Description
Il est édifié entre 1647 et 1650 pour un riche marchand, Pierre Maurel, qu'une charge de secrétaire à la Cour des Comptes de Provence venait d'anoblir. Au XIXe siècle l'hôtel rentra dans la famille d'Espagnet. Un acte notarié daté du 15 janvier 1648 valide la paternité de l'architecte Pierre Pavillon de cet hôtel. Les fameux atlantes marquent le temps fort de cette façade qui présente une disposition classique à trois ordres antiques (dorique, ionique et corinthien). Ils supportent un balcon en ferronnerie d'une facture raffinée en forme de volutes, semblable à celui de l'hôtel de ville ou du Pavillon de Vendôme. Côté sud, le jardin renferme une fontaine monumentale adossée au mur du fond comme à l'hôtel de Boisgelin. L'hôtel a de nombreux points communs avec les autres réalisations. Ainsi on relèvera dans les plans : l'escalier monumental, le décor sur façade avec des pilastres d'angles à refends, le décor de moulures et rosaces sur la porte d'entrée comme à l'hôtel de Châteaurenard, de même la superposition des ordres antiques en façade sur la façade de l'hôtel de ville, ou encore les deux
atlantes en écho au Pavillon de Vendôme. Classé au titre des Monuments historiques en 1990, restauré en 2012, il est aujourd'hui affecté au Tribunal de Commerce.
English
This mansion was built between 1647 and 1651 by Jean Lombard and then Pierre Pavillon for Pierre Maurel, a rich cloth merchant who rose to the highest echelons of society and made alliances with the foremost families of Provence. His mansion was one of the first to be built in the Mazarin district. The Hôtel Maurel de Pontevès marks the transition from Mannerism to Baroque. The picturesque decor of its eye-catching frontage is of Michelangelesque inspiration. Two remarkable atlantes support a balcony
Deutsch
Es wurde zwischen 1647 und 1650 für den reichen Kaufmann Pierre Maurel erbaut, den ein Amt als Sekretär am Rechnungshof der Provence gerade geadelt hatte. Jahrhundert gelangte das Hotel wieder in den Besitz der Familie d'Espagnet. Eine notarielle Urkunde vom 15. Januar 1648 bestätigt die Urheberschaft des Architekten Pierre Pavillon an diesem Hotel Die berühmten Atlanten sind der Höhepunkt dieser Fassade, die eine klassische Anordnung mit drei antiken Ordnungen (dorisch, ionisch und korinthisch) aufweist. Sie tragen einen raffiniert gestalteten Balkon aus Eisenwaren in Form von Voluten, der dem des Rathauses oder des Pavillon de Vendôme ähnelt. Auf der Südseite des Gartens befindet sich ein monumentaler Springbrunnen, der wie beim Hôtel de Boisgelin an die Rückwand gelehnt ist Das Hotel hat viele Gemeinsamkeiten mit den anderen Bauwerken. So sind in den Plänen die monumentale Treppe, die Fassadendekoration mit Eckpilastern, das Dekor mit Zierleisten und Rosetten an der Eingangstür wie beim Hôtel de Châteaurenard, die Überlagerung der antiken Ordnungen an der Fassade des Rathauses oder die zwei
atlanten als Echo auf den Pavillon de Vendôme Das 1990 unter Denkmalschutz gestellte und 2012 restaurierte Gebäude wird heute dem Handelsgericht zugewiesen.
Dutch
Het werd tussen 1647 en 1650 gebouwd voor een rijke koopman, Pierre Maurel, die net veredeld was door een functie als secretaris van het Rekenhof van de Provence. In de 19e eeuw kwam het hotel in handen van de familie Espagnet. Een notariële akte van 15 januari 1648 bekrachtigt het auteurschap van de architect Pierre Pavillon van dit hotel De beroemde atlassen markeren het hoogtepunt van deze gevel, die een klassieke indeling heeft met drie antieke ordes (Dorisch, Ionisch en Corinthisch). Ze ondersteunen een verfijnd ijzerwerk balkon in de vorm van rollen, vergelijkbaar met dat van het stadhuis of het Paviljoen van Vendôme. Aan de zuidzijde bevat de tuin een monumentale fontein die tegen de achterwand leunt, zoals in het Hôtel de Boisgelin Het hotel heeft veel kenmerken gemeen met de andere gebouwen. De plannen tonen de monumentale trap, de versiering van de gevel met hoekpilasters, de versiering van lijsten en rozetten op de toegangsdeur zoals in het Hôtel de Châteaurenard, en de superpositie van antieke ordes op de gevel van het Hôtel de Ville, of de twee
atlantes die het Pavillon de Vendôme echoën Het is in 1990 als historisch monument geclassificeerd en in 2012 gerestaureerd en wordt nu gebruikt door de rechtbank van koophandel.
Español
Se construyó entre 1647 y 1650 para un rico comerciante, Pierre Maurel, que acababa de ser ennoblecido con un puesto de secretario del Tribunal de Cuentas de Provenza. En el siglo XIX, el hotel pasó a manos de la familia Espagnet. Una escritura notarial del 15 de enero de 1648 valida la autoría del arquitecto Pierre Pavillon de este hotel Los famosos atlantes marcan el punto culminante de esta fachada, de trazado clásico con tres órdenes antiguos (dórico, jónico y corintio). Sostienen un refinado balcón de hierro en forma de volutas, similar al del Ayuntamiento o al del Pabellón de la Vendôme. En el lado sur, el jardín contiene una fuente monumental apoyada en la pared del fondo, como en el Hôtel de Boisgelin El hotel tiene muchas características en común con los otros edificios. Los planos muestran la escalera monumental, la decoración de la fachada con pilastras en las esquinas, la decoración de molduras y rosetas en la puerta de entrada como en el Hôtel de Châteaurenard, y la superposición de órdenes antiguos en la fachada del Hôtel de Ville, o los dos
atlantes que se hacen eco del Pavillon de Vendôme Clasificado como Monumento Histórico en 1990 y restaurado en 2012, actualmente es utilizado por el Tribunal de Comercio.
Italiano
Fu costruito tra il 1647 e il 1650 per un ricco mercante, Pierre Maurel, appena nobilitato da una carica di segretario della Corte dei Conti di Provenza. Nel XIX secolo, l'hotel passò alla famiglia Espagnet. Un atto notarile del 15 gennaio 1648 convalida la paternità dell'albergo all'architetto Pierre Pavillon I famosi atlanti segnano il punto culminante di questa facciata, che presenta un impianto classico con tre ordini antichi (dorico, ionico e corinzio). Sostengono una raffinata balconata in ferro a forma di volute, simile a quella del Municipio o del Padiglione Vendôme. Sul lato sud, il giardino contiene una fontana monumentale addossata alla parete di fondo come nell'Hôtel de Boisgelin L'hotel ha molte caratteristiche in comune con gli altri edifici. Le planimetrie mostrano lo scalone monumentale, la decorazione della facciata con lesene angolari, la decorazione di modanature e rosette sulla porta d'ingresso come nell'Hôtel de Châteaurenard, e la sovrapposizione di ordini antichi sulla facciata dell'Hôtel de Ville, o i due
atlantes che riecheggiano il Pavillon de Vendôme Classificato come monumento storico nel 1990 e restaurato nel 2012, è ora utilizzato dal Tribunale commerciale.