto, San José y la Virgen María. La capilla de San Nicolás – Nuestra Señora de la Consolación fue bendecida por el cura Claudel el 6 de diciembre de 1861, fiesta del patrón de Lorena. Los domingos y los días de fiesta, la misa se decía regularmente allí. Después de la guerra de 1939-1945 y durante varias décadas, la Fiesta de los Charboneros se celebraba el 15 de agosto, fiesta de la Virgen María. Ese día se celebró una misa en la capilla, que era demasiado pequeña, y en el exterior. En 1987, la capilla fue renovada gracias a varias asociaciones locales y a una contribución financiera de los propietarios del terreno.
Italiano
Una prima cappella in assi, sormontata da un minuscolo campanile, fu costruita nel 1860 sulla Têtote, una piccola collina rocciosa, all'ingresso della frazione da Jean-Nicolas Aiguier, il proprietario del luogo, con l'aiuto di alcune persone del posto. Fu per scongiurare il destino che costruì questo piccolo luogo di meditazione e preghiera. La valle dei carbonai era molto popolata all'epoca, ma la popolazione della frazione era lontana dalla chiesa di Saint Maurice. Così Nicolas Aiguier pensò di creare un luogo di meditazione e di preghiera dove talvolta si potesse ascoltare la messa. Fin dall'inizio, la cappella fu posta sotto il doppio patronato di San Nicola, patrono della Lorena, e della Vergine, Nostra Signora della Consolazione. Per questo motivo si possono ancora vedere, ma purtroppo nascoste da grandi statue di gesso, altre 3 piccole statue lignee un po' mutilate dal tempo: San Nicola che alza le tre dita sopra il tino miracoloso, con purtroppo l'inguine spezzato, San Giuseppe e la Vergine Maria. La cappella di San Nicola – Notre Dame de Consolation fu benedetta dal Curato Claudel il 6 dicembre 1861, festa del patrono della Lorena. La domenica e i giorni di festa vi si celebrava regolarmente la messa. Dopo la guerra del 1939-1945 e per diversi decenni, la Fête des Charbonniers si tenne il 15 agosto, festa della Vergine Maria. In questo giorno è stata celebrata una messa nella cappella, troppo piccola, e all'esterno. Nel 1987, la cappella è stata ristrutturata grazie a diverse associazioni locali e a un contributo finanziario dei proprietari del terreno.