Description
Silière, « Jardin Remarquable » à la française avec une promenade romantique a été créé en 1661. Il est contemporain de Versailles et son dessin est attribué à Le Nôtre. Jardin et demeure sont inscrits au titre des Monuments Historiques.
D'une superficie de 3 hectares entièrement clos de murs de pierre sèche, le jardin apparait de prime abord comme une parfaite illustration des jardins « à la française » : plan symétrique, sveltes jets d'eau alimentés par la source de Silière, massifs de rosiers bordés de buis, charmilles et tilleuls.
S’il a été créé dans la seconde moitié du XVIIe siècle, le jardin de Silière a été aménagé au cours du XVIIIe par ses divers propriétaires : canalisation de l’eau avec création de bassins, mise en place de statues, aménagement du rond-point d’Orphée. La propriété est acquise en 1812 par François Bertrand, ancêtre des propriétaires actuels. En 1846, son gendre, Pierre Jacquinot ajoute une promenade romantique. Il détourne une partie des eaux de la source et fait creuser un petit ruisseau. La promenade sinue le long de ce ruisseau qui forme deux cascades dont l'une est pétrifiante : une « tufière ». De cette époque datent des arbres magnifiques qui ont valu à cette partie boisée le label « Ensemble Arboré Remarquable ».
A partir de 1972, Pierre et Christiane Massin ont repris en main le jardin qui avait souffert d’un manque d’entretien pendant et après la dernière guerre et lui ont redonné peu à peu son lustre d’antan.
Ainsi, le jardin de Silière illustre bien l’évolution de l’art des jardins en France de 1661 à nos jours.
Le jardin de Silière associe le classicisme du XVIIe siècle et le romantisme du XIXe en un lieu de beauté, d'harmonie et de félicité.
Le jardin est ouvert à l’occasion des Rendez-vous aux Jardins (1er week-end de juin) et tout l’été, cf. le site www.siliere.fr
English
Silière, a "Jardin Remarquable" in the French style with a romantic promenade, was created in 1661. A contemporary of Versailles, its design is attributed to Le Nôtre. The garden and residence are listed as Historic Monuments.
Covering an area of 3 hectares and entirely enclosed by dry-stone walls, the garden appears at first glance to be a perfect illustration of French-style gardens: symmetrical layout, slender fountains fed by the Silière spring, rose beds bordered by boxwood, hornbeam and lime trees.
Although it was created in the second half of the 17th century, the Silière garden was developed during the 18th century by its various owners: water canalisation with the creation of basins, the installation of statues and the creation of the Orphée traffic circle. The property was acquired in 1812 by François Bertrand, ancestor of the current owners. In 1846, his son-in-law Pierre Jacquinot added a romantic promenade. He diverted part of the spring water and had a small stream dug. The promenade meanders along this stream, which forms two waterfalls, one of which is petrifying: a "tuffière". The magnificent trees of this period have earned this wooded area the "Ensemble Arboré Remarquable" label.
From 1972 onwards, Pierre and Christiane Massin took charge of the garden, which had suffered from a lack of maintenance during and after the last war, and gradually restored it to its former glory.
In this way, the Silière garden illustrates the evolution of garden design in France from 1661 to the present day.
The Silière garden combines 17th-century classicism and 19th-century romanticism in a place of beauty, harmony and bliss.
The garden is open during the Rendez-vous aux Jardins (1st weekend in June) and all summer long, see www.siliere.fr
Deutsch
Silière, ein "Jardin Remarquable" im französischen Stil mit einer romantischen Promenade, wurde 1661 angelegt. Er ist ein Zeitgenosse von Versailles und sein Entwurf wird Le Nôtre zugeschrieben. Der Garten und das Herrenhaus sind in die Liste der historischen Denkmäler eingetragen.
Der 3 Hektar große Garten ist vollständig von Trockenmauern umgeben und wirkt auf den ersten Blick wie ein perfektes Beispiel für einen französischen Garten: symmetrischer Grundriss, schlanke Wasserspiele, die von der Quelle Silière gespeist werden, Rosenbeete, die von Buchsbaum, Hainbuchen und Linden gesäumt werden.
Der Garten von Silière wurde in der zweiten Hälfte des 17. Jahrhunderts angelegt und im Laufe des 18. Jahrhunderts von seinen verschiedenen Besitzern umgestaltet: Wasserleitung mit Becken, Aufstellung von Statuen, Anlage des Orpheus-Rondells. Das Anwesen wurde 1812 von François Bertrand, dem Vorfahren der heutigen Besitzer, erworben. Im Jahr 1846 fügte sein Schwiegersohn Pierre Jacquinot eine romantische Promenade hinzu. Er leitete einen Teil des Wassers der Quelle um und ließ einen kleinen Bach ausheben. Der Spaziergang schlängelt sich entlang dieses Baches, der zwei Wasserfälle bildet, von denen einer versteinert ist: eine "Tufière". Aus dieser Zeit stammen die prächtigen Bäume, die diesem Waldstück das Label "Ensemble Arboré Remarquable" (Bemerkenswerter Baumbestand) verliehen haben.
Ab 1972 übernahmen Pierre und Christiane Massin den Garten, der während und nach dem letzten Krieg unter mangelnder Pflege gelitten hatte, und verhalfen ihm nach und nach zu seinem alten Glanz.
Der Garten von Silière ist somit ein gutes Beispiel für die Entwicklung der Gartenkunst in Frankreich von 1661 bis heute.
Der Jardin de Silière vereint den Klassizismus des 17. Jahrhunderts und die Romantik des 19. Jahrhunderts zu einem Ort der Schönheit, Harmonie und Glückseligkeit.
Der Garten ist anlässlich der Rendez-vous aux Jardins (1. Wochenende im Juni) und den ganzen Sommer über geöffnet, siehe www.siliere.fr
Dutch
Silière, een "opmerkelijke Franse tuin" met een romantische promenade, werd aangelegd in 1661. Het is tijdgenoot van Versailles en het ontwerp wordt toegeschreven aan Le Nôtre. De tuin en de residentie staan op de lijst van historische monumenten.
Met een oppervlakte van 3 hectare en volledig omsloten door droge stenen muren, lijkt de tuin op het eerste gezicht een perfecte illustratie van tuinen in Franse stijl: symmetrische indeling, slanke fonteinen gevoed door de Silière bron, rozenperken omzoomd met buxus, haagbeuken en lindebomen.
Hoewel de tuin van Silière in de tweede helft van de 17e eeuw werd aangelegd, werd hij in de 18e eeuw verder ontwikkeld door de verschillende eigenaars, die het water kanaliseerden en zwembaden aanlegden, standbeelden plaatsten en de rotonde van Orphée aanlegden. Het eigendom werd in 1812 aangekocht door François Bertrand, de voorvader van de huidige eigenaars. In 1846 voegde zijn schoonzoon Pierre Jacquinot een romantische promenade toe. Hij leidde een deel van het water van de bron om en liet een beekje graven. De wandeling slingert langs dit beekje, dat twee watervallen vormt, waarvan er één angstaanjagend is: een "tuffière". De prachtige bomen uit deze periode hebben dit beboste gebied het label "Ensemble Arboré Remarquable" opgeleverd.
In 1972 namen Pierre en Christiane Massin de tuin over, die tijdens en na de Tweede Wereldoorlog te lijden had gehad onder een gebrek aan onderhoud, en herstelden hem geleidelijk in zijn oude glorie.
Op deze manier illustreert de Silière tuin de evolutie van tuinontwerp in Frankrijk van 1661 tot nu.
De Silièretuin combineert het classicisme van de 17e eeuw met de romantiek van de 19e eeuw tot een plek van schoonheid, harmonie en gelukzaligheid.
De tuin is open tijdens de Rendez-vous aux Jardins (1e weekend van juni) en de hele zomer (zie www.siliere.fr)
Español
Silière, un "notable jardín francés" con un romántico paseo, fue creado en 1661. Es contemporáneo de Versalles y su diseño se atribuye a Le Nôtre. El jardín y la residencia están catalogados como Monumentos Históricos.
Con una superficie de 3 hectáreas y enteramente rodeado de muros de piedra seca, el jardín parece a primera vista una perfecta ilustración de los jardines a la francesa: trazado simétrico, esbeltas fuentes alimentadas por el manantial de la Silière, parterres de rosas bordeados de boj, carpes y tilos.
Aunque fue creado en la segunda mitad del siglo XVII, el jardín de la Silière fue acondicionado durante el siglo XVIII por sus diferentes propietarios, que canalizaron el agua y crearon estanques, instalaron estatuas y trazaron la glorieta de Orphée. La propiedad fue adquirida en 1812 por François Bertrand, antepasado de los actuales propietarios. En 1846, su yerno Pierre Jacquinot añadió un paseo romántico. Desvió parte del agua del manantial e hizo excavar un pequeño arroyo. El paseo serpentea a lo largo de este arroyo, que forma dos cascadas, una de las cuales es petrificante: una "tuffière". Los magníficos árboles que datan de esta época le han valido a esta zona boscosa la etiqueta de "Ensemble Arboré Remarquable".
En 1972, Pierre y Christiane Massin se hicieron cargo del jardín, que había sufrido una falta de mantenimiento durante y después de la Segunda Guerra Mundial, y lo restauraron poco a poco para devolverle su antiguo esplendor.
De este modo, el jardín de la Silière ilustra la evolución del diseño de jardines en Francia desde 1661 hasta nuestros días.
El jardín de la Silière combina el clasicismo del siglo XVII con el romanticismo del XIX para crear un lugar de belleza, armonía y dicha.
El jardín está abierto durante el Rendez-vous aux Jardins (1er fin de semana de junio) y durante todo el verano (consulte www.siliere.fr)
Italiano
La Silière, un "notevole giardino francese" con una romantica passeggiata, fu creata nel 1661. È contemporaneo a Versailles e il suo progetto è attribuito a Le Nôtre. Il giardino e la residenza sono classificati come Monumenti storici.
Esteso su una superficie di 3 ettari e interamente recintato da muri a secco, il giardino appare a prima vista come una perfetta illustrazione dei giardini alla francese: pianta simmetrica, esili fontane alimentate dalla sorgente Silière, aiuole di rose fiancheggiate da bossi, carpini e tigli.
Sebbene sia stato creato nella seconda metà del XVII secolo, il giardino della Silière è stato sviluppato nel corso del XVIII secolo dai vari proprietari, che hanno incanalato l'acqua e creato piscine, installato statue e sistemato la rotonda dell'Orphée. La proprietà fu acquistata nel 1812 da François Bertrand, antenato degli attuali proprietari. Nel 1846, suo genero Pierre Jacquinot aggiunse una romantica passeggiata. Egli deviò parte dell'acqua della sorgente e fece scavare un piccolo ruscello. La passeggiata si snoda lungo questo ruscello, che forma due cascate, di cui una pietrificante: una "tuffière". I magnifici alberi che risalgono a quest'epoca hanno fatto guadagnare a quest'area boschiva il marchio di "Ensemble Arboré Remarquable".
Nel 1972, Pierre e Christiane Massin hanno rilevato il giardino, che aveva sofferto per la mancanza di manutenzione durante e dopo la Seconda Guerra Mondiale, e lo hanno gradualmente riportato al suo antico splendore.
In questo modo, il giardino della Silière illustra l'evoluzione della progettazione dei giardini in Francia dal 1661 a oggi.
Il giardino della Silière unisce il classicismo del XVII secolo al romanticismo del XIX per creare un luogo di bellezza, armonia e beatitudine.
Il giardino è aperto durante il Rendez-vous aux Jardins (1° fine settimana di giugno) e per tutta l'estate (vedi www.siliere.fr)